Ο τίτλος είναι αδόκιμος καθώς είναι πολύ δύσκολο να χαρακτηρίσει κανείς το SPD "αριστερά" αλλά μην ξεχνάμε ότι και αυτοί οι όροι είναι κυρίως περιγραφικοί για χάρη της πολιτικής γεωγραφίας. Εδώ αυτοχαρακτηρίζονται αριστερά κόμματα όπως η ΔΗΜΑΡ, στο SPD θα κολλήσουμε; Θα γίνει κατανοητό στη συνέχεια γιατί χρησιμοποιώ τον όρο "αριστερά" για το συγκεκριμένο κόμμα. Μετά την αποκατάσταση των όρων και της υπόληψης του κειμένου και μπαίνοντας στο θέμα θέλω να γράψω για το αποτέλεσμα στις Γερμανικές εκλογές ξεκινώντας από την ερώτηση: είναι το αποτέλεσμα που οι απανταχού πολέμιοι της λιτότητας επιθυμούσαν;

Πιθανές απαντήσεις:

Επρεπε να έχουμε έναν νεκρό για να ξυπνήσουν η κυβέρνηση, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τα μεγάλα μίντια. Οσο ο εγκληματικός οίστρος των νεοναζιστών είχε στόχο τους μετανάστες δεν έτρεχε τίποτε. Παρά το γεγονός ότι τα δείγματα γραφής της Χρυσής Αυγής ήταν κάτι παραπάνω από εύγλωττα, ο κ. Δένδιας καταχώνιαζε τους φακέλους στα συρτάρια του γραφείου του, οι αστυνομικές δυνάμεις ασκούσαν πλημμελώς τα καθήκοντά τους, οι δικαστικοί λειτουργοί τηρούσαν στάση αναμονής και τα δίκτυα ενημέρωσης στρίμωχναν τα περιστατικά βίας με πρωταγωνιστές στελέχη του συγκεκριμένου κόμματος στις πίσω σελίδες τους ή στις τελευταίες θέσεις των δελτίων τους λίγο πριν από την πρόγνωση του καιρού.

Παύλος Φύσσας, 34 χρονών, νεκρός από μαχαίρι φασίστα.

Πολλά γράφτηκαν τις τελευταίες μέρες για την δολοφονία, τους ναζί, την κυβέρνηση και το ποιος όπλισε τελικά το χέρι του δολοφόνου, άμεσα και έμμεσα. Η παρούσα ανάλυση, με αφορμή το γεγονός θα προσπαθήσει να φωτίσει τη σχέση αγάπης και μίσους που χαρακτηρίζει Ναζί και κατεστημένο στην Ελλάδα της κρίσης. Στόχος μας να διαλύσουμε της συνωμοσίες που συνοδεύουν την ιστορία και να βάλουμε την αφήγηση σε μία στέρεη βάση με την βοήθεια και της ιστορικής εμπειρίας.

Ο καλός νυχτοφύλακας

Ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή: η εικόνα των λευκοντυμένων φιλελευθέρων στο Μέγαρο Μουσικής μου φάνηκε βαθιά γκροτέσκα. Ήταν η επιλογή του μέρους (μπορεί ο Φύσσας να δολοφονήθηκε σε λαϊκή γειτονιά, αλλά ο καθείς όπου αισθάνεται βολικά), ήταν ο επιεικώς παιδαριώδης συμβολισμός των λευκών ρούχων, ήταν που ήταν τρεις κι ο κούκος, ήταν που κρατούσαν αυτά τα πλακάτ που ομοίαζαν λίγο με πλακάτ παραθρησκευτικής οργάνωσης στην Αμερική. Κυρίως, όμως, ήταν το «όχι στη βία» που αναβάθμισε την όλη διαμαρτυρία από το επίπεδο του γελοίου στο επίπεδου του ελαφρώς φρικιαστικού.

Οι γερμανικές εκλογές γεννούν τρία ερωτήματα. Οι απαντήσεις που θα δώσει η νέα κυβέρνηση στο Βερολίνο θα διαμορφώσουν τόσο τις τύχες των Γερμανών όσο και της υπόλοιπης Ευρώπης.

Ερώτημα πρώτο: Πώς διατίθεται να αντιμετωπίσει η «νέα» γερμανική ηγεσία την επερχόμενη οικονομική «επιβράδυνση», και ίσως μια οικονομική κρίση της χώρας;

Το «γερμανικό θαύμα» θεμελιώνεται:

(α) στη ζήτηση καταναλωτικών (βασικά) αγαθών από την υπόλοιπη Ευρώπη, με την Ισπανία και την Ιταλία να είναι οι μεγαλύτερες αγορές γερμανικών αγαθών στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο,

και

(β) στη ζήτηση κεφαλαιουχικών (βασικά) αγαθών από την Κίνα και άλλες αναπτυσσόμενες χώρες.

Απ' όλες τις πτυχές της εγκληματικής δραστηριότητας της Χρυσής Αυγής μία είναι αυτή που σχηματοποιεί τη διείσδυσή της στο κράτος και τις περιπλοκές που αυτή η διείσδυση μπορεί να επιφέρει και στη Δημοκρατία αλλά και στην καθημερινή ζωή.

Αν ο Δένδιας είχε διώξει τους εφτά αξιωματικούς της αστυνομίας πριν από ένα μήνα, ο Παύλος Φύσσας σήμερα θα ζούσε. Είμαι υπερβολικός, είμαι άδικος, δυναμιτίζω το ήπιο πολιτικό κλίμα, εμποδίζω το Συνταγματικό Τόξο να λειτουργήσει εύρυθμα και αποτελεσματικά; Μήπως ανήκω στα άκρα, μήπως πρέπει να μου ρίξει ο Λαζαρίδης μία στο κεφάλι με τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δικτύου 21, για να συνέλθω; Παρεμπιπτόντως και μια που μιλάμε για τα άκρα, υπάρχει κάτι πιο ακραίο από μια εθνικιστική οργάνωση, στο Δίκτυο των Λαζαρίδη, Φαήλου, Λυκουρέζου αναφέρομαι, που υποδαυλίζει το μίσος ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους;

Μια ανάσα ανακούφισης ακούστηκε στα πέρατα της επικράτειας. Σ’ ένα τεράστιο σύννεφο το συλλογικό ασυνείδητο των καθηγητών εκφράστηκε σχηματίζοντας τα παρακάτω λόγια: Επιτέλους 48ωρη! Την Τετάρτη στη δουλειά και … βλέπουμε. Αρκετά δώσαμε στο κίνημα, αρκετά αγωνιστήκαμε, έχουμε και οικογένειες να σκεφτούμε.

Έχει καιρό που το μνημονιακό στρατόπεδο προετοιμάζει την ‘τέλεια καταιγίδα’ στη χώρα μας. Όπως συχνά πράττει η ειρωνεία της ιστορίας, το ξέσπασμα ίσως συμβεί ακριβώς τη στιγμή που οι πρωτεργάτες της καταστροφής παινεύονται για τις επιτυχίες τους.

Pages