Η ΕΝΙΘ ξεκαθαρίζει:

1. Από τον Ιανουάριο του 2023 έως σήμερα που ανέλαβε υπουργός ο κύριος Γεωργιάδης προκηρύχθηκαν αθροιστικά 68 θέσεις ιατρών ΕΣΥ στο Ιπποκράτειο. Αν όμως αφαιρεθούν οι άγονες προκηρύξεις, οι συνταξιοδοτήσεις και οι παραιτήσεις της ίδιας περιόδου, η πραγματική εικόνα είναι ότι σήμερα υπηρετούν μόλις 3 περισσότεροι ειδικευμένοι γιατροί συγκριτικά με τον Ιανουάριο του 2004, ενώ παραμένουν κενές 114 οργανικές θέσεις, δηλαδή σχεδόν το 30% των προβλεπόμενων θέσεων.
2. Το υπουργείο βαφτίζει τους ειδικευόμενους «νέες θέσεις» για να εμφανίσει τεχνητή αύξηση του προσωπικού. Πρόκειται για στατιστική λαθροχειρία. Οι ειδικευόμενοι είναι εκπαιδευόμενοι γιατροί με προσωρινή σύμβαση, που οι θέσεις τους ανακυκλώνονται, δεν αποτελούν μόνιμες προσλήψεις και είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιούνται για να καλύπτουν τα τεράστια κενά του ΕΣΥ.
3. Οι ελλείψεις δεν αφορούν μόνο το ιατρικό προσωπικό. Στο νοσοκομείο παραμένουν πάνω από 400 κενές θέσεις νοσηλευτών, ενώ ενδεικτική είναι η κατάσταση στα απεικονιστικά εργαστήρια όπου οι κενές οργανικές θέσεις αγγίζουν το 70%.
4. Το Ιπποκράτειο πράγματι αποτελεί ναυαρχίδα του ΕΣΥ στη Βόρεια Ελλάδα. Είναι από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, με τεράστια επισκεψιμότητα στα επείγοντα και στα εξωτερικά ιατρεία. Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν νέες δομές, όπως οι νέες κλίνες ΜΕΘ, το αιμοδυναμικό εργαστήριο και η πνευμονολογική κλινική. Η κυβέρνηση όμως δεν ενίσχυσε ανάλογα το προσωπικό. Επιπλέον η διάλυση των νοσοκομείων της περιφέρειας έχει μεταφέρει ακόμη μεγαλύτερο όγκο ασθενών στο Ιπποκράτειο, με αποτέλεσμα την παγίωση μιας εξουθενωτικής κατάστασης για εργαζόμενους και ασθενείς. Πως θα χορηγηθούν τα χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό και άδειες χωρίς προσλήψεις;
5. Είναι ντροπή σε ένα τόσο μεγάλο νοσοκομείο να λειτουργούν μόνο 6 από τις 15 χειρουργικές αίθουσες λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων και νοσηλευτικού προσωπικού. Αντί για προσλήψεις, η κυβέρνηση διοχετεύει τα λιμνάζοντα χειρουργικά περιστατικά στον ιδιωτικό τομέα με κρατική χρηματοδότηση μέσω voucher. Πρόκειται για ακόμη ένα δώρο στα ιδιωτικά συμφέροντα και όχι για ενίσχυση της δημόσιας και δωρεάν υγείας. Ταυτόχρονα υπονομεύεται και η εκπαίδευση των ειδικευόμενων γιατρών στις χειρουργικές ειδικότητες.
6. Η διαφημιζόμενη αύξηση του προϋπολογισμού δεν μεταφράζεται σε ενίσχυση του προσωπικού και της λειτουργίας του νοσοκομείου. Τα χρήματα κατευθύνονται κυρίως σε εργολάβους, προμηθευτές και φαρμακευτικές εταιρείες, ενώ οι εφημερίες των γιατρών εξακολουθούν να πληρώνονται με καθυστερήσεις μηνών.
7. Σε ένα νοσοκομείο 890 κλινών εξακολουθεί να λειτουργεί ουσιαστικά ένας μόνο αξονικός τομογράφος, ο οποίος τίθεται εκτός λειτουργίας αρκετές ημέρες κάθε χρόνο. Ακόμη περιμένουμε απάντηση για το πότε θα λειτουργήσει επιτέλους ο δεύτερος αξονικός και κυρίως με ποιο προσωπικό θα στελεχωθεί.
8. Δεν δόθηκε καμία ουσιαστική απάντηση για το σκάνδαλο της επικίνδυνης λειτουργίας της Πνευμονολογικής Κλινικής, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί με 2  μόνιμους γιατρούς ενώ ο οργανισμός προβλέπει 7 θέσεις, με μετακινούμενους επιμελητές από νοσοκομεία άλλων πόλεων και με ειδικευόμενους άσχετων ειδικοτήτων μεταξύ άλλων δερματολογίας, οφθαλμιατρικής και ακτινολογίας. Υπενθυμίζουμε ότι για τη δημιουργία της έκλεισε η Α΄ Παθολογική Κλινική, η μοναδική παθολογική κλινική του ΕΣΥ στο Ιπποκράτειο. Τέλος, επισημαίνουμε ότι οι κλινικές του ΕΣΥ υπάρχουν για να καλύπτουν τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι να μετατρέπονται σε παράρτημα ιδιωτικών επιχειρήσεων.
9. Απέναντι σε αυτή την πολιτική υποστελέχωσης, ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της υγείας διεκδικούμε: μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και εργολαβικών εργαζόμενων, ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, ένταξη όλων των υγειονομικών στα ΒΑΕ και πλήρη κάλυψη των αναγκών του δημόσιου συστήματος υγείας. Τέλος χαιρετίζει «τους εργαζόμενους που, παρά τη βροχή και την πολύωρη αναμονή, μαζικοποίησαν τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά την επίσκεψη του υπουργού. Το μήνυμα ήταν σαφές: οι εργαζόμενοι δεν συμβιβάζονται με τη διάλυση του ΕΣΥ. Συνεχίζουμε τον αγώνα για πραγματικά δημόσια, δωρεάν και καθολικά προσβάσιμη υγεία για όλο τον λαό».

Το άρθρο ΕΝΙΘ: Απάντηση στα ψέματα του υπουργού και της διοίκησης περί «του καλύτερου ΕΣΥ όλων των εποχών» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

«Οι ελάχιστες προσλήψεις των τελευταίων χρόνων (τόσο μόνιμου όσο και επικουρικού προσωπικού) υπολείπονται των συνταξιοδοτήσεων και των παραιτήσεων.  Οι κενές οργανικές θέσεις είναι πάνω από 30%.  Δεν έχει γίνει καμία πρόσληψη, εδώ και χρόνια, στη Διοικητική Υπηρεσία, η οποία έχει αποδεκατισθεί. Πολύ δύσκολη είναι η κατάσταση στα Εργαστήρια και στη Νοσηλευτική Υπηρεσία.  Ογκολογικά τμήματα λειτουργούν με μία νοσηλεύτρια σε νυχτερινή και πολλές φορές σε απογευματινή  βάρδια!  Επιπλέον, συνεχίζεται η μετακίνηση δύο Αναισθησιολόγων του νοσοκομείου μας για να καλύψουν κενά σε άλλα νοσοκομεία.  Τα περισσότερα τμήματα λειτουργούν οριακά και το προσωπικό που έχει απομείνει έχει εξουθενωθεί και δυσκολεύεται να πάρει άδειες.  Η λειτουργία του νοσοκομείου μας στηρίζεται στην υπερεργασία και στο φιλότιμο των εργαζομένων του!» αναφέρει το σωματείο σε ανακοίνωσή του.

Εργασιακή ομηρεία

Παράλληλα, η κυβέρνηση κρατάει σε εργασιακή ομηρεία χιλιάδες εργαζόμενους (πρόγραμμα ΟΑΕΔ, επικουρικοί, ΣΟΧ) οι οποίοι κρατούν το ΕΣΥ όρθιο.  Όπως εξηγεί το σωματείο, οι εργαζόμενοι από το πρόγραμμα της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) οι οποίοι υπηρετούν στο νοσοκομείο επί 8 έτη, δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ αύξηση όλα αυτά τα χρόνια.  Όσο για τους εργαζόμενους/ες ΣΟΧ, αυτοί αναμένεται να απολυθούν και η υπηρεσία τους δίνεται σε εργολαβικά συνεργεία με διπλάσιο κόστος.  «Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και χωρίς αυτούς είναι βέβαιο ότι το νοσοκομείο μας δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει.  Είναι επιβεβλημένο και δίκαιο να μονιμοποιηθούν!» αναφέρει συγκεκριμένα το σωματείο.

Υπηρεσίες σε εργολάβους και άνιση ασφαλιστική μεταχείριση εργαζομένων

Επιπλέον, όπως καταγγέλλεται στην ανακοίνωση του σωματείου, ένας μεγάλος αριθμός υπηρεσιών που παλαιότερα καλύπτονταν από εργαζομένους του νοσοκομείου έχει παραδοθεί σταδιακά σε εργολάβους.  Το ξεκίνημα έγινε από τις υπηρεσίες σίτισης, καθαριότητας και φύλαξης.  Πλέον, και η τεχνική υπηρεσία, αλλά και η επιστασία λειτουργούν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου με εργολαβικούς εργαζόμενους.

«Οι πρόσφατες εξαγγελίες της Κυβέρνησης για ένταξη των υγειονομικών του ΕΣΥ στα ΒΑΕ, οι οποίες “δρομολογούνται” εδώ και χρόνια, εξαιρούν πολλές κατηγορίες εργαζομένων (ιατροί, τραυματιοφορείς, βοηθοί θαλάμου, παραϊατρικά και τεχνικά επαγγέλματα), με αποτέλεσμα να είναι ανεπαρκείς, διαιωνίζοντας τις ασφαλιστικές αδικίες και την άνιση ασφαλιστική μεταχείριση εργαζομένων ιδίων επαγγελμάτων.

Η ελάχιστη αύξηση που δόθηκε πρόσφατα στους μισθούς είναι πολύ πιο κάτω από τον πληθωρισμό και δεν επαρκεί για να καλύψει την απώλεια της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, σε μια εποχή που η ακρίβεια καλπάζει και πολλοί εργαζόμενοι αδυνατούν να βγάλουν το μήνα.  Οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ, όπως και όλοι στο δημόσιο τομέα, δεν λαμβάνουν 13^ο-14^ο μισθό, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στον ιδιωτικό τομέα, κάτι που αποτελεί μεγάλη αδικία.  Ακόμη και για τα δεδουλευμένα απογευματινά, που θεωρείται αυτονόητο ότι πρέπει να πληρώνονται στην ώρα τους, καθυστερούν και πάλι.

Οι αδικίες στην παροχή του επιδόματος ανθυγιεινούς εργασίας εξακολουθούν να υφίστανται. Εργαζόμενοι διαφορετικών ειδικοτήτων που εργάζονται στον ίδιο χώρο και είναι υποκείμενοι στους ίδιους κινδύνους λαμβάνουν διαφορετικό ύψος επιδόματος» .

Οι εργαζόμενοι-ες του Θεαγενείου διεκδικούν:

• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των κενών θέσεων όλων των ειδικοτήτων
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (Επικουρικών, ΣΟΧ, ΟΑΕΔ)
• Ένταξη στα βαρέα & ανθυγιεινά όλων των υγειονομικών του ΕΣΥ
• Ενιαίος νοσηλευτικός κλάδος
• Πραγματικές αυξήσεις μισθών
• Επαναφορά 13^ουκαι 14^ου μισθού
• Αύξηση και αποκατάσταση αδικιών στο επίδομα ανθυγιεινούς εργασίας
• Αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας

Το άρθρο Εργασιακή εξουθένωση και υποβάθμιση των υπηρεσιών καταγγέλλουν εργαζόμενοι στο Θεαγένειο εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Οι φοιτητές-τριες εκφράζουν την ανυσχία τους για τον δημοκρατικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων και απαιτούν την άμεση παύση κάθε δίωξης σε βάρος του Ηλία Κονδύλη και των υπόλοιπων μελών του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ. «Η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν εκφοβίζεται, δεν σιωπά και δεν αποδέχεται την επιβολή σιγής απέναντι σε όσους και όσες υπερασπίζονται το δημόσιο Πανεπιστήμιο!»

 Oλόκληρο το κείμενο στήριξης των διωκόμενων καθηγητών του ΑΠΘ από μεταπτυχιακούς/ές φοιτήτ(ρι)ες και αποφοίτους/ες των ΠΜΣ “Δημόσια Υγεία και Πολιτική Υγείας” και “Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας” της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ

Οι πρόσφατες εξελίξεις μας δημιουργούν σοβαρές ανησυχίες για τον δημοκρατικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων.

Μέλη ΔΕΠ, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής του μεταπτυχιακού μας, Ηλίας Κονδύλης, διώκονται επειδή τόλμησαν το αυτονόητο: να στηρίξουν, με την ειρηνική παρουσία τους, τις κινητοποιήσεις των φοιτητών για τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου Οικοτρόφων Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης (ΣΟΦΕΘ). Ο σύλλογος, μέσω της επίσημης ένστασής του προς την Πρυτανεία και τον Συνήγορο του Πολίτη, καταγγέλλει σοβαρά συνταγματικά και νομικά ζητήματα που ανακύπτουν από τη νέα ρύθμιση για τις φοιτητικές εστίες, όπως η παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου ασύλου της κατοικίας, αλλά και η επιβολή ιδιωτικών «συμφωνητικών» από ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Ο όρος «συμφωνητικό» τίθεται σε εισαγωγικά, καθώς η μη υπογραφή του οδηγεί σε έξωση από την κατοικία χωρίς ουσιαστική δυνατότητα διαπραγμάτευσης.

Ως φοιτήτριες και φοιτητές των ΠΜΣ «Δημόσια Υγεία και Πολιτική Υγείας» και «Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας» του τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στον καθηγητή μας Ηλία Κονδύλη, Πρόεδρο του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ, καθώς και στα υπόλοιπα διωκόμενα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου. Θεωρούμε απαράδεκτη κάθε απόπειρα ποινικοποίησης της διαμαρτυρίας, της συνδικαλιστικής, πολιτικής και ακαδημαϊκής δράσης, ιδιαίτερα όταν αυτή στρέφεται ενάντια σε πανεπιστημιακούς που στάθηκαν στο πλευρό φοιτητριών και φοιτητών, υπερασπιζόμενοι αυτονόητα δικαιώματα της πανεπιστημιακής κοινότητας, όπως αυτό της δωρεάν στέγασης στις εστίες.

Στη διδασκαλία και τη δημόσια παρουσία του, έχουμε γνωρίσει έναν δάσκαλο που υπηρετεί τη δημόσια υγεία όχι ως ουδέτερη τεχνική διαχείριση, αλλά ως κοινωνικό δικαίωμα, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ισότητα, τη δημοκρατία και την πάλη ενάντια στις κοινωνικές ανισότητες, γεγονός που αναδεικνύεται και μέσα από την υπεράσπιση της δωρεάν παιδείας, καθώς τα μεταπτυχιακά στα οποία συμμετέχουμε είναι από τα ελάχιστα τα οποία παραμένουν εξ ολοκλήρου χωρίς δίδακτρα. Θεωρούμε πως, η δίωξή του δεν αφορά μόνο τον ίδιο, αφορά το δικαίωμα των πανεπιστημιακών να διδάσκουν, να ερευνούν, να τοποθετούνται δημόσια και να στέκονται ενεργά μέσα στην κοινωνία, χωρίς εκφοβισμό, πειθαρχικές απειλές και πολιτική στοχοποίηση.

Δηλώνουμε ότι θέλουμε τους καθηγητές και τις καθηγήτριές μας ελεύθερους/ες, σε ένα Πανεπιστήμιο ελεύθερο, δημόσιο, δημοκρατικό και ανοιχτό στην κριτική σκέψη, τη συλλογική διεκδίκηση και την κοινωνική ευαισθησία. Απαιτούμε την άμεση παύση κάθε δίωξης σε βάρος του Ηλία Κονδύλη και των υπόλοιπων μελών του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ. Η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν εκφοβίζεται, δεν σιωπά και δεν αποδέχεται την επιβολή σιγής απέναντι σε όσους και όσες υπερασπίζονται το δημόσιο Πανεπιστήμιο!

Ζητούμε την εξέταση των ανωτέρω ζητημάτων και την προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της δημοκρατικής λειτουργίας του πανεπιστημίου!

Θεσσαλονίκη, Μάης 2026 

Μεταπτυχιακοί/ές φοιτητές/τριες και απόφοιτοι/ες των ΠΜΣ «Δημόσια Υγεία και Πολιτική Υγείας» και «Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας» της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ

Το κείμενο συνυπογράφεται από μεταπτυχιακούς/ές φοιτητές/τριες και αποφοίτους/ες των παραπάνω ΠΜΣ. Οι υπογραφές βρίσκονται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου/ης κατόπιν αιτήματος.

Κουτσοτόλη Ράνια

Γαγάνη Εύα

Παπαδοπούλου Μαρία

Καζαντζίδου Βαρβάρα

Σταυρογιάννη Κωνσταντίνα

Σιέρρας Βασίλης

Ξωχέλλη Αλίκη

Σπανούδης Σταύρος

Παπανικολάου Μήτσος

Μπουλιτσάκη Ερασμία

Αντωνιάδου Κατερίνα

Φωτιάδου Μαρία

Παντιώρα Βασιλική

Λεβέντη Αλεξάνδρα

Νουσιλάζου Κωνσταντίνα

Κριμιτζά Παρέσσα

Καλομενίδης Ιωάννης

Λιαράτσικα Κωνσταντίνα

Παλάντζα Νάσια

Βελιάνη Κορνηλία

Κριπούρη Παναγιώτα

Στεφανάκης Χρήστος Κωνσταντίνος

Σάμπα Τζίνα

Δημητρόπουλος Βασίλειος

Ζερβόγλου Κυριακή

Μακέδου Ειρήνη

Επιτροπούλου Σημέλα

Βαλιώκη Βανέσσα

Αβραμίδου Ελισάβετ

Βαλάρη Ζωή

Παρασκευόπουλος Παναγιώτης

Δασκαλάκη Άννα

Θύμη Ιωάννα

Μασίκου Μάρθα

Κολύμπαλη Μαρία

Καλλιόπη Κολωνιάρη

Καραγκιαούρη Κατερίνα

Τέγος Φώτης

Καβζαλίδου Σοφία

Τερζάκης Μιχάλης

Μακαβού Άννα

Τζελέπη Γεωργία

Γλαύτση Σταυρούλα

Μαυρομάτη Ευαγγελία

Μαραντίδου Νίκη Σταυρούλα

Παπαδομιχελάκης Δημήτριος

Καλομενίδης Γιάννης

Το άρθρο Μεταπτυχιακοί/ες φοιτητές/τριες της Ιατρικής στο πλευρό των διωκόμενων καθηγητών του ΑΠΘ εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Όπως αναφέρεται στην καμπάνια «Η Ισραηλινή Ιατρική Ένωση (IMA) παρέμεινε σιωπηλή καθώς οι Παλαιστίνιοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας στοχοποιήθηκαν εν μέσω της γενοκτονίας στη Γάζα και της εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη, υποστηρίζοντας τις πολιτικές του Ισραήλ. Η λήψη μέτρων κατά της IMA είναι απαραίτητη για να σταθούμε στο πλευρό των Παλαιστινίων εργαζομένων στον τομέα της υγείας και να απαιτήσουμε λογοδοσία».

Σύμφωνα με τους διοργανωτές το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για την καταστροφή του παλαιστινιακού συστήματος υγείας. «Η παγκόσμια ιατρική κοινότητα δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλή».

Τα γεγονότα

-1.722 Παλαιστίνιοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σκοτώθηκαν από τον Οκτώβριο του 2023, κατά μέσο όρο 2-3 κάθε μέρα

-185 εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας κρατούνται από τις ισραηλινές αρχές, πολλοί χωρίς κατηγορία, με αναφορές για βασανιστήρια και θανάτους υπό κράτηση

-250+ περιπτώσεις παράνομης κράτησης, συμπεριλαμβανομένων ανώτερων ιατρών, με ορισμένους κρατούμενους να δηλώνουν αγνοούμενους ή να έχουν πεθάνει υπό κράτηση

-Νοσοκομεία, ασθενοφόρα και κλινικές δέχτηκαν επανειλημμένες επιθέσεις ή καταστράφηκαν, παραλύοντας το σύστημα υγείας

-Αυτές οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν περιγραφεί από τους εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ως «ιατροκτονία» και «απο-υγειονομικοποίηση»: η σκόπιμη διάλυση της υγειονομικής περίθαλψης.

«Ενώ οι Παλαιστίνιοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας δολοφονούνται, κρατούνται, βασανίζονται και αναγκάζονται να εργάζονται υπό πολιορκία, ο Ισραηλινός Ιατρικός Σύλλογος και μεγάλο μέρος της ισραηλινής ιατρικής κοινότητας παρέμειναν σιωπηλοί, παραλείποντας να καταδικάσουν τις επιθέσεις στην υγειονομική περίθαλψη ή να θεωρήσουν τα μέλη του υπόλογα για παραβιάσεις της ιατρικής δεοντολογίας. Αυτή η σιωπή, απέναντι στη συστηματική καταστροφή και την απανθρωποποίηση, καταστρέφει την ακεραιότητα του ιατρικού επαγγέλματος και επιτρέπει περαιτέρω επιθέσεις σε εργαζόμενους στον τομέα της υγείας» αναφέρεται στην καμπάνια που καλεί  την παγκόσμια ιατρική κοινότητα να αναλάβει δράση καθώς οδεύουμε προς μια αποφασιστική στιγμή: τη Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Ιατρικού Συλλόγου τον Οκτώβριο του 2026.

-Να αναστείλει την Ισραηλινής Ιατρικής Ένωσης από την Παγκόσμια Ιατρική Ένωση (WMA)

-Να θεωρήσει την Ισραηλνική Ιατρική Ένωση υπόλογη για τη σιωπή και τη συνενοχή της σε παραβιάσεις της ιατρικής δεοντολογίας και επιθέσεις στην υγειονομική περίθαλψη

-Να απαιτήσει δράση από τις ενώσεις-μέλη της WMA

-Να διασφαλίσει την αναγνώριση και την ένταξη της παλαιστινιακής ιατρικής εκπροσώπησης στην WMA

Μπορείτε να υπογράψετε εδώ 

Το άρθρο Κάλεσμα παγκόσμιων κινημάτων για την υγεία να σταματήσει η ιατρική συνενοχή: «Μποϊκοτάρετε τον Ισραηλινό Ιατρικό Σύλλογο» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Σε δήλωσή του ο κ. Ζιαζιάς τονίζει ότι πρόκειται για  «χυδαία συκοφαντία». Παράλληλα σε βίντεο του antapocrisis.gr  καταγράφεται ο υπουργός να του επιτίθεται λεκτικά και αυταρχικά λέγοντας «συλλάβετε τον αυτόν», την ώρα που εκείνος έχει περασμένες χειροπέδες και βρίσκεται περικυκλωμένος από αστυνομικές δυνάμεις.

«Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς. Εκτός εάν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαμαρτυρία προς έναν υπουργό ή την κυβέρνηση ταυτίζεται πλέον με το αδίκημα της εξύβρισης, του φτυσίματος και της βιαιοπραγίας» σημειώνει μεταξύ άλλων.

Δείτε ολόκληρη τη δήλωση του Δημήτρη Ζιαζιά:

Αυτά που ο Α. Γεωργιάδης δήλωσε σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ ότι “ο γιατρός που κρατήθηκε με χειροπέδες, με έδειρε, με έφτυσε και με έβρισε”, δηλαδή ο υποφαινόμενος, δεν είναι απλά ψέματα αλλά χυδαία συκοφαντία προς το πρόσωπό μου. Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς. Εκτός εάν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαμαρτυρία προς έναν υπουργό ή την κυβέρνηση ταυτίζεται πλέον με το αδίκημα της εξύβρισης, του φτυσίματος και της βιαιοπραγίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο υπουργός Υγείας συλλαμβάνεται να ψεύδεται, να διαστρέφει την πραγματικότητα, να τερατολογεί, να βγάζει πράγματα από το μυαλό του προς τέρψη της καθυστερημένης ακροδεξιάς πελατείας του, όμως οφείλω να πω τι ακριβώς συνέβη και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Κατά τη διάρκεια της ειρηνικής μας διαδήλωσης και ενώ οι αστυνομικοί και τα ΜΑΤ μας απωθούσαν βίαια για να ανοίξουν δρόμο στον Α.Γεωργιάδη, ένιωσα ότι κάποιος με τραβάει από πίσω και σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκα μέσα στο χώρο που ήταν μαζεμένοι οι επίσημοι. Συνειδητοποίησα ότι αυτοί που με τραβούσαν και με προπηλάκιζαν ήταν αστυνομικοί με πολιτικά, πιθανά της ασφάλειας (4 ή 5) και σε λίγο περικυκλώθηκα και από αστυνομικούς των ΜΑΤ, καθώς και τον Α.Γεωργιάδη και Δ.Μαρκόπουλο, βουλευτή της ΝΔ.

Ούρλιαζαν σε έξαλλη κατάσταση ότι έφτυσα τον υπουργό και αυτό θα το πληρώσω. Μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα με εντολή Γεωργιάδη και Μαρκόπουλου («συλλάβετέ τον αυτόν»). Με οδήγησαν σε ένα πλαϊνό χώρο για να μη με βλέπουν οι επίσημοι και τα κανάλια (είναι ο χώρος όπου εκτυλίσσεται το αναρτημένο βίντεο). Το βίντεο κόβεται στο σημείο όπου ο Α.Γεωργιάδης σε έξαλλη κατάσταση με απειλεί προσωπικά ότι θα με απολύσει. Όλο το βίντεο το έχει στην κατοχή του ο κύριος που τον συνόδευε και βιντεοσκοπούσε τα πάντα. Τον προκαλώ κι αυτόν να το δημοσιεύσει για να δει ο κόσμος τι απειλές εκστόμισε ο Α.Γεωργιάδης εναντίον μου.

Μαθημένος να μη λογοδοτεί και να παραβιάζει καθημερινά τους νόμους (μόλις την περασμένη εβδομάδα ομολόγησε μόνος του παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου στην υπόθεση του Α.Τ. Εξαρχείων), ο υπουργός αποδεικνύει σε κοινή θέα ότι έχει ξεφύγει. Το «θα σε απολύσω» έρχεται από άλλες εποχές, ειδικά όταν απευθύνεται από έναν ημιμαθή, σε μόνιμη κατάσταση έξαλλο και χυδαιολογούντα υπουργό προς ένα γιατρό σε μάχιμη θέση σε δημόσιο νοσοκομείο που τιμά τον όρκο του και ασκεί το αναφαίρετο δικαίωμα της διαμαρτυρίας.

Στη συνέχεια, με μετέφεραν σε άλλο χώρο των ΤΕΠ δεμένο με χειροπέδες όπου έμεινα φρουρούμενος από αστυνομικούς μέχρι το τέλος της φιέστας.

Τότε ο Α. Γεωργιάδης ήρθε με δήθεν συγκαταβατικό ύφος να μου πει ότι δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο περιστατικό, δεν θέλει να με στείλει στο κρατητήριο κτλ απαιτώντας να του πω συγγνώμη. Του απάντησα ότι δεν πρόκειται να πω συγνώμη για κάτι που δεν έκανα και ότι αυτός που δέχτηκε τη μεγαλύτερη βία ήμουν εγώ. Συγγνώμη πρέπει να ζητήσει ο ίδιος για τον τρόπο με τον οποίο μπήκε στο νοσοκομείο, ως στρατός κατοχής. Το βράδυ με ειδοποίησαν φίλοι ότι βγήκε στα κανάλια και είπε ότι “μου τη χάρισε γιατί θα μπορούσε να με στείλει στο κρατητήριο”.

Ποιο είναι το δικό μου συμπέρασμα; Ο Α.Γεωργιάδης, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, χθες ήρθε σε πολύ δύσκολη θέση γιατί απέναντί του δεν είχε απλά τη μαζικότερη και δυναμικότερη “υποδοχή” από οποιοδήποτε άλλο νοσοκομείο αλλά γιατί ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και πάρα πολλοί ασθενείς μας και δεν βρέθηκε κανείς να του πει “μπράβο, συνεχίστε”. (Το γιατί ήταν τόσο θερμή η υποδοχή ας το αναζητήσει κανείς στα μέτρα που μετατρέπουν τη Νίκαια από νοσοκομείο των φτωχών σε φτωχό και διαλυμένο νοσοκομείο των φτωχών. Περιμένει κανείς εκπρόσωπος της κυβέρνησης υποδοχή με ροδοπέταλα; ) Οπότε αποφάσισε να παρουσιάσει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Αυτό της καταστολής και της βίας, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να συμπεριφέρονται σαν στρατός κατοχής μέσα στο νοσοκομείο. Όμως ούτε αυτό μπόρεσε να διαλύσει τη συγκέντρωση. Έτσι, έδρασε ακόμα πιο επιθετικά, συλλαμβάνοντας – τυχαία ή μπορεί όχι και τόσο τυχαία- εμένα από το σωρό με όλα όσα περιέγραψα παραπάνω να ακολουθούν. Πρώτον, για να με εκφοβίσει και να με εξευτελίσει, ώστε να παραδειγματιστούν και όσοι συνάδελφοι αγωνίζονται και διεκδικούν. Δεύτερον, για να παρουσιάσει ένα στημένο σκηνικό δήθεν “απειλής της σωματικής του ακεραιότητας από γιατρό του ΕΣΥ”, γιατί κανένα άλλο σχέδιο δεν είχε πετύχει ως τότε.

Θα μπορούσε να βρίσκεται κάποιος άλλος συνάδελφος στη θέση μου. Δεν έχει τόσο σημασία το ποιος. Σημασία γι’ αυτούς είχε να σταλεί το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Αν διαμαρτύρεστε, αν μας χαλάτε τις φιέστες, από εδώ και στο εξής θα σας περνάμε επιτόπου χειροπέδες, θα πηγαίνετε φυλακή, θα απολύεστε, θα σας σπάμε τα κεφάλια. ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ απαντώ εγώ και απαντάμε ΕΜΕΙΣ.

Το ερώτημα δεν είναι αν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου έχουν γίνει ποτέ τα παραπάνω. Σε καμία προφανώς. Ούτε στη δική μας είχαν γίνει μέχρι χθες. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να βάλουμε ως κοινωνία, ως εργαζόμενοι, ως λαός ένα φρένο στον κατήφορο. Για παράδειγμα στην υγεία. Πριν κάποια χρόνια στη σημερινή περιοχή του Ιράκ ανακαλύφθηκαν νεάντερταλ που είχαν ζήσει 200.000 χρόνια πριν με κατάγματα οστών, τα οποία όμως είχαν επουλωθεί πιθανά χάρη στη χρήση κάποιου είδους νάρθηκα. Αυτή η ανακάλυψη ήταν μια απ’ τις πρώτες ενδείξεις πολιτισμού γιατί ο μακρινός μας πρόγονός που έσπαγε το πόδι του, δεν καταδικαζόταν σε βέβαιο θάνατο και κάποιος τον φρόντιζε μέχρι να μπορέσει να ξανακυνηγήσει και να τραφεί. Σήμερα εν έτει 2026, στη χώρα μας, αν κάποιος φτωχός ή ανασφάλιστος νοσήσει βαριά και χρειαστεί το δικό του “νάρθηκα”, το σημερινό σύστημα θα του τον προσφέρει; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα των πολιτικών του νεοφιλευθερισμού. Ειδικότερα των ερειπίων που άφησαν τα Μνημόνια και τα “μετα”Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ, της εφιαλτικής διαχείρισης της πανδημίας, της πολιτικής να “γκρεμίσουμε τα μισά νοσοκομεία με μπουλντόζες” που εφαρμόζει τώρα η ΝΔ και ο Α.Γεωργιάδης. Μπορούμε να πάμε τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος αντί να τον αφήσουμε να τον κινούν διαρκώς προς τα πίσω;

Αναζητείται διέξοδος. Υπάρχει ελπίδα.

Το άρθρο Δημήτρης Ζιαζιάς: «Αναζητείται διέξοδος. Υπάρχει ελπίδα» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Μετά την προδοσία των Συμφωνιών από τη μεξικανική κυβέρνηση, οι ζαπατιστικές κοινότητες απάντησαν χτίζοντας για δεκαετίες την αυτονομία τους στην πράξη. Σήμερα οι αυτόνομες δομές υγείας των Ζαπατίστας, μέσα από την πρόταση για τα Kοινά, προωθούν την κατασκευή ενός χειρουργείου για όλες και όλες. Το χειρουργείο θα βελτιώσει σημαντικά την υγεία -και επομένως τη ζωή- των κατοίκων των κοινοτήτων της ζούγκλας Λακαντόνα.

Ας κάνουμε εφικτό το Χειρουργείο «Φως των Κοινών»

Μπορείς να συνεισφέρεις εδώ: ibit.ly/EQygQ

Το άρθρο Ξεκινάει η δεύτερη φάση της καμπάνιας «Ένα χειρουργείο στη ζούγκλα Λακαντόνα» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Ο Σύλλογος Νοσοκομειακών Ιατρών Χίου εκφράζει τη βαθιά του οδύνη για τον χαμό τόσων αθώων ανθρώπων εν καιρώ ειρήνης, στα νερά ενός νησιού που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει ξεριζωμός. Στα ίδια περάσματα όπου, σε άλλες ιστορικές στιγμές, άνθρωποι σώθηκαν ή χάθηκαν αναζητώντας ασφάλεια και μια νέα καλύτερη ζωή. Καταγγέλλει απερίφραστα την ανθρωποφαγία, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και την απώλεια κάθε έννοιας ανθρωπιάς που εκδηλώθηκαν πριν ακόμη μετρηθούν οι νεκροί, πριν σμίξουν μάνες με τα παιδιά τους και πριν επουλωθούν οι πληγές των τραυματισμένων.

Υπενθυμίζει – απέναντι σε κάθε φωνή που επιχειρεί να το σχετικοποιήσει – ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία.

«Σε ό,τι αφορά την ανταπόκριση του Νοσοκομείου Χίου και συνολικά του δημόσιου συστήματος υγείας, αξίζει να ειπωθεί καθαρά ότι τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, παρά τις διαχρονικές ελλείψεις και τις αντικειμενικές δυσκολίες με τις οποίες λειτουργούν, ήταν και παραμένουν παρόντα σε κάθε πρόκληση στην οποία κλήθηκαν να συνδράμουν. Παρέχουν άμεση και δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας σε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της χώρας, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες τον χρόνο — μια κατάκτηση που δεν συναντάται ακόμη και σε προηγμένες χώρες της Δύσης. Αυτό κατέστη δυνατό επειδή ένα σημαντικό μέρος του προσωπικού τους εργάζεται αγόγγυστα και πέραν του προβλεπόμενου τακτικού και εφημεριακού ωραρίου, χωρίς να περιμένει πρόσθετη χρηματική ή άλλη επιβράβευση.

Η ουσιαστική ενδυνάμωση των νοσοκομείων με μόνιμο νέο προσωπικό, η συνεχής εκπαίδευσή του, η πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες και θεραπείες, ο οργανωμένος σχεδιασμός για την αντιμετώπιση κρίσεων και, επιτέλους, η σοβαρή διασύνδεσή τους με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, θα καταστήσουν την αποτελεσματικότητά τους όχι προϊόν του ελληνικού «φιλότιμου», όπως εν μέρει συμβαίνει σήμερα, αλλά αποτέλεσμα της σοβαρότητας με την οποία οφείλει να τα αντιμετωπίζει μια σύγχρονη, ευνομούμενη πολιτεία» τονίζει στην ανακοίνωση ο Σύλλογος κλείνοντας με την ευχή «οι ζωές που σώθηκαν να τύχουν της φροντίδας και της αξιοπρέπειας που αξίζει σε κάθε άνθρωπο και οι ζωές που χάθηκαν να μην ξεχαστούν»

Το άρθρο Σύλλογος Νοσοκομειακών Ιατρών Χίου: Η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Η διαδικασία στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης επιταχύνεται, με τη Γερμανία να πρωτοστατεί. Το People’s Health Dispatch μίλησε με τον Manuel Funk και τη Nadja Rakowitz από την Ένωση Δημοκρατικών Γιατρών (Verein demokratischer Ärzt*innen, vdää*) σχετικά με τις συνέπειες για το σύστημα υγείας και για το δικαίωμα των ανθρώπων στην υγεία.

People’s Health Dispatch: Η στρατιωτικοποίηση έχει γίνει κεντρικό πολιτικό ζήτημα σε όλη την Ευρώπη και η γερμανική κυβέρνηση επενδύει σε μεγάλο βαθμό σε στρατιωτικές δαπάνες. Μεγάλα ποσά δημόσιου χρήματος πηγαίνουν στην άμυνα, υπάρχει ανανεωμένη συζήτηση για τη στρατιωτική θητεία και στον δημόσιο διάλογο ο πόλεμος παρουσιάζεται ολοένα και περισσότερο ως αναπόφευκτος. Ως μέλη της Ένωσης Δημοκρατικών Γιατρών (vdää*), πώς ερμηνεύετε την τρέχουσα πολιτική στιγμή;

Manuel Funk και Nadja Rakowitz: Η αλληλεγγύη μας απευθύνεται στα θύματα του πολέμου, στους αντιπάλους του πολέμου, στους λιποτάκτες και στους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης από όλες τις πλευρές. Οι τρέχουσες εξελίξεις έχουν επηρεάσει και την ένωσή μας, της οποίας τα μέλη έχουν διαφορετικές απόψεις. Ενώ έχουμε αντιμετωπίσει κριτική και (πολύ) λίγες παραιτήσεις, συνεχίζουμε να μπαίνουμε σε διάλογο κι εκπαίδευση.

Σε αυτό το σημείο, στη Γερμανία, τα δημόσια κεφάλαια χρησιμοποιούνται όχι μόνο για αμυντικές δαπάνες, αλλά και για τη διαμόρφωση της δημόσιας στάσης. Η Bundeswehr (οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις) δημοσιεύει τώρα επίσημα βίντεο που δείχνουν Γερμανούς στρατιώτες τη νύχτα, υπό το φως της φωτιάς, να ζητωκραυγάζουν, όταν ο στρατηγός τους λέει ότι εργάζονται για να γίνουν «ικανοί να νικήσουν». Ο γερμανικός στρατός θέλει να νικήσει ξανά. Προσοχή, Ευρώπη! Όταν συζητούν έναν πιθανό πόλεμο, οι αξιωματούχοι μιλούν για το «Ανατολικό Μέτωπο» και ο «εχθρός» στη δημόσια συζήτηση είναι σαφώς η Ρωσία – συχνά προσωποποιημένη ως Βλαντιμίρ Πούτιν. Κατά την άποψή μας, αυτό αξιοποιεί παλιά αντιρωσικά αισθήματα και γίνεται ολοένα και πιο παράλογο.

Σήμερα, είναι ξανά κοινωνικά αποδεκτό να εκφράζεται υπερηφάνεια για έναν παππού που «πολέμησε εναντίον των Ρώσων τότε» – δηλαδή, στη ναζιστική Βέρμαχτ ή ακόμα και στα SS. Δηλώσεις σαν κι αυτή δεν αποτελούν πλέον σκάνδαλο – ακόμη και πολιτικοί από κόμματα όπως οι Πράσινοι τις κάνουν μερικές φορές.

Ως ενάντιοι/ες στον πόλεμο, είμαστε επίσης επικριτές του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Οι παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, όπως οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, πρέπει να καταδικαστούν. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και δεν μπορεί να τερματιστεί με περισσότερα όπλα και περισσότερες πολεμικές επιχειρήσεις. Μπορεί να τερματιστεί μόνο μέσω διπλωματίας και διαπραγματεύσεων, οι οποίες έλειπαν προηγουμένως.

Συνολικά, βλέπουμε την τρέχουσα κατάσταση ως βαθιά ανησυχητική και τρομακτική. Το διεθνές δίκαιο έχει καταστεί σχεδόν αδιάφορο – έχει αντικατασταθεί από την κυριαρχία του ισχυρότερου. Οι εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι αυτή η δυναμική είναι επίσης βαθιά ριζωμένη στις δυτικές δημοκρατίες, και φτάνει ακόμα και στην άνοδο νέων μορφών φασισμού. Αυτή ήταν πάντα μια πολιτική πιθανότητα. Ποτέ δεν αμφιβάλλαμε, επειδή ο καπιταλισμός περιέχει αυτή τη δυναμική μέσα του.

Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει μαζικό αριστερό κίνημα ενάντια στον πόλεμο και τον καπιταλισμό. Υπάρχουν πολλά μικρά κινήματα αντίστασης και συζητιέται ολοένα και περισσότερο, τουλάχιστον εντός του Αριστερού Κόμματος (Die Linke), αλλά αυτό είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με το κίνημα ειρήνης της δεκαετίας του 1980. Αλλά και συγκριτικά με το ισχυρό, διεθνές κίνημα της εργατικής τάξης που θα ήταν απαραίτητο για να αντισταθεί αποτελεσματικά, σχεδόν ξαναξεκινάμε από την αρχή. Τα συνδικάτα εξακολουθούν να μη δίνουν αρκετή σημασία σε αυτό το ζήτημα, ωστόσο ο τεράστιος δανεισμός στον οποίο προχώρησε η γερμανική κυβέρνηση για τον επανεξοπλισμό θα απαιτήσει υψηλές πληρωμές τόκων, κάτι που σίγουρα θα οδηγήσει σε εντατικές κοινωνικές περικοπές τα επόμενα χρόνια.

PHD: Βλέπουν ήδη οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας τις επιπτώσεις αυτών των περικοπών;

MF/NR: Στη Γερμανία, δε βιώνουμε μόνο στρατιωτικοποίηση, αλλά και μια συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Το ΑΕΠ συρρικνώνεται εδώ και αρκετά χρόνια και η ανεργία αυξάνεται. Σε τέτοιες καταστάσεις, οι πολιτικοί απειλούν πάντα με περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες. Αυτή τη στιγμή το βλέπουμε αυτό στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το οποίο καλύπτει περίπου το 90% του πληθυσμού. Μια νοσοκομειακή μεταρρύθμιση βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη, με στόχο το κλείσιμο εκατοντάδων νοσοκομείων και τη συγκέντρωση των υπηρεσιών σε μεγάλες μονάδες. Αυτή η μεταρρύθμιση αρχικά δικαιολογήθηκε ως μια κίνηση μείωσης κόστους, ανεξάρτητα από τη στρατιωτικοποίηση. Από πέρυσι, ωστόσο, η στρατιωτικοποίηση έχει προσθέσει ένα νέο επίπεδο, οδηγώντας σε νέα μέτρα λιτότητας στον κοινωνικό τομέα.

Όλα αυτά συμβαίνουν παράλληλα με την ανάπτυξη μιας πολεμικής οικονομίας. Μεγάλα ποσά επενδύονται όχι μόνο στην παραγωγή όπλων, αλλά και στην προετοιμασία της κοινωνίας για τον πόλεμο. Επομένως, κατασκευάζονται ή ανακαινίζονται δρόμοι και γέφυρες, και η Γερμανική Ένωση Νοσοκομείων έχει προτείνει ακόμη και την κατασκευή υπόγειων νοσοκομείων. Ένα πρώτο συγκεκριμένο σχέδιο αυτού του είδους υπάρχει ήδη στην Κολωνία.

Επιπλέον, σε αυτό το πλαίσιο, η Bundeswehr (η ομοσπανδιακή Γερμανική Βουλή) προσπαθεί να προσελκύσει άτομα με οικονομικά κίνητρα: μισθός περίπου 2.600 ευρώ, μαζί με παροχές όπως άδεια οδήγησης για όλους όσους καταταγούν. Για τους νέους που αντιμετωπίζουν ανεργία ή επισφαλείς επαγγελματικές προοπτικές, αυτή μπορεί να είναι μια πειστική επιλογή. Και για άλλη μια φορά, σίγουρα δεν επηρεάζονται τα παιδιά γιατρών ή πολιτικών, αλλά και πάλι άτομα από εργατικό υπόβαθρο. Αυτό ισχύει και για άτομα των οποίων οι γονείς ή οι παππούδες μετανάστευσαν στη Γερμανία: εκείνους με γερμανική υπηκοότητα που συχνά αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην αγορά εργασίας και ως εκ τούτου είναι πιο ευάλωτοι σε αυτό το είδος στρατολόγησης.

Η απαίτηση του ΝΑΤΟ από τα μέλη να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ θα επηρεάσει περίπου το 45% του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού στη Γερμανία. Είναι σαφές ότι τέτοιες δαπάνες θα οδηγήσουν σε τρομερές κοινωνικές περικοπές, επιδεινώνοντας την ανισότητα και την κοινωνική μειονεξία.

Η υγειονομική περίθαλψη θα επιδεινωθεί περαιτέρω εάν η συνεχιζόμενη οικονομοποίηση του συστήματος δε σταματήσει, αλλά αντίθετα επιταχυνθεί. Σε περίπτωση πραγματικού πολέμου, οι ανάγκες των πολιτών θα υποταχθούν στις στρατιωτικές προτεραιότητες, όπως καθίσταται σαφές από όλα τα επίσημα έγγραφα σχετικά με την «πολιτικοστρατιωτική συνεργασία». Τα υφιστάμενα σενάρια για την «ετοιμότητα πολέμου» υποθέτουν περίπου 1.000 επιπλέον τραυματίες την ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι τα στρατιωτικά νοσοκομεία θα εξαντλήσουν τη χωρητικότητά τους εντός δύο ημερών. Στη συνέχεια, θα χρησιμοποιηθούν τα πολιτικά νοσοκομεία, αλλά μέχρι τότε, θα έχουν ήδη αποδυναμωθεί δραστικά από την επερχόμενη νοσοκομειακή μεταρρύθμιση. Και αυτά δε λαμβάνουν καν υπόψη έναν ακόμη πιθανό αριθμό – έως και 50 άτομα την ημέρα με ψυχολογικό τραύμα και επακόλουθες διαταραχές.

Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι ακόμη ευρέως κατανοητή από το κοινό. Θεωρούμε ευθύνη μας να καταστήσουμε σαφείς αυτές τις συνέπειες.

PHD: Η Vdää* παρακολουθεί εδώ και πολύ καιρό την τάση στρατιωτικοποίησης στην υγειονομική περίθαλψη. Πού τοποθετείτε την προέλευση αυτής της στρατιωτικής προσέγγισης στην υγειονομική περίθαλψη και πώς έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών;

MF/NR: Είμαστε μέρος του αντιμιλιταριστικού κινήματος από την ίδρυση της vdää* τη δεκαετία του 1980. Αυτό ήταν πάντα κεντρικό μέρος της αντιφασιστικής μας δέσμευσης. Σε εκείνη την περίοδο, μαζί με τους Διεθνείς Ιατρούς για την Πρόληψη του Πυρηνικού Πολέμου (IPPNW), προωθήσαμε το σύνθημα «Δεν θα μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε». Εξέφραζε μια απλή αλήθεια: σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου, η κλίμακα της καταστροφής και των τραυματισμών θα ήταν τόσο τεράστια που ακόμη και οι γιατροί δεν θα μπορούσαν να παράσχουν ουσιαστική βοήθεια στον πληθυσμό.

Εκείνη την εποχή, το κίνημα ειρήνης στη Γερμανία ήταν αρκετά ισχυρό ώστε να μπλοκάρει πολιτικά έναν προτεινόμενο «Νόμο για την Υγειονομική Ασφάλεια». Αυτός ο νόμος είχε ως στόχο να ρυθμίσει τις σχέσεις ιεραρχείας μεταξύ των ιδρυμάτων υγειονομικής περίθαλψης, των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και του γερμανικού στρατού σε περίπτωση πολέμου: ποιος θα μπορούσε να διαταχθεί να κάνει τι, ποιος θα έθετε ιατρικές προτεραιότητες και πώς θα λαμβάνονταν οι αποφάσεις διαλογής. Σήμερα, ένας παρόμοιος νόμος προετοιμάζεται και πάλι κι αναμένεται να ψηφιστεί την άνοιξη. Αυτή τη φορά, ωστόσο, δεν πιστεύουμε ότι το κίνημα είναι αρκετά ισχυρό για να το σταματήσει.

Αρχίσαμε να ασχολούμαστε με αυτές τις εξελίξεις από νωρίς, καθώς οι επαγγελματικοί ιατρικοί σύλλογοι έσπευσαν να συνεργαστούν με τον στρατό. Τα ιατρικά επιμελητήρια προσέφεραν την υποστήριξή τους στον στρατό και τα περιοδικά τους παρουσίαζαν τις κοινές εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από κοινού με τις ένοπλες δυνάμεις. Αυτό που ξεχώρισε αμέσως ήταν ότι δεν υπήρξε ούτε μια λέξη κριτικής ή αντίστασης. Αντίθετα, οποιαδήποτε κριτική απορρίφθηκε ή δυσφημίστηκε.

Δεδομένης της ιστορίας της Γερμανίας, είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί σε αυτές τις εξελίξεις. Θεωρούμε καθήκον μας να παρέχουμε μια διαφορετική φωνή που να προέρχεται από το σώμα του ιατρικού επαγγέλματος, μια φωνή που αντιτίθεται στον πόλεμο και αντιστέκεται σε όλες τις προετοιμασίες για αυτόν.

PHD: Πώς έχουν ανταποκριθεί γενικά οι επαγγελματικές ενώσεις και τα συνδικάτα των εργαζομένων στον τομέα της υγείας σε αυτές τις εξελίξεις;

MF/NR: Το μεγαλύτερο συνδικάτο που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας στη Γερμανία είναι το United Services Union (ver.di). Υπάρχουν επίσης αρκετά μικρότερα συνδικάτα για συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες, το πιο γνωστό είναι το Marburger Bund (MB), το οποίο εκπροσωπεί μόνο τους γιατρούς.

Το Marburger Bund συμμερίζεται σε μεγάλο βαθμό τη θέση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και υποστηρίζει την «κατάλληλη για πόλεμο» διαχείριση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Δεν γνωρίζουμε καμία οργανωμένη αντίσταση σε αυτή τη στάση εντός του MB. Το Ver.di, από την άλλη πλευρά, δυσκολεύτηκε να διατηρήσει μια σαφή αριστερή θέση. Σε τοπικό επίπεδο, και μεταξύ των γραμματέων συνδικάτων ατομικά, υπάρχει ισχυρή δέσμευση κατά της στρατιωτικοποίησης. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για το IG Metall (IGM), το μεγαλύτερο βιομηχανικό συνδικάτο της Γερμανίας. Ωστόσο, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, τόσο το ver.di όσο και το IGM εξακολουθούν να δυσκολεύονται να λάβουν σαφή θέση κατά της στρατιωτικοποίησης.

Η αντιμιλιταριστική, αριστερή ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος δεν αποτελεί πλέον μέρος της ενεργής ή προσβάσιμης μνήμης των σημερινών συνδικάτων. Κατά την άποψή μας, πολλά συνδικάτα δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πώς οι προετοιμασίες για πόλεμο, και ο ίδιος ο πόλεμος, υπονομεύουν άμεσα τα επιτεύγματά τους, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Από την άλλη πλευρά, πολλές ιατρικές επαγγελματικές ενώσεις υποστηρίζουν ανοιχτά τη στρατιωτικοποίηση. Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο κύριοι λόγοι για αυτό: πρώτον, οι γιατροί αισθάνονται ότι είναι επιτέλους και πάλι σημαντικοί ως επάγγελμα. Στο παρελθόν, οι γιατροί στη Γερμανία απολάμβαναν υψηλό κοινωνικό κύρος, αλλά αυτό έχει μειωθεί αισθητά με την οικονομοποίηση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, όπου πλέον κυριαρχούν η διαχείριση των νοσοκομείων και οι οικονομικές παράμετροι. Δεύτερον – και αυτός είναι ένας λόγος για να φοβάται κανείς – πολλοί γιατροί ελπίζουν να επωφεληθούν οικονομικά από τη στρατιωτικοποίηση.

Οι επαγγελματικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκπροσωπούν χειρουργούς, έχουν ήδη καταθέσει αιτήματα για εκατομμύρια ευρώ για να καταστήσουν τους τομείς τους «κατάλληλους για πόλεμο». Άλλοι επιδιώκουν πρόσβαση στα μεγάλα, ανοιχτά κεφάλαια που έχουν εγκριθεί από το κοινοβούλιο για τον επανεξοπλισμό και τον στρατό. Φοβόμαστε ότι αυτό οδηγεί και σε μια κρυφή νομιμοποίηση του επανεξοπλισμού.

Τα ιατρικά επιμελητήρια, των οποίων κάθε γιατρός στη Γερμανία είναι υποχρεωτικό μέλος, συμμετέχουν επίσης στη στρατιωτικοποίηση. Ενώ υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ομοσπονδιακών κρατιδίων, δεν υπάρχει ουσιαστική αντίσταση από το επίσημο ιατρικό επάγγελμα. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στους οργανισμούς νοσηλευτικής. Ένας οργανισμός πιθανότατα θα είχε χαιρετίσει ανοιχτά την επιστροφή της υποχρεωτικής θητείας, βλέποντας ότι άτομα που αντιτίθενται στη στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης θα μπορούσαν στη συνέχεια να απασχολούνται ως φθηνά εργατικά χέρια σε νοσοκομεία ή οίκους ευγηρίας.

PHD: Γνωρίζετε αν ομάδες εργαζομένων στον τομέα της υγείας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν παρόμοιες εξελίξεις;

MF/NR: Μόλις τώρα αρχίζουμε να χτίζουμε επαφές με συναδέλφους σε άλλες χώρες. Είμαστε ήδη σε επαφή με το περιοδικό VitalSigns στη Βρετανία, το οποίο δημοσίευσε μια συζήτηση μαζί μας για αυτό το θέμα. Είμαστε επίσης σε επαφή με τους Γιατρούς για τον Λαό (MPLP-GVHV) στο Βέλγιο και σχεδιάζουμε ένα εργαστήριο για τη στρατιωτικοποίηση στο Φεστιβάλ Manifiesta. Ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Πολιτικής Υγείας Ευρώπης, η Nadja συμμετέχει επίσης στην οργάνωση διεθνών εκδηλώσεων για τη στρατιωτικοποίηση φέτος και του χρόνου. Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες είναι μικρά, αρχικά βήματα προς τη διεθνή δικτύωση. Είμαστε μια μικρή ένωση και οι δυνατότητές μας είναι περιορισμένες. Θα έκανε σημαντική διαφορά αν ένα μεγάλο συνδικάτο όπως το ver.di αναλάμβανε έναν πιο ενεργό ρόλο. Αυτή είναι μια συζήτηση στην οποία συμμετέχουμε ενεργά.

PHD: Πώς συμμετέχει η vdää στις προσπάθειες που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Γερμανία για την αντίθεση στην πολεμική ατζέντα και στις αυξανόμενες στρατιωτικές δαπάνες;

MF/NR: Προς το παρόν, υπάρχει σχετικά μικρή οργανωμένη αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση στη Γερμανία. Από το 2023, ένα ετήσιο συνέδριο ειρήνης διοργανώνεται από τμήματα του συνδικαλιστικού κινήματος μαζί με το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ. Τον Οκτώβριο του 2025, πραγματοποιήθηκαν δύο πανεθνικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις την ίδια ημέρα, με περίπου 15.000 συμμετέχοντες στη Στουτγάρδη και 10.000 στο Βερολίνο. Μια εβδομάδα νωρίτερα, περίπου 100.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Βερολίνο με το σύνθημα «Όλα τα μάτια στη Γάζα».

Το κίνημα για το κλίμα αρχίζει επίσης να ασχολείται πιο σοβαρά με το ζήτημα και το αναγνωρίζει όλο και περισσότερο ως κεντρικό ζήτημα. Σε τοπικό επίπεδο, μικρές διαδηλώσεις και δράσεις κατά του πολέμου, της πολεμικής προετοιμασίας και της στρατιωτικοποίησης πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις. Μέλη του vdää* συμμετέχουν συχνά σε αυτές τις δράσεις και προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν το κοινό σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.

Τον Νοέμβριο, περίπου 50.000 μαθητές οργάνωσαν σχολική απεργία κατά των σχεδίων επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας στη Γερμανία. Αυτό εξέπληξε πολλούς. Αποδεικνύεται ότι δεν υποστηρίζουν όλοι στη Γερμανία την πολεμική ατζέντα της κυβέρνησης και οι περισσότεροι νέοι λένε ότι δεν θα καταταγούν στον στρατό. Αλλά δεν βλέπουμε ακόμη μαζική ενεργή αντίσταση. Η προπαγάνδα της κυβέρνησης είναι τεράστια και καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξασφάλιση της δημόσιας συναίνεσης. Έχουμε ακόμη πολλή δουλειά μπροστά μας.

Εστιάζουμε στην εκπαίδευση των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις, στη διερεύνηση των δυνατοτήτων για άρνηση και αντίσταση μαζί και στην ενθάρρυνσή τους να δραστηριοποιηθούν. Όταν δημοσιευτεί ο προτεινόμενος Νόμος για την Υγειονομική Ασφάλεια, θα ακολουθήσει δημόσια συζήτηση. Θεωρούμε απαραίτητο να παρέμβουμε δυναμικά και φωναχτά σε αυτή τη συζήτηση και ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στη δημιουργία νέας δυναμικής.

Κοιτάζοντας μπροστά, είναι σημαντικό οι μελλοντικές πρωτοβουλίες να μην ξεχνούν τη σύνδεση μεταξύ στρατιωτικοποίησης, πολεμικής οικονομίας και κοινωνικών περικοπών – επειδή αυτές οι δυναμικές συνδέονται με ακόμη περισσότερους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη.

πηγή: peoplesdispatch.org

Το άρθρο Η στρατιωτικοποίηση εξαπλώνεται στον υγειονομικό τομέα της Γερμανίας εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που εξέθεσε ο Χρήστος Παπαϊωάννου, ταμίας του ΔΣ των  ΓΧΣ Ελλάδος, το 50% της επισιτιστικής βοήθειας στη Γάζα καλύπτεται από ανθρωπιστικές οργανώσεις. Επιπλέον το 60% των δομών υγείας οργανώνονται ή υποστηρίζονται από ανθρωπιστικές οργανώσεις. Στο ενδεχόμενο αποχώρησής τους σημαίνει ότι μία στις τρεις δομές υγείας θα κλείσει αυτομάτως. Οι ΓΧΣ υποστηρίζουν μία στις πέντε κλίνες και έναν στους τρεις τοκετούς. Το 50% της ύδρευσης και της αποχέτευσης καλύπτεται από τις ανθρωπιστικές οργανώσεις ενώ σοβαρά ζητήματα υποσιτισμού καλύπτονται στο 100% από τις ανθρωπιστικές οργανώσεις καθώς και ζητήματα στέγασης σε μια συνθήκη διαρκούς εκτοπισμού. Όπως είπε ο κ. Παπαϊωάννου, 1,3 εκατομμύρια Παλαιστινίων βρίσκονται σε μια διαρκή κατάσταση κρίσης σε ό,τι αφορά θέματα στέγασης, από τη μία λόγω του περιορισμού τους σε περιοχές που τους ωθούν οι Ισραηλινοί-που έχουν καταλάβει πάνω από το μισό της Γάζας- από την άλλη οι καιρικές συνθήκες έχουν οδηγήσει σε καταστροφές δομών. Οι πρόχειροι καταυλισμοί που οργανώνονται αντιμετωπίζουν συνεχόμενα προβλήματα εξαιτίας των Ισραηλινών δυνάμεων.

Κλήση για αποχώρηση στις 30 Δεκεμβρίου

Στις 30 Δεκεμβρίου η οργάνωση των ΓΧΣ μαζί με ακόμη 37 άλλες ΜΚΟ, έλαβε κλήση από τις Ισραηλινές Αρχές να αποχωρήσουν από την περιοχή τους επόμενους δύο μήνες γιατί αρνήθηκε να δώσει προσωπικά δεδομένα των Παλαιστινίων μελών της οργάνωσης και των οικογενειών τους. Ταυτόχρονα οι Ισραηλινοί προσπαθούν να αμαυρώσουν την εικόνα των ανθρωπιστικών οργανώσεων, μεταξύ άλλων και των ΓΧΣ, στο δημόσιο λόγο και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Ο Δρ. Χρήστος Χρήστου, πρόσφατα απερχόμενος Πρόεδρος του Διεθνούς Κινήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, μίλησε για την ανάγκη να διατηρηθεί ο καταγγελτικός λόγος στις δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με την εν εξελίξει γενοκτονία και ταυτόχρονα να διασφαλιστεί η παρουσία και ασφάλεια των ΓΧΣ στη Γάζα καθώς και η προστασία του προσωπικού σε ένα μέλλον που η ανεξάρτητη και απρόσκοπτη ανθρωπιστική δράση διεθνώς αντιμετωπίζει κινδύνους με τρομερές συνέπειες για τους ανθρώπους εκεί.

«Οι συστηματικές μέχρι τώρα παραβιάσεις του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου τώρα πλέον δεν κρατάνε κανένα πρόσχημα. Το βλέπουμε και με τις πολύ πρόσφατες εξελίξεις γεωπολιτικά, με τον Trump στη Βενεζουέλα ή με ό,τι θα έρθει αργότερα. Άρα, αυτό που έχει σημασία είναι να δούμε πολύ γρήγορα τι έγινε μέχρι σήμερα, πού βρισκόμαστε και τι θα γίνει από δω και πέρα. Και πώς θα μπορέσουμε, να συμπαρασταθούμε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους αυτή τη στιγμή». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΓΧΣ έχουν καταγράψει τι σημαίνει ένα καθεστώς κατοχής όλα αυτά τα χρόνια. Τα στοιχεία δείχνουν ότι απλά και μόνο περνώντας την πράσινη γραμμή και μπαίνοντας στα κατεχόμενα, το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων έπεφτε σημαντικά. «Για τους ΓΧΣ η 7η Οκτωβρίου ήταν ένα σοκ αλλά δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Και αυτό θα πρέπει να το έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας. Και γνωρίζαμε πάντα ότι οι αντιδράσεις ήταν δυσανάλογες. Δεν μπορούσαμε οπωσδήποτε να φανταστούμε ότι θα έφταναν σε αυτό το σημείο και θεωρούσαμε ότι υπήρχε μια διεθνής κοινότητα η οποία τουλάχιστον θα μπορούσε να προστατεύσει αυτό το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις. Όπως όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε, δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά» είπε μεταξύ άλλων.

Ο Χρήστος Χρήστου μίλησε για τα νοσοκομεία που δεν προστατεύονται, αντίθετα οι βομβαρδισμοί οδήγησαν στο να χαθεί πλήθος υγειονομικών και μελών ανθρωπιστικών οργανώσεων. Μόνο οι ΓΧΣ έχασαν 15 συναδέλφους. Στην περίοδο των δύο αυτών ετών, πρωταρχική ανάγκη της οργάνωσης ήταν η ιατρική φροντίδα, η αλληλεγγύη στον κάθε άνθρωπο. Οι ΓΧΣ ήρθαν αντιμέτωποι με πολλές ματαιότητες προσπαθώντας να υπερασπιστούν τα αυτονόητα αλλά και στην διαπίστωση ότι δεν υπήρχε η αναγκαία συμπαράσταση από τη διεθνή κοινότητα.

«Πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε την ανθρωπιά αλλά και πως γιατροί σε όλο τον κόσμο μπορούν να αντιδρούν στις επιθέσεις απέναντι στην υγεία;» διερωτήθηκε τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο δίλημμα με το οποίο δεν έρχονται πρώτη φορά αντιμέτωποι είναι που σταματάει η ιατρική δράση και που ξεκινάει η μαρτυρία και η συνηγορία. Πώς αυτά τα δύο μπορούν να πηγαίνουν μαζί χωρίς το ένα να υποδαυλίζει το άλλο; Τελικά, όπως ανέφερε ο κ. Χρήστου, μετά από δύο χρόνια τα διλήμματα αυτά αποδείχθηκαν ψεύτικα. Σύμφωνα με τον ίδιο, «το πιο σημαντικό που κάναμε αυτό το καιρό ήταν να μπορούμε να είμαστε δίπλα στους ανθρώπους, να μπορούμε να καταγράφουμε και η δύναμη της μαρτυρίας μας έρχεται από τα ιατρικά δεδομένα που συγκεντρώναμε». Ο ίδιος μίλησε για τους «αόρατους θανάτους» στα σπίτια και στις σκηνές, για τις σφαίρες στα κρανία και στα στήθη βρεφών που έδειχναν προφανώς ότι υπάρχει σκοπιμότητα.

Η «κατάπαυση του πυρός» σήμαινε και άλλους θανάτους

Την εμπειρία του από τη Γάζα μετέφερε ο Βασίλης Στραβαρίδης, μέλος του διεθνούς προσωπικού των ΓΧΣ που έχει βρεθεί πολλές φορές στην περιοχή μέχρι και πρόσφατα, αναφέροντας πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα αυτά τα δύο χρόνια. «Τότε ήταν ακόμα ανοιχτή η είσοδος από την Αίγυπτο. Είχαμε δυνατότητα να περάσουμε πολύ πιο εύκολα από ό,τι είναι πλέον με τους συναδέλφους μας που πρέπει να περάσουν από την Ιορδανία μέσα από όλο το Ισραήλ και με πολύ διαφορετικό έλεγχο. Τελευταία βρέθηκα μέχρι τέλος του χρόνου στην περιοχή της Δυτικής Όχθης, όπου είχα τη δυνατότητα να δω πράγματα που δεν ακούγονται. Το τελευταίο τρίμηνο και μετά τη θεωρητική κατάπαυση του πυρός (10 Οκτωβρίου) έχουμε πάνω από 400 θανάτους. Και η Δυτική Όχθη επηρεάστηκε πάρα πολύ και άμεσα γιατί υπήρχαν και εκεί θύματα αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι η ζωή των ανθρώπων αυτών ήταν πολύ αλληλένδετη με τη ζωή σε όλη την περιοχή του Ισραήλ (το 1/4 του πληθυσμού έχασε εντελώς τη δουλειά του) με προβλήματα, τα οποία δεν μπορούμε να τα φανταστούμε» σημείωσε. Όπως πρόσθεσε, μπορεί η Γάζα στην αρχή να «ακούστηκε» και να συγκλόνισε αλλά όσο περνάει ο καιρός «πολλοί το ξεχνάμε ή το συνηθίζουμε». «Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι φυσιολογικό. Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορούμε και δεν πρέπει να συνηθίσουμε» δήλωσε.

Η εμπειρία των ΓΧΣ από την περιοχή, που ξεκινάει το 1988 με τη συστηματική παρουσία τους στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, είναι σημαντική για να καταλάβει κανείς τι θα σημαίνει αυτή η βίαιη έξωση, δεδομένου ότι στα προγράμματα της οργάνωσης απασχολούνται 1.200 άτομα τοπικό προσωπικό και 50-60 διεθνές που ανανεώνεται συνεχώς παρά τις δυσκολίες με τη visa.

Θα φύγουν τα μάτια μας από τη Γάζα

Το τι συμβαίνει σήμερα στη Γάζα μετέφερε ο Μιχάλης Φωτιάδης, μέλος επίσης της διεθνούς προσωπικού των ΓΧΣ, που μίλησε από εκεί διαδικτυακά.

«Βρίσκομαι σε μια πόλη που έζησα τόσο πολύ καιρό και πραγματικά σου ραγίζει την καρδιά η κατάσταση που βλέπεις γιατί ακόμα και οι εικόνες που βλέπουμε δεν περιγράφουν την κατάσταση αυτή τη στιγμή στη Λωρίδα της Γάζας, επειδή δεν εμπεριέχουν όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις. Αυτές τις μέρες είχαμε φοβερές καταιγίδες και ανέμους που έχουν ξεριζώσει πολλές από τις σκηνές και απλά αυξάνουν το τραύμα που βιώνουν οι άνθρωποι εδώ» είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος μίλησε για το τι σημαίνει η έξωση των οργανώσεων αναφέροντας ότι το κίνημα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις και εσωτερικές διαβουλεύσεις σχετικά με το τι θα θα κάνουν.

Η έξωση, σύμφωνα με τον ίδιο, σημαίνει ότι δεν θα μπορούν να λαμβάνουν προμήθειες στο όνομα των οργανώσεων, δεν θα υπάρχουν γραφεία, κέντρα υγείας και ειδικές δομές που προστατεύονταν από τα χτυπήματα του Ισραηλινού στρατού. Θα σταματήσουν να δίνουν στοιχεία και μαρτυρίες στο Υπουργείο Υγείας. Επιπλέον, όπως είπε, από την αρχή του χρόνου δεν έχει μπει κανένα μέλος των ΓΧΣ από το εξωτερικό στη Λωρίδα, γιατί κάθε φορά λαμβάνουν άρνηση. Δημιουργείται, έτσι, μια κατάσταση δυστοπική, που σαν αποτέλεσμα θα έχει τα πράγματα να γίνουν πολύ πιο χειρότερα για τους ανθρώπους στη Γάζα.

«Οι άνθρωποι στην Παλαιστίνη βλέπουν το μέλλον τους να γίνεται μια κόλαση. Εμείς συνεχίζουμε και θα λειτουργήσουμε ένα ιατρικό κέντρο πολύ κοντά στη γραμμή» ανέφερε ακόμη τονίζοντας ότι από τα Χριστούγεννα μέχρι και τώρα έχουν αυξηθεί οι επιθέσεις του Ισραήλ στην κίτρινη γραμμή. «Το Ισραήλ αυτή στιγμή κατέχει γύρω στο 58% της Λωρίδας. Μόνο χθες είχαμε 15 νεκρούς, πολλοί από αυτούς παιδιά, σε διάφορες επιθέσεις στην πόλη της Γάζας. Οπότε υπάρχουν όλα τα στοιχεία για μια μεγάλη καταστροφή».

Χιλιάδες άτομα χρειάζονται ιατρικές εκκενώσεις

Σε ένα άγνωστο σχετικά ζήτημα, αυτό των ιατρικών εκκενώσεων από τη Γάζα αναφέρθηκε η Χριστίνα Ψαρρά, Γενική Διευθύντρια του ελληνικού τμήματος των ΓΧΣ, μιλώντας παράλληλα για τους τρόπους με τους οποίους η οργάνωση στηρίζει σε διεθνές και εθνικό επίπεδο τους πληγέντες.

Σύμφωνα με τη ίδια, υπάρχει μια λίστα 18.500 ατόμων που έχουν ταυτοποιηθεί από τον ΠΟΥ και το Υπουργείο Υγείας στα Παλαιστινιακά Εδάφη που χρήζουν άμεσης ιατρικής εκκένωσης, δηλαδή να βγουν από την Παλαιστίνη και να λάβουν ιατροφαρμακευτική φροντίδα. Οι ΓΧΣ υπολογίζουν ότι ο αριθμός αυτός είναι τετραπλάσιος καθώς η λίστα από ένα σημείο και μετά έπαψε να ανανεώνεται αλλά και γιατί δεν γίνονται πλέον ιατρικές εκκενώσεις. Το 25% των ατόμων που βρίσκονται στη λίστα είναι παιδιά. Όλη αυτή την περίοδο 1.992 άτομα έχασαν τη ζωή τους περιμένοντας να βγουν έξω και πρόκειται για άτομα των οποίων το αίτημα είχε εγκριθεί. Κάθε μήνα, με πρόχειρους υπολογισμούς της οργάνωσης, χάνονται 65 άτομα από τη λίστα αυτή. «Τους ψάξαμε και μάθαμε ότι έχουν χάσει τη ζωή τους. Το νούμερο αυτό μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο γιατί πολύ απλά δεν έχουμε έρθει σε επαφή με όλα τα άτομα. Οι περισσότερες ιατρικές εκκενώσεις αφορούν πολυτραυματίες, αλλά υπάρχουν και χρόνια νοσήματα ή καρκινοπαθείς, οι οποίοι χρήζουν άμεσης ανάγκης» ανέφερε.

Η Ε.Ε., σύμφωνα με την ίδια, διατηρεί έναν ελλιπέστατο ρόλο. Οι χώρες υποδέχονται ελάχιστα άτομα, η Γαλλία 17, η Γερμανία κανένα, το Βέλγιο 19, η Ελλάδα 10 και ο Καναδάς 2. Οι ΗΠΑ στο παρελθόν δεχόταν πολλούς ασθενείς, είχε ήδη ξεπεράσει τα 500 άτομα, ωστόσο και αυτό σταμάτησε και άνθρωποι που ήταν να μεταφερθούν εγκλωβίστηκαν στην Αίγυπτο. Η Χρ. Ψαρρά περιέγραψε ένα πολύ περίπλοκο σύστημα εγκρίσεων που περνάει από τις Ισραηλινές Αρχές, από τη χώρα προορισμού και τον ενδιάμεσο τόπο που θα βρεθούν οι ασθενείς. Παρόλα αυτά ακόμη και τις μέρες που η Γάζα βομβαρδιζόταν ανηλεώς γινόντουσαν ιατρικές εκκενώσεις.

Το άλλο πρόβλημα αφορά τον διαχωρισμό οικογενειών όπου κάποια μέλη της οικογένειας συνεχίζουν να παραμένουν μέσα ενώ αυτά που καταφέρνουν να βγουν για να συνοδεύσουν τους ασθενείς έρχονται αντιμέτωπα με την κατάσταση του προσφυγικού στην Ελλάδα κ.ά για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Όσον αφορά στην Ελλάδα, πρόκειται για 10 παιδιά ασθενείς και συνολικά 27 άτομα καθώς και ένα ολόκληρο σύστημα οργανώσεων και αλληλέγγυων που παλεύει για οφθαλμοφανείς ανάγκες.

«Δεν είναι άτομα τα οποία έρχονται να καταχραστούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας ή ελπίζουν να μείνουν εδώ για πάντα. Εμείς φωνάζουμε και για το δικαίωμα επιστροφής όποτε και αν το θελήσουν. Αυτό είναι μια πολύ προσωπική απόφαση, αλλά πρέπει να αναγνωρίζεται γιατί ο λόγος ο οποίος φεύγουν δεν είναι γιατί θέλουν να φύγουν απλώς. Σε όλο αυτό λοιπόν το σύστημα προσπαθούμε οι ΓΧΣ να πιέσουμε όσο περισσότερο γίνεται τις κυβερνήσεις» δήλωσε. Την ίδια στιγμή, όπως πρόσθεσε, οι γιατροί στο ΕΣΥ και ιδιώτες προσπαθούν να βοηθήσουν και αν τους δινόταν η δυνατότητα θα έφερναν πολλούς ασθενείς ακόμη. Έτσι, στο ερώτημα τι άλλο μπορούμε να κάνουμε είτε είμαστε εκεί είτε εδώ είναι αυτή η μάχη και οι ανάγκες που προκύπτουν για εκκενώσεις όταν τελικά εγκρίνονται.

Να συνεχίσουμε να μιλάμε για τη Γάζα

Τέλος, από την πλευρά της η Paula Gil, Πρόεδρος του ισπανικού τμήματος και μέλος του Διεθνούς Διοικητικού Συμβουλίου των ΓΧΣ, αναφέρθηκε στη διεθνή κινητοποίηση της οργάνωσης καθώς και τις πρωτοβουλίες υποστήριξης των πληγέντων πληθυσμών από το ισπανικό τμήμα των ΓΧΣ.

Όπως εξήγησε, η παγκόσμια καμπάνια που οργανώνουν οι ΓΧΣ αφορά την πραγματική εκεχειρία, περισσότερο εξοπλισμό, ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα και περισσότερες ιατρικές εκκενώσεις. Μόνο στην Ισπανία οι δωρητές ανέρχονται στους 500.000, κάτι που λειτουργεί επιδραστικά και στον δημόσιο λόγο. Σημαντική αναφορά έγινε και στις εκθέσεις των ΓΧΣ για την κατάσταση εκεί. «Θέλουμε να μιλάμε για τη Γάζα και να πιέζουμε τις κυβερνήσεις μέσω των εκθέσεων» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η ίδια περιέγραψε και από την πλευρά της τις τρομερές συνέπειες της απομάκρυνσης των ανθρωπιστικών οργανώσεων από την Παλαιστίνη που δεν θα αφορούν μόνο τον αποκλεισμό από τη βοήθεια και την υποστήριξη αλλά και το γεγονός ότι τελικά «θα είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε για το τι πραγματικά συμβαίνει εκεί».

Το άρθρο Τι σημαίνει η αποχώρηση των ανθρωπιστικών οργανώσεων από τη Γάζα εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Την μελέτη μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Παρουσίαση της μελέτης:

• Ηλίας Κονδύλης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πολιτικής Υγείας, Τμήμα Ιατρικής ΑΠΘ

Σχολιασμός της μελέτης:

• Χαράλαμπος Οικονόμου, Καθηγητής Κοινωνιολογίας και Πολιτικής Υγείας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
• Μαρία Πεμπετζόγλου, Καθηγήτρια Δημόσιας Οικονομικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
• Αλέξης Μπένος, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής ΑΠΘ, Δ/ντης ΚΕΠΥ

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από την Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης

Συντονισμός:

• Σταυρούλα Πουλημένη, δημοσιογράφος AlterThess

Διοργάνωση

Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης στη Δημόσια Υγεία, την Πολιτική Υγείας και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας

Ινστιτούτο ETERON για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή

Με τη στήριξη της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης

Το άρθρο Εκδήλωση-Παρουσίαση μελέτης: «Το ΕΣΥ σε οριακό σημείο αντοχής: μια διαχρονική αποτίμηση της απόδοσης του στον απόηχο της οικονομικής και πανδημικής κρίσης» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.