Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι τα κομμουνιστικά καθεστώτα, αν και συχνά παρουσιάζονται ως υπέρμαχοι της «λαϊκής κυριαρχίας», καταλήγουν να καταλύουν τις δημοκρατικές ελευθερίες, να φιμώνουν την πολιτική αντιπολίτευση και να επιβάλλουν μονοκομματική εξουσία. Η έμφαση αποκλειστικά σε ακροδεξιές απειλές, όπως αυτή του κόμματος του Κασιδιάρη, αποτυγχάνει να αναδείξει τον κίνδυνο κάθε μορφής ολοκληρωτισμού που αντιστρατεύεται την ατομική ελευθερία και την πολιτική πολυφωνία.

Η δημοκρατία απειλείται εξίσου από την ακροδεξιά όσο και από τον κομμουνισμό. Μια πλήρης και ειλικρινής ανάλυση δεν μπορεί να αγνοήσει τον τρόπο με τον οποίο οι κομμουνιστικές ιδεολογίες έχουν συστηματικά εργαλειοποιήσει τη δημοκρατία για την κατάλυσή της. Η επιλεκτική θεώρηση των κινδύνων για το δημοκρατικό σύστημα οδηγεί σε μια μεροληπτική αφήγηση που υπονομεύει τη συνολική προστασία του πολιτεύματος.

Συμπερασματικά, το άρθρο, αν και συμβάλλει στη συζήτηση για την αντιμετώπιση των ακροδεξιών απειλών, υστερεί στη συνολική του προσέγγιση. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας απαιτεί μια κριτική και ισορροπημένη ανάλυση όλων των ιδεολογιών που την απειλούν, από όποιο ιδεολογικό φάσμα και αν προέρχονται. Μόνο έτσι μπορεί να διαφυλαχθεί πραγματικά το δημοκρατικό ιδεώδες.