Οι φωτογραφίες της έκθεσης αυτής, δεν στέκονται μόνες και κάθε μια δεν αποτυπώνει απλά έναν τόπο, αλλά συναντά ένα στίχο. Ένα στίχο που δεν περιγράφει, μα συνομιλεί με τρόπο που η ματιά της φωτογράφου να γίνεται ένα με τη ματιά του ποιητή, σε μια συνάντηση ύλης και σκέψης, σε ένα ταξίδι δίχως απόσταση από τη φωτογραφία στο στοχασμό, από τη θάλασσα στον ίδιο μας τον εαυτό. Μέσα από τον φωτογραφικό φακό της Αφροδίτης Μιχαηλίδου, ξετυλίγονται ιστορίες καθημερινότητας, μεταμόρφωσης, σιωπής, μνήμης που επιμένει και στιγμών που αναζητούν νέο νόημα. Εδώ, θάλασσες, ακτές και λιμάνια βυθίζονται στο στίχο που ρίχνει φως σε μια αόρατη πλευρά της εικόνας, κι άλλοτε στίχοι ξεβράζονται μέσα από αυτές και συνεχίζουν το ταξίδι εκεί όπου τελειώνει το κάδρο, εκεί που το βλέμμα παύει να είναι ουδέτερο και γίνεται προσωπικό, βαθιά συνδεδεμένο με τη γη και τη θάλασσα, με τα βήματα των ανθρώπων που γράφουν καθημερινά το ανεπίσημο χρονικό αυτού του τόπου.

Εγκαίνια 18 Αυγούστου 8.30 μ.μ

Διάρκεια Έκθεσης: 18 Αυγούστου -29 Αυγούστου 2025

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 8 π.μ- 4 μ.μ. και Τετάρτη απόγευμα 6 μ.μ.- 8 μ.μ.

Χώρος: Δημοτική Βιβλιοθήκη Πολυγύρου

Επιμέλεια: Αναστασία Γρηγοριάδου

Την εκδήλωση των εγκαινίων πλαισιώνουν: Ο κιθαρίστας κ. Γιώργος Λίζος, βασικός συνεργάτης του Μανώλη Ρασούλη και του Νίκου Παπάζογλου με μελοποιημένη ποίηση και η Λέσχη Ανάγνωσης Πολυγύρου στην απαγγελία ποιημάτων

Λίγα λόγια για την καλλιτέχνιδα:

Η Αφροδίτη Μιχαηλίδου γεννήθηκε και κατοικεί στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, οι οποίες απετέλεσαν την αφορμή για πολλές άλλες διακλαδώσεις. Τα τελευταία 5 χρόνια, εργάζεται ως φωτογράφος-φωτορεπόρτερ και συνεργάζεται με site της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Ασχολείται επίσης με την αρθρογραφία και με το πολιτιστικό ρεπορτάζ. Συμμετείχε σε συλλογικές φωτογραφικές εκθέσεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Ποιήματα της ίδιας έχουν εκδοθεί σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή.

Το άρθρο «Κατέβηκε ο Πολύγυρος και γίνηκε λιμάνι» – Ατομική έκθεση φωτογραφίας της Αφροδίτης Μιχαηλίδου εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στον χώρο Stereosis, στη Θεσσαλονίκη, από τις 7 έως τις 20 Μαρτίου 2025. Μέσα από μοναδικές εικόνες του Οδηγού του GIJN για δημοσιογράφους, καθώς και τη συμμετοχή φωτογράφων του VII, η έκθεση φωτίζει τις πραγματικότητες των συγκρούσεων, των εγκλημάτων πολέμου και των συνεπειών τους, αναδεικνύοντας παράλληλα τον καθοριστικό ρόλο της ερευνητικής δημοσιογραφίας στη διερεύνηση αυτών των εγκλημάτων. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 20:00.

Στο πλαίσιο της έκθεσης, o εκπαιδευτικός πυλώνας του iMEdD, Ideas Zone διοργανώνει δύο παράλληλες εκδηλώσεις:

Το Σάββατο 8 Μαρτίου, από τις 11:00 έως τις 13:00, ο Ron Haviv θα διευθύνει ένα εργαστήριο με θέμα «Ερευνώντας εγκλήματα πολέμου: Καταγραφή με φωτογραφίες και βίντεο», όπου θα μοιραστεί γνώσεις για τη χρήση οπτικών αποδείξεων στην καταγραφή ιστορικών γεγονότων.

Την Κυριακή 9 Μαρτίου, από τις 11:00 έως τις 13:00, ο Ron Haviv θα πραγματοποιήσει διάλεξη με τίτλο «Μαρτυρία 1989-2024». Μέσα από τις εμπειρίες του από πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο, θα εξερευνήσει τον ρόλο του φωτογράφου και τη σημασία της τεκμηρίωσης των γεγονότων.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Λόγω περιορισμένων θέσεων, για το εργαστήριο και τη διάλεξη θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το imedd.org και stereosis.com.

Το άρθρο Έκθεση Φωτογραφίας: «Ένας σύντομος οδηγός για τη διερεύνηση εγκλημάτων πολέμου» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Όπως σημειώνει στο σημείωμα του ο Γ. Κόφτης, “είμαστε εδώ καθημερινά και θέλουμε να δηλώσουμε την στήριξή μας και την αλληλεγγύη μας σε σας και στους οικείους σας”.

Αναλυτικά το σημείωμα του καλλιτέχνη που συνοδεύει τις φωτογραφίες της εγκατάστασης:

“58 καρφιά στα Τέμπη”. 58 μεταλλικοί σωλήνες 2-2,5μετρων . Εγκατάσταση με διαστάσεις 15x5x2,5μετρα.

Παρέα με την ομάδα φίλων που με προθυμία βοήθησαν να την φέρουμε εις πέρας αναφέρουμε τα παρακάτω:

Καταρχάς θέλουμε να πούμε στα παιδιά και στους συγγενείς των θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών πως δεν υπάρχει κανείς που δεν θυμάται . Δεν σας ξέχασε κανείς. Είμαστε εδώ καθημερινά και θέλουμε να δηλώσουμε την στήριξή μας και την αλληλεγγύη μας σε σας και στους οικείους σας. Το έργο είναι αφιερωμένο στην μνήμη των θυμάτων ,σε εσάς και τους τραυματίες που ζούνε ακόμα με το τραύμα. Πανω απ’ όλα ευχόμαστε ο Θεός να σας δίνει δύναμη, να γίνετε καλά και να μπορέσετε κάποια στιγμή απλά να αντέχετε την κάθε μέρα λίγο ευκολότερα. Είναι μάταιο κάνεις να επιχειρήσει να σας παρηγορήσει, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σας αγαπήσουμε, έστω εκ του μακρόθεν.

Η κίνηση αυτή σκοπό έχει απλά να δείξει σε σας και στον υπόλοιπο κόσμο πως κάπου, στην διάχυτη σιωπή που επικρατεί παντού στα ΜΜΕ, στην απόλυτη απουσία ενδοσκόπησης και αυτοκριτικής,ζει ακόμα η αλληλεγγύη και η αγάπη, τα καθαρά πνεύματα και όσο το δυνατόν η διαύγεια και η αλληλεγγύη . Υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι με καρδιές καθάριες γεμάτες αγάπη και υποστήριξη και είμαστε βέβαιοι πως εκφράζονται μαζι με μας χιλιαδες. Δεν αποδεχόμαστε την σιωπή , δεν είμαστε οι κυνικοί και χυδαίοι όπως με μανία προσπαθούν να διαμορφώσουν την αυτοεικόνα μας τα media αλλά άνθρωποι απλοί με πολύ πιο υγιή αντανακλαστικά από τον διάχυτο κυνισμό που επικρατεί .

Το έργο αυτό πέρα από την λύπη και τον θυμό εκφράζει και μια διάθεση αυτοκριτικής.Είναι δυστυχώς αλήθεια και νιώθουμε πως σε αυτό το έγκλημα είμαστε συνυπεύθυνοι και συνένοχοι σε έναν βαθμό οι πάντες .Κάθε φορά που κάναμε τα στραβά μάτια, είτε σε λαμογιες, είτε σε ρουσφέτια,είτε σε ανομία και σε παράβαση καθηκόντων ,είτε σε υπέρβαση καθηκόντων θρεψαμε αυτό το κτήνος. Τώρα πια, πληρώνουμε πολύ ακριβά όλην αυτήν την ολιγωρια και την ανοχή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι μας έκανε τόσο δειλούς και ευθυνοφοβους αλλά αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να αλλάξουμε όλοι και όλες άμεσα. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να αποτινάξουμε αυτά τα κατεστημένα από επάνω μας και να νιώσουμε έστω και λίγο ασφαλείς στην χώρα μας.

Πλέον η Ελλάδα έχει στην καρδιά της μια ανοιχτή πληγή . Με τα καρφιά μέσα στην καρδιά της καρφωμενα. Στεκόμαστε στο πλάι του συλλόγου θυμάτων των Τεμπών και είμαστε μαζί τους στο αίτημα αναθεώρησης του Συντάγματος προς άρση της βουλευτικής ασυλίας . Ζητούμε εκ των προτέρων συγγνώμη σε όσους δεν καλύπτει αισθητικά η κίνηση αυτή, αλλά η τέχνη δεν έχει μόνο τον σκοπό να καλλωπιζει αλλά φορές χρειάζεται και να ενοχλεί . Σε κανέναν δεν είναι εύκολο ,ούτε και σε μας που μπήκαμε στην διαδικασία να το κανουμε. Έτσι όμως, πονάει μέσα μας έστω και σιωπηλά η καρδιά μας ακόμη από εκείνη την άθλια μέρα. . Η αλήθεια είναι μία. Δεν είναι πλασματική.

Γνωρίζουμε πως αυτό το χάλι που λέγεται ελληνικό κράτος έχει προκαλέσει ένα έγκλημα που κόστισε την ζωή άδικα εντελώς σε τόσους ανθρώπους. Είναι αδιανόητος ο πόνος. Το μόνο που επιδιώκουμε να περάσουμε είναι πως όχι μόνο σε σας , αλλά και στους υπόλοιπους από εμάς ο χρόνος σταμάτησε εκείνη την καταραμένη ώρα. Νιώθουμε πως γύρω μας είμαστε πολλοί περισσότεροι από όσους θέλουν να δείχνουν στα media που νιώθουμε πως δεν έχουμε επίσημη φωνή.

Αν πρέπει να κάνουμε κάτι είναι απλά να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο με τα ίδια μας τα χέρια με γνώμονα την ελευθερία, την λεπτότητα, τον σεβασμό και την αλληλεγγύη. Πάνω απ’όλα δε την δικαιοσύνη. Το έργο βρίσκεται 500 μέτρα νοτιότερα από το σημείο του τραγικού συμβάντος της 28ης Φεβρουαρίου 2023. Ευχαριστώ όσους με προθυμία βοήθησαν.

Το άρθρο 58 καρφιά στα Τέμπη: Ένα έργο αφιερωμένο στην μνήμη των θυμάτων εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Όπως η ίδια σημειώνει, «σήμερα Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2023, κάνοντας μια συμβολική κίνηση ως δημιουργός του έργου, κάλυψα με αλεξίπτωτο το Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων Θεσσαλονίκης που βρίσκεται στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου και Καλλιδοπούλου. Αναγκάστηκα να καλύψω το  Μνημείο, γιατί πάνω από ένα χρόνο παρουσιάζεται ακρωτηριασμένο, γεγονός που με προσβάλλει ως καλλιτέχνη, αποτελεί ύβρη για τους πεσόντες και ντροπή για την πόλη.

Τον Μάιο του 2022, κλάπηκε τμήμα του Μνημείου και πάρα τις επανειλημμένες κρούσεις μου η Δημοτική αρχή δεν έκανε καμία ενέργεια για την αποκατάστασή του, μέχρι σήμερα. Επιπλέον, με την κίνηση αυτή θα ήθελα να ευαισθητοποιήσω τους πολίτες για το σημαντικό ζήτημα των μαζικών κλοπών δημόσιων έργων τέχνης και για την απουσία προστασίας τους.

Το Mνημείο θα αποκαλυφθεί όταν ολοκληρωθεί. Ευελπιστώ  στην υποστήριξη ιδιωτών χορηγών για την εξασφάλιση του απαραίτητου κονδυλίου, ώστε να χυτευθεί η κλαπείσα κάσκα και τα γάντια του αεροπόρου και να επανατοποθετηθούν στο Μνημείο. Στόχος είναι η αποκατάστασή του να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου και την καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο».

Το άρθρο Ακτιβιστική δράση της γλύπτριας Αντωνίας Παπατζανάκη για την αποκατάσταση Μνημείου Πεσόντων Αεροπόρων εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Στα ψηλά βουνά της Βόρειας Ελλάδας εξακολουθεί να λαμβάνει χώρα μια αγροτική πρακτική που ανήκει στους προηγούμενους αιώνες: η νομαδική κτηνοτροφία.

Αυτή η πρακτική –ή τεχνική, που ονομάζεται Διάβα (η μετακίνηση με τα πόδια)– η οποία πηγαίνει αιώνες πίσω, είναι η ετήσια αγροτική μετανάστευση των βοσκών και των κοπαδιών τους μεταξύ καλοκαιρινών και χειμερινών βοσκοτόπων και από απομονωμένες ορεινές περιοχές σε θερμότερα πεδινά εδάφη.

Μέσα απ’ τον χρόνο και τον τόπο τέτοιες μετακινήσεις βρίσκονταν στον πυρήνα της πολιτιστικής και κοινωνικής σύνθεσης των ορεινών αγροτικών κοινοτήτων, ενώ συνέβαλαν στη διαμόρφωση και ανάπτυξη του τοπίου των περιοχών όπου λάμβαναν χώρα.

Έχοντας χρησιμοποιηθεί ως επί το πλείστον από τις γηγενείς ομάδες της Ελλάδας, όπως οι Βλάχοι και οι Σαρακατσάνοι, η ποιμενική κτηνοτροφία αποτελούσε την κύρια πρακτική της χώρας μέχρι τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, όταν άρχισαν να εμφανίζονται νέες γεωργικές τεχνολογίες.
Πρόσφατα, ανακηρύχθηκε άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Σήμερα, πολύ λίγες οικογένειες μετακινούνται με τα πόδια, χωρίς να χρησιμοποιούν κανένα μέσο μεταφοράς, για να κρατήσουν τα κοπάδια τους σε μεγάλα υψόμετρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και ύστερα να τα μεταφέρουν πάνω από 200 χιλιόμετρα για να επιστρέψουν στον χειμερινό προορισμό τους που βρίσκεται στην περιοχή της Θεσσαλίας, στην Κεντρική Ελλάδα.

Αυτή δεν είναι μόνο μια παραδοσιακή και πολιτιστική δράση, αλλά και μια οικολογική και φιλική προς το περιβάλλον πρακτική που διατηρεί την ανθρώπινη παρουσία σε μια από τις πιο απομακρυσμένες ορεινές περιοχές των Βαλκανίων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο φωτορεπόρτερ Δημήτρης Τοσίδης

O Δημήτρης Τοσίδης γεννήθηκε το 1986 και ζει στη Θεσσαλονίκη. Εργάζεται ως φωτορεπόρτερ και συνεργάστηκε με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ANA-MPA), το European Pressphoto Agency, την περιβαλλοντική οργάνωση iSea και συνεισφέρει τακτικά στην Deutsche Welle, στο XINHUA και στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Αγωνιστικής Αναρρίχησης (IFSC). Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., στο UDK Berlin και κατέχει το ΜΑ Crisis Journalism and Risk Communication από το Τμήμα Δημοσιογραφίας του Α.Π.Θ. Επικεντρώνεται κυρίως σε πολιτικά/κοινωνικά ζητήματα, στο περιβάλλον, καθώς και στον αθλητισμό.

Έχει βραβευτεί πολλές φορές για το έργο του, όπως το Migration Media Award το 2017 και το 2018 για τη δουλειά του σχετικά με την προσφυγική κρίση στα Βαλκάνια, από την Ένωση Συντακτών το 2018, το 2019 και το 2021 καθώς και το σημαντικότερο με το το βραβείο Athens Photo World 2021 για το έργο του «Διάβα», ένα φωτορεπορτάζ ντοκουμέντο στους εναπομείναντες νομάδες κτηνοτρόφους που μετακινούνται με τον παραδοσιακό τρόπο στην Ήπειρο κέρδισε το βραβείο Athens Photo World 2021.

Το άρθρο Διάβα, νομαδικός ποιμαντισμός στην ορεινή Βόρεια Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Για τις «Υφές» θα μιλήσουν:

Η Μαρία Κυπραίου, φιλόλογος, μέλος της Πόλης Αλλιώς.

Η Δήμητρα Ζιώγα, ψυχολόγος ΑΠΘ, ψυχοθεραπεύτρια Gestalt

Η Μένη Σεϊρίδου, φωτογράφος

Η φωτογραφική εργασία με τίτλο «Yφές» αποτελεί ένα είδος αυτοπροσδιορισμού, μέσα από αντιπαραβολές και συμβολισμούς. Πραγματεύεται τη σχέση του γυναικείου σώματος με τη φύση, της οποίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι. Είναι στην ουσία μια εξερεύνηση του σώματος που αγγίζει πτυχές- όπως το φύλο, η φθορά, η αποδοχή του, τόσο από τους άλλους, όσο και από τον ίδιο του τον εαυτό- και τις αντιπαραβάλλει με υφές που συναντάμε στη φύση και που αποτυπώνονται με επιθετικούς προσδιορισμούς όπως στεγνό, εύθραυστο, υγρό, σκληρό κλπ. Με την έκδοση του βιβλίου κλείνει ο κύκλος αυτής της εξερεύνησης κι ομολογίας προς τον εαυτό, που κράτησε συνολικά πάνω από πέντε χρόνια, με πολλά διαλείμματα ενδιάμεσα, για να ανοίξει ένας νέος κύκλος, επίσης σημαντικός, αυτός της συνομιλίας του με το κοινό.

Φωτογραφίες, κείμενα: Μένη Σεϊρίδου

Επιμέλεια έκδοσης: Θανάσης Κριτσωτάκης

Κείμενο και επιμέλεια κειμένων: Καλλιόπη Πασιά

Εκδόσεις: ΤΡΙ.ΕΝΑ Πολιτισμού

Μένη Σεϊρίδου

Γεννήθηκε και κατοικεί  στις Συκιές. Ασχολείται συστηματικά με την τέχνη της φωτογραφίας την τελευταία δεκαετία, σπούδασε στο ΙΕΚ ESP και έχει παρακολουθήσει εργαστήρια και σεμινάρια στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις και

φεστιβάλ- στην Ελλάδα και το εξωτερικό- και φωτογραφικές εργασίες της έχουν

δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Οι «Yφές» είναι το δεύτερο της βιβλίο. Το 2019 κυκλοφόρησε το «Blue drops of ink» (εκδόσεις Άθωνος art space), το οποίο περιέχει δικές της φωτογραφίες και ποίηση του Σωτήρη Γάκου. Το 2021, μαζί με την Αλέκα Τσιρώνη και την Λάρα Βρεττού, επιμελήθηκε το φωτογραφικό βιβλίο “white noise” (εκδόσειςΤΡΙ.ΕΝΑ πολιτισμού) καθώς και την ομότιτλη έκθεση.

Επικοινωνία: meni.seiridou@gmail.com

www.facebook.com/meni.seiridou

Έκθεση Φωτογραφίας της Μένης Σεϊρίδου

Τίτλος: Υφές

Εγκαίνια: Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2023

Διάρκεια έκθεσης μέχρι 8 Φεβρουαρίου 2023….

Στέκι της Πόλης Αλλιώς / Ν. Παρασκευά 14, Συκιές (κοντά στο Δημαρχείο των

Συκεών)

Ώρα έναρξης εγκαινίων: 20.00

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή στο κοινό Δευτέρα-Τετάρτη και Παρασκευή 7-9 το απόγευμα.

Τηλέφωνο για πληροφορίες:6977181900- 6948 102510

Λίγα λόγια για την ΠΟΛΗ ΑΛΛΙΩΣ

Είναι ένα δημοτικό σχήμα στον δήμο Νεάπολης – Συκεών, που συγκροτείται από δημότες-ισσες οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά σε πολιτικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς αγώνες. Οι άνθρωποί της πιστεύουν ακράδαντα ότι η Τέχνη «παραδίδει τον κόσμο στον άνθρωπο», θέτει ερωτήματα, δημιουργεί χώρο για συζήτηση και απαντά σε σύγχρονα υπαρξιακά, κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Για αυτό και σε μια περίοδο που η Τέχνη εξορίζεται από σχολεία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δημιούργησαν έναν χώρο επικοινωνίας, δημιουργίας και αλληλεγγύης στις Συκιές, το «ΣΤΕΚΙ». Ένα χώρο που προβάλλει και αναδεικνύει το καλλιτεχνικό δυναμικό της πόλης μας, ένα κύτταρο συνάντησης και πολιτισμού.

Το  «ΣΤΕΚΙ» ας εκλαμβάνεται και ως μία συνεχή προσπάθεια να βρεθούμε ξανά, να δώσουμε χρώμα στις γειτονιές μας, να σμίξουμε την Τέχνη και τον Πολιτισμό με την Κοινότητα και την Αλληλεγγύη.

Περισσότερα: https://www.facebook.com/ipoliallios/ και https://ipolialliws.home.blog/

Το άρθρο Υφές: Έκθεση φωτογραφίας της Μένης Σεϊρίδου στο Στέκι της Πόλης Αλλιώς από τις 28 Ιανουαρίου εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Πρόκειται για μια αναδρομή από το “μακρύ ταξίδι από τον πόνο στην ελπίδα” στο “διαρκές ταξίδι για τη ζωή”.

Το άρθρο Έκθεση φωτογραφίας «Zapatistas» στην Φάμπρικα Υφανέτ εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Ο Τηλέμαχος εκθέτει την περίοδο των Αποκριών φωτογραφίες από την δουλειά του με γενικό τίτλο “Οι Κουδουνοφόροι”

Πρόκειται για την φωτογραφική απεικόνιση από ένα πανάρχαιο έθιμο, που συνδέεται με την ευφορία της γης, από τα σημαντικότερα αποκριάτικα δρώμενα.

Έρχεται από τα βάθη της ιστορίας και μεταφέρει μια ονειρική ατμόσφαιρα σε ένα διαχρονικό χορό μεταξύ του μύθου με της πραγματικότητας.

Η Διονυσιακή λατρεία και όλα τα παραδοσιακά δρώμενα σημάδεψαν την πολιτιστική ζωή των Ελλήνων αλλά και άλλων λαών. Πρόκειται για πανάρχαια έθιμα με παγανιστικές διαστάσεις, την εποχή δηλαδή που τελειώνει ο χειμώνας και η γη φέρει νέους καρπούς. Μεταμφιέσεις, κουδούνια, τραγόμοργοι, τραγούδια, χοροί, αναπαραστάσεις για ευημερία, καλή χρονιά, υγεία και πλούσια σοδιά.

Τα κουδούνια, που “φέρουν” τραγόμορφοι Κουδουνοφόροι, με τους δυνατούς και διαφορετικούς τους ήχους προσπαθούν να ξορκίσουν το κακό διεκδικώντας την ίδια την ζωή.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Τετάρτη 16 Φλεβάρη στις 7.30μ.μ. στο στέκι Ν. Παρασκευά 14 (κοντά στο δημαρχείο Συκεών, γρ. ΟΑΣΘ 26). Η έκθεση θα λειτουργεί τις καθημερινές 7-9 μ.μ..

Το άρθρο Έκθεση φωτογραφίας του Τηλέμαχου Γαροφαλλίδη στο στέκι της Πόλης Αλλιώς: Οι Κουδουνοφόροι εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Ο Αλέκος Φασιανός άφησε την τελευταία του πνοή σπίτι του, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Μαρίζα και τα δύο τους παιδιά.

Η ημερομηνία της κηδείας του δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί.

Βιογραφικό Αλέκου Φασιανού

Ο Αλέκος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1955-1960) με τον Γιάννη Μόραλη. Λίγο μετά την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα (1960, γκαλερί Α23), πήγε στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην Ecole des Βeaux-Αrts, κοντά στους Clairin και Dayez (1962-64). Τελικά εγκαταστάθηκε πιο μόνιμα στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου έζησε επί 35 χρόνια, κρατώντας πάντως μια στενή και τακτική σχέση με την Ελλάδα.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τέχνης του διαμορφώθηκαν βαθμιαία, στη διάρκεια της διαμονής του στο Παρίσι, όπου είχε την ευκαιρία να εξοικειωθεί, μεταξύ άλλων, με τις μοντέρνες τάσεις της δεκαετίας του 1960. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του, δεν συντάχθηκε εμφανώς με τα ευρωπαϊκά πρωτοποριακά ρεύματα της εποχής. Παρέμεινε πιστός στην παραστατική ζωγραφική και στις ελληνικές καταβολές του, διατηρώντας μέχρι τέλους το σεβασμό του για κάποια διδάγματα της γενιάς του 30, την αγάπη του για την ελληνική τέχνη (αρχαία, βυζαντινή, λαϊκή), και τους ισχυρούς δεσμούς του με τη βιωμένη εμπειρία του ελληνικού χώρου.

Στα θέματά του κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα, η οποία αποδίδεται αρχικά με μια ηθελημένη απλοϊκότητα, αλλά με τον καιρό εξελίσσεται και αποκτά μια κυρίαρχη παρουσία στο χώρο. Σχεδιάζεται σχηματοποιημένα, με λιτά και καθαρά περιγράμματα, σε συνθέσεις επίπεδες με ελάχιστη φωτοσκίαση. Συχνά το χρώμα απλώνεται έντονο και εννιαίο σε όλη την επιφάνεια της μορφής, δίνοντας μια εντυπωσιακή μνημειακότητα στην εικόνα, η οποία λειτουργεί κυρίως ποιητικά και όχι ρεαλιστικά. Τα μοτίβα που κατά καιρούς εμφανίζονται στη ζωγραφική του, τόσο τα καθαρώς ανθρωποκεντρικά (ποδηλάτες, καπνιστές, ερωτικά ζευγάρια, κ.ά) όσο και εκείνα που περιγράφουν αντικείμενα ή χώρους, προέρχονται καταρχήν από μια οικεία καθημερινότητα, η οποία όμως παίρνει μια μυθική διάσταση, ιδίως όταν υπάρχουν και άμεσες αναφορές σε πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση βιβλίων γνωστών ποιητών και συγγραφέων στην Ελλάδα και τη Γαλλία (των Ελύτη, Ταχτσή, Καβάφη, Aragon, Apollinaire κ.ά.). Έχει επίσης σχεδιάσει αφίσες και γραμματόσημα. Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και άλλους θιάσους, σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και σύγχρονων έργων. Επίσης έχει εκδόσει δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Το 2000 φιλοτέχνησε έργα για το Σταθμό Μεταξουργείο του αθηναϊκού Μετρό. Έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για το έργο του, από την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν αρκετές μονογραφίες του. Το 1999 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών και το 2010 τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με το παράσημο της Legion d’Honneur (Officier des Lettres et des Arts).

Παρουσίασε το έργο του σε περισσότερες από 70 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Η τελευταία αναδρομική του έκθεση έγινε στην Εθνική Πινακοθήκη (2004), με τίτλο Φασιανός, Μυθολογίες του καθημερινού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη του κόσμου (Μπιενάλε Sao Paulo 1971, Μπιενάλε Βενετίας 1972, Ευρωπάλια, Βρυξέλλες 1982, Μπιενάλε Γραφιστικής Μπάντεν – Μπάντεν 1985, κ. ά.).

Το άρθρο «Έφυγε» ο εμβληματικός ζωγράφος Αλέκος Φασιανός εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Οι πίνακες του Αλαβέρα είναι κραυγές οργής, αντίστασης και διαμαρτυρίας.

Για την καταστολή, τις γυναικοκτονίες, την καταστροφή της φύσης, της εξαφάνισης της ιστορίας και του πολιτισμού της πόλης και τόσα άλλα δυστοπικά του άσπλαχνου καιρού μας. Στη «φάτνη» του Αλαβέρα -και της ψυχής μας – βρίσκουν θαλπωρή… ο Μαραντόνα, ο Ζακ, ο Αλέξης, ο Παύλος κ.α.

Εξ άλλου τα περισσότερα έργα του γίνανε σε παραστάσεις διαμαρτυρίας, πορείες, εικαστικά δρώμενα με πολιτικό περιεχόμενο. Δεν είναι δηλαδή έργα που γίνανε για να μπουν σε κάποια γκαλερί. Γίνονται πανό στις διαδηλώσεις, εκτίθενται σε κατειλημμένα εργοστάσια.

Έργα (και) με πολιτικό περιεχόμενο που σου θυμίζουν πως η Τέχνη μπορεί να παίξει ισχυρό κοινωνικό ρόλο στη ζωή και φυσικά να αφυπνίσει. 
Ο ιδιόμορφος κόσμος που συνθέτει ο Αλαβέρας κατακρίνει αμείλικτα τον παράλογο , απάνθρωπο κόσμο που ζούμε κι ονειρεύεται ένα άλλο . Έναν κόσμο γεμάτο «oργισμένες μπογιές κι εξεγερμένα πινέλα» όπως δηλώνει ο ίδιος.

Ο Χρήστος Αλαβέρας γεννήθηκε το 1965 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην AKI Academie voor Beeldende Kunst του Enschede της Ολλανδίας. Διορίστηκε ως καθηγητής Καλλιτεχνικών στη Μέση Εκπαίδευση.

Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, ενώ σημαντική είναι η συμμετοχή του και σε ομαδικές εκθέσεις. Έργα του, ζωγραφικής, γλυπτικής και χαρακτικής, βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού. Εικονογράφησε λογοτεχνικά βιβλία και περιοδικά πολιτιστικού και λογοτεχνικού περιεχομένου. Έχει οργανώσει και παρουσιάσει εργαστήρια και workshops και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια ως εισηγητής. Έχει πραγματοποιήσει καλλιτεχνικά δρώμενα και περφόρμανς σε διάφορες πόλεις τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν το Σάββατο 18 Δεκέμβρη στις 7 το βράδυ και η διάρκεια της έκθεσης θα είναι μέχρι τις 7 Γενάρη (καθημερινά 7-9 μ.μ.).

(Tην αφίσα της έκθεσης φιλοτέχνησε ο φωτογράφος Τηλέμαχος Γαροφαλλίδης).

Το άρθρο «Τα Χριστούγεννα …αλλιώς»: Έκθεση του ζωγράφου Χρήστου Αλαβέρα στο στέκι της «ΠΟΛΗΣ ΑΛΛΙΩΣ» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.