Στα χρόνια των μνημονίων, εκτος όλων των άλλων, έγινε μια ραγδαία και βίαιη σε καιρό ειρήνης, ανακατανομή εισοδήματος σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας. Εργατικά δικαιώματα κατακρημνίστηκαν, μισθοί κα συντάξεις περικόπηκαν.

Μετά την υποβάθμιση της πολιτιστικής ζωής της πόλης, σήμανε η ώρα και του περιβάλλοντος. Πρωτοβουλίες που ενώ ξεκινούν για την επίλυση ενός προβλήματος εκδηλώνονται με τέτοια μονόπαντη οπτική και συμπεριφορά που συρρικνώνουν μοιραία τον φυσικό πρωταγωνιστικό ρόλο που κατέχει το περιβάλλον, αιώνες τώρα, σ’αυτόν εδώ τον τόπο.

Ο Λουίς Σεπούλβεδα έφυγε μέσα στις μέρες της πανδημίας και της κοινωνικής μας απομόνωσης. Ο χιλιανός συγγραφέας γλίτωσε από τα βασανιστήρια της  δικτατορίας του Πινοτσέτ, από τη φυματίωση που «απέκτησε» στα κελιά των φυλακών, τις σφαίρες ενός ελεύθερου σκοπευτή στην Νικαράγουα, αλλά έχασε την πολυήμερη μάχη με τον κοροναϊό στις 16 Απριλίου. Ήταν 71 χρονών. Η συντρόφισσα του Κάρμεν Γιάνιες και τα παιδιά του, «το καλύτερο τσούρμο των ονείρων του», όπως τα αποκαλούσε, ευχαρίστησαν τους ανθρώπους του νοσοκομείου «για τον επαγγελματισμό και την αφοσίωσή τους», καθώς και για τα χιλιάδες μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης που δέχτηκαν. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Άφησα να περάσουν λίγες μέρες, πριν σας γράψω.

Έπρεπε πρώτα να συνέλθω από το σοκ. Αλλά σκέφτηκα μήπως κι εσείς εν τω μεταξύ θα μπορούσατε να δείτε πιο ψύχραιμα όσα έγιναν. Και να απαντήσετε στα «γιατί», που με βασανίζουν.

Επί 23 χρόνια που ήμουν διευθυντής γυμνασίου στη Σχολή Μωραΐτη αντιστάθηκα πολύ έντονα στις φωτογραφήσεις και τις μαγνητοσκοπήσεις κάθε είδους, με εξαίρεση για τις σχολικές γιορτές και τις θεατρικές παραστάσεις και πάντα με αυστηρές προδιαγραφές.

Η υγειονομική κρίση και το συνολικό κλίμα κόπωσης και παραίτησης της κοινωνίας δίνει έμμεσα καθημερινά το δικαίωμα στην κυβέρνηση να περνάει διάφορα νομοσχέδια δίχως ουσιαστική διαβούλευση. Αυτά όμως αφορούν το παρόν, το μέλλον και τους ανθρώπους μας. Οι έννοιες Περιβάλλον, Παιδεία, Πολιτισμός, Μεταναστευτικό δεν μπορούν να περνούν και να μην αγγίζουν τους πολίτες. Κι όμως ... Ίσα ίσα χρησιμοποιούνται όταν κρίνεται σκόπιμο από ακροδεξιά λαϊκιστικά αφηγήματα που μας οδηγούν μαθηματικά στο σκοτάδι.

Η πανδημική κρίση του κορωνοϊού πυροδότησε ένα νέο κύμα συλλογικών πρακτικών που χειρονομούν προς την ίδια αναγκαιότητα που ανέδειξε το «κίνημα των πλατειών» (συμπεριλαμβανομένης της Αραβικής Άνοιξης, των Αγανακτισμένων και του OccupyMovement): μια άλλη μορφή κοινωνικής οργάνωσης είναι αναγκαία κατεπειγόντως. Διαφορετικές πρωτοβουλίες γειτονιάς, καμπάνιες οργανωμένες από τα κάτω από κινήματα, διάχυτες ριζωματικού χαρακτήρα δράσεις αλληλεγγύης, συλλογική διαχείριση αστικών και αγροτικών εδαφών.

Pages