Πέρασα την ημέρα μου σήμερα διαβάζοντας τη χθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και τις ειδήσεις στα διεθνή ΜΜΕ που αναφέρονται σ’ αυτήν. Το έκανα, επειδή οι πρώτες ειδήσεις έδιναν την εντύπωση ότι το ΕΔΔΑ με την απόφασή του ήρθε δήθεν να νομιμοποιήσει τις επαναπροωθήσεις μεταναστών και προσφύγων, που γίνονται από διάφορες χώρες (Ελλάδα, Ουγγαρία, Κροατία κλπ.) στα σύνορά τους και απαγορεύονται αυστηρά από το διεθνές δίκαιο. 

«Ήρθαν έτσι τα πράγματα, ώστε γύρω μας να αφθονούν οι γυμνοί και οι άστεγοι. Είναι πάμπολλοι οι πρόσφυγες που χτυπούν τις πόρτες μας. Πάμπολλοι είναι και οι ξένοι και οι μετανάστες. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα δεις χέρια απλωμένα σε ζητιανιά. Για σπίτι έ­χουν το ύπαιθρο. Κατάλυμα βρίσκουν στις στοές, τις παρόδους και τα ερημικότερα ση­μεία της αγοράς. Φωλιάζουν σε τρύπες όπως οι νυχτοκόρακες και οι κουκουβάγιες. Το ρούχο τους είναι διάτρητα κουρέλια. Για χωράφι έχουν τη διάθεση όσων δίνουν ελεημοσύνη. Για τροφή, ό,τι τύχει. Πίνουν νερό από τις κρήνες, όπως τα ζώα, και για ποτήρια έχουν τις χούφτες τους. Για αποθήκη έχουν την κοιλιά τους, όσο μπορεί αυτή να συγκρατήσει ό,τι μπαίνει μέσα. Τραπέζι τους είναι τα γόνατα τους διπλωμένα. Κρεβάτι, το έδαφος. Μπάνιο, κάποιος ποταμός ή λίμνη, όπως τα έχει προσφέρει ακατέργαστα και κοινά σε όλους ο Θεός. Η ζωή τους είναι πλέον γεμάτη μετακινήσεις και αγριάδα, όμως δεν ήταν έτσι εξαρχής. Ας όψονται η συμφορά και η ανάγκη».*

** E.O.Wright, νέες πολιτικές ηγεμονίας και τα κινήματα του δημοτισμού

Το κείμενο βασίζεται σε εισήγηση του γράφοντος, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κόιμπρα της Πορτογαλίας, σε συνέδριο (23-24 Ιανουαρίου 2020) προς τιμή του E. O. Wright, κοινωνιολόγου καθηγητή στις Η.Π.Α., ο οποίος ανήκε στην ευρύτερη «αναλυτική» σχολή του ακαδημαϊκού Μαρξισμού και καταπιάστηκε με τη σύγχρονη ταξική δομή.

Μπορεί ο τίτλος να μη δένει αρμονικά με το ΚΚΕ ( μα ‘chapeau σύντροφε’, σοβαρά τώρα;) αλλά εμείς των βορείων προαστείων έτσι μιλάμε σε σάς τους αιμοσταγείς κομμουνιστάς, κύριε δήμαρχε. Της καρδιάς μας.

Πολλά ψέματα είπατε, ας πούμε και μια αλήθεια: η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση φέρνει στο φως την μελέτη ανασχεδιασμού του Σταθμού Βενιζέλου. Και πού τη βρήκαμε; Μα μέσα στο Τεύχος που κατέθεσε η ίδια η Αττικό Μετρό στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο! Το Τεύχος που δεν έκαναν καν τον κόπο τα 13 μέλη του ΚΑΣ να διαβάσουν –γιατί αν το είχαν διαβάσει θα ντρέπονταν να ψηφίσουν την απόσπαση των αρχαιοτήτων!

7 Δεκεμβρίου 2008. Έχει μόλις ξημερώσει. Ξυπνώ κι ανοίγω το ραδιόφωνο όπως κάθε μέρα. Ασυνήθιστο για έναν μαθητή πρώτης λυκείου. Βλέπω τα μηνύματα στο κινητό μου τηλέφωνο. Αντιλαμβάνομαι πως κάτι σοβαρό έχει συμβεί το προηγούμενο βράδυ. Πρόεδρος της τάξης κι από μικρός στους αγώνες. Λίγες ημέρες νωρίτερα μάλιστα έχει τερματιστεί μία πολυήμερη κατάληψη στο 2ο Λύκειο Χαριλάου, 31ο Θεσσαλονίκης. Παίρνω την τσάντα και γρήγορα φτάνω στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Αναβρασμός.

Έντεκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την βραδιά που ο ειδικός φρουρός Επαμεινώνδας Κορκονέας δολοφόνησε στη μέση του δρόμου τον 16χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Pages