Το έργο, με το κείμενο, τη σκηνοθεσία και τις ερμηνείες να λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, πραγματεύεται, με τρόπο οιονεί ντοκιμαντερίστικο αλλά απόλυτα εναρμονισμένο στις σκηνικές, εκφραστικές, κινησιολογικές κ.λπ. ιδιομορφίες της θεατρικής τέχνης, την αρχή και το τέλος μιας ομάδας. Αντικείμενο δράσης του γκρουπ (καταστατικός σκοπός του σωματείου, όπως θα επέτασσε το ψυχρά υπολογιστικό discourse της νομικής γλώσσας) είναι η καθημερινή, νυχθημερόν ενασχόληση και οι ευφάνταστες, ομόφωνα συμφωνημένες προσπάθειες επίλυσης (άμβλυνσης, για να μην έχουμε ανεδαφικές αυταπάτες σε συνθήκες χρηματιστικοποιημένου, νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού) ενός από τα πιο καίρια κοινωνικά προβλήματα στην εποχή των πολλαπλών κρίσεων: την έλλειψη αξιοπρεπούς και προσιτής στέγης προς ενοικίαση από την κοινωνική πλειοψηφία, ιδίως τις νέες και τους νέους.

Πάνω στη σκηνή συντονίζονται (συχνά-πυκνά συγκρουόμενες μεταξύ τους) η ρομαντική μαγεία των ιδεών και η «σκληρά» υλική πραγματικότητα. Τον καιρό του μέλιτος, η ομάδα καταφέρνει με άοκνο μεράκι και αξιοθαύμαστη συστηματικότητα να συνδυάσει αρμονικά την πολιτική χροιά των δημόσιων χειρονομιών-παρεμβάσεων, την -ορθολογική και συναισθηματική, εφικτή και οραματική- αποτελεσματική υπέρβαση των εμποδίων-τειχών της δυσμενούς συγκυρίας και την ειλικρινή διαπροσωπική επικοινωνία (μέσα από διά ζώσης επαφές και τηλεφωνικές συνομιλίες με ιδιοκτήτες/τριες και ενοικιαστές/τριες). Τα παιδιά της διπλανής πόρτας-πρωταγωνιστές της ιστορίας λειτουργούν έμπρακτα ως διαμεσολαβητές εύρεσης προσιτής στέγης και εξοικειώνονται χειρωνακτικά με τις ιδιότητες του μπετό, τη συναρμολόγηση πλακακιών, την εκτέλεση μερεμετιών, ρίχνονται με τα μούτρα στη βιοπάλη της ανακαίνισης εγκαταλελειμμένων σπιτιών, προκειμένου αυτά στη συνέχεια να διατεθούν σε νορμάλ επίπεδα για μακροχρόνια μίσθωση.

Στα πάνω και στα κάτω της, η ομάδα που γεννιέται, αναπτύσσεται, φθείρεται και διαλύεται μέσα σε 80 λεπτά μπροστά στα βουρκωμένα μάτια μας, έχει ως αδιαπραγμάτευτο όρο και συγκολλητική ουσία αυτή την παθιασμένη αφοσίωση στο μαζί, τον παλλόμενο διάλογο, τη συνύπαρξη και συμπόρευση μέσα από τις υπαρκτές πλην τίμιες διαφορές μας, τον κοινό, χωρίς φανφάρες, στόχο της εδώ και τώρα διεκδίκησης μιας χαραμάδας αέρα, μιας ρωγμής δυνατοτήτων μες στο ασφυκτικό, τριπλοκλειδωμένο με κλειδαριές ασφαλείες, κλουβί του There Is No Alternative.

Το από εκεί και πέρα, το ως εδώ και μη παρέκει, το παραπονιάρικο γιατί διαλύθηκε αυτή η ομάδα, οι διαρκείς πειραματισμοί απαντήσεων και η απουσία μιας μονοδιάστατης εξήγησης, είναι που κάνουν την εν λόγω παράσταση τόσο ξεχωριστή. Χωρίς υποψία διδακτισμού, δίχως το παραμικρό κούνημα του δαχτύλου, μας προβληματίζει βαθιά για τα ατελώς εφαρμόσιμα, εν μέρει πραγματοποιημένα what ifs στη μακρά και υπό συνεχή διεκδίκηση, στην τόσο γοητευτική και στενάχωρη περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης. Μάλιστα, πετυχαίνει κάτι μεγαλύτερο από τον προβληματισμό και τον αναστοχασμό επί του πρακτέου, θέτει εν αμφιβόλω τις (προ)κατασκευασμένες βεβαιότητές μας, τις τσιμεντωμένες πεποιθήσεις μας περί των συνεργατικών εγχειρημάτων, είτε πρόκειται για υπεραισιόδοξες υποσχέσεις μιας παραδείσιας αταξικής κοινωνίας είτε για -βουτηγμένες στη ματαιότητα- αντιλήψεις ότι «αυτός ο κόσμος δεν θ’ αλλάξει Κεμάλ». Ακόμα περισσότερο, επιθυμεί και καταφέρνει να μετατοπίσει το πεδίο στο οποίο κυλάει η ζωή μας, από το «πάλι καλά να λες που…» στο «έχουμε ο ένας τον άλλο και όλα τα μπορούμε».

Η διάλυση μιας ομάδας, ασφαλώς, έχει εξωτερικές και εσωτερικές αιτίες. Κάθε συλλογικότητα, η οποία διαμορφώνεται «από τα κάτω» και αφιερώνει κάθε ικμάδα δύναμης σε μια μικρή, αλλά διόλου αμελητέα βελτίωση της θέσης των πολλών έρχεται αναπόδραστα αντιμέτωπη με το παγόβουνο «it’s capitalism, stupid». Εν προκειμένω, ο καπιταλισμός δεν εκλαμβάνεται ως ένα απλοϊκό, κακοχωνεμένα μαρξιστικό δίπολο «κεφαλαιοκράτες-προλετάριοι», ή σε λαϊκιστικά συμφραζόμενα, «ελίτ-λαός», αλλά ως μια πιο σύνθετη, άρα και πιο ύπουλη αντίθεση, από τη μια των ολιγαρχών και (μικρο)μεσαίων χρηματικά επωφελούμενων από την εκμετάλλευση του real estate και, από την άλλη όσων ελπίζουμε σε μια πιο αλληλέγγυα θεώρηση της κοινής μας ζωής στη γειτονιά, τη σχολή, την εργασία, τη χώρα, τον πλανήτη.

Όσο ισχυρές, όμως, κι αν είναι οι «από τα πάνω» δυνάμεις της κυρίαρχης «κανονικότητας», το σαράκι της φθοράς και η ληξιαρχική πράξη θανάτου ενδημεί στο εσωτερικό της ομάδας, και δεν υπάρχει τίποτε το προδοτικό, το συνωμοσιολογικό, το δαιμονικό σε αυτή τη συνθήκη του τέλους. Η απειρία και οι αυταπάτες των καλών προθέσεων, μια τρίχα που ‘γινε τριχιά, ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, η καθημερινή τριβή, η κούραση, η κλεψύδρα του χρόνου που αδειάζει, η ανάγκη να βγει ο μήνας, and that’s enough.

Μια βασική διαιρετική τομή στη μακρά ιστορία των αυτοοργανωμένων κοινωνικοπολιτικών κινημάτων είναι η πρόταξη του ριζοσπαστικού ή του ρεφορμιστικού χαρακτήρα, χονδρικά αν επιθυμούν να ανατρέψουν ή να «εξανθρωπίσουν» τον καπιταλισμό, του οποίου -κατά την περίφημη φράση του Fredric Jameson που μας έφτασε διαμεσολαβημένη από τον Slavoj Zizek, δεν μπορούμε να φανταστούμε το τέλος, τη στιγμή που φανταζόμαστε το τέλος του κόσμου.

Πάντως, η ζωηρή έκφραση μιας διαφωνίας, των διακριτών αποχρώσεων στη δικαιολόγηση ενός «ναι» ή ενός «όχι» (εν προκειμένω, αν θα παραμείνουμε αυτοοργανωμένη κολεκτίβα με τις δικές μας, πενιχρές δυνάμεις ή αν θα γίνουμε freelancers-υπάλληλοι μιας ΜΚΟ με ευρύτερο target group) είναι, ταυτόχρονα, διαλυτική και λυτρωτική. Η εν λόγω ομάδα μπορεί να έκλεισε τον κύκλο της, αλλά τουλάχιστον καθ’ όλη τη διάρκεια της υπερήφανης διαδρομής της ποτέ δεν έκρυψε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, δεν διασπάστηκε από τις προσωπικές ατζέντες, δεν αυτολογοκρίθηκε ούτε βουβάθηκε από την echo chamber των παράλληλων μονολόγων που πανδημεί στην ψηφιακή δημόσια σφαίρα.

Εν κατακλείδι, η υπέροχη αυτή παράσταση μας παρακινεί να διατηρήσουμε άσβεστη (με τα καλά και τα κακά, τα εύκολα και τα δύσκολα) τη μνήμη όσων μοιραστήκαμε με άγνωστους που έγιναν οι άνθρωποί μας και φλογερή την πίστη στη συλλογική διεκδίκηση. Στην προκειμένη περίπτωση, το «μαζί» έκανε αξιοβίωτη τη ζωή κάποιων ευάλωτων όντων, οι οποίοι ήταν αόρατοι από τους θεσμούς της πολιτείας και την ελεύθερη αγορά, παντελώς ανήμποροι να βρουν σπίτι σε μη εξωφρενική τιμή (για να μιλήσουμε και τη γλώσσα του self-help, να «τικάρουν» ένα από τα ελάχιστα προαπαιτούμενα του ανθρώπινου κεφαλαίου). Στο τέλος της ημέρας, προχώρησε, μετακίνησε, ωρίμασε τους/τις (συμ)πρωταγωνιστές/τριες-συμμετέχοντες/ουσες, καθώς έφτιαξαν με τα χέρια, το μυαλό και τις καρδιές τους το δικό τους κοινό «σπίτι»-καταφύγιο, έστω κι αν το σκυρόδεμά του δεν άντεξε παραπάνω από όσο μια αστρική βροχή μες στην πιο σκοτεινή νύχτα.

*Ο Θωμάς Ψήμμας είναι Διδάκτορας Φιλοσοφίας του Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ

Το άρθρο Αστρική βροχή μες στη σκοτεινή νύχτα. Του Θωμά Ψήμμα εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Μιλήσαμε με την σκηνοθέτιδα της παράστασης και μέλος της Ομάδας Θεάτρου Dulcinea, Άννα Μαρία Ιακώβου, με αφορμή το ανέβασμα της παράστασης στη Θεσσαλονίκη.

Συνέντευξη στη Λουκία Αργυριάδου

-Το έργο “Κόντρα στην Πρόοδο” αποτελεί μέρος μιας τριλογίας που έχει ανέβει σε περισσότερες από τριάντα σκηνές ανά τον κόσμο. Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε περισσότερο και σας οδήγησε στην επιλογή αυτού του μέρους της τριλογίας του Εστέβα Σολέρ για την ελληνική θεατρική σκηνή;

Στην πραγματικότητα, επειδή πρόκειται για διασκευή, δραματουργικά έχουμε χρησιμοποιήσει και άλλα μέρη από την τριλογία αυτή, που την αποτελούν τα έργα: «Κόντρα στην πρόοδο», «Κόντρα στον έρωτα» και «Κόντρα στη δημοκρατία». Το 2023 ταξιδέψαμε, ως μέρος ενός καλλιτεχνικού residency στη Μαδρίτη και κάπως ήρθαμε σε επαφή με την εκεί δραματουργία, ανακαλύψαμε τον Σολέρ, ο οποίος είναι πολυμεταφρασμένος σε όλη την Ευρώπη και μας κέρδισε το παράλογο σύμπαν των έργων του. Το καθένα από τα τρία παραπάνω έργα αποτελείται από 7 μονόπρακτα με έναν κοινό θεματικό άξονα και προσωπικά μου φαίνεται πως και οι τρεις άξονες κάπου συγκλίνουν: στις ανθρώπινες σχέσεις. Ο Σολέρ νομίζω πως ξεκινάει να γράφει με έναρξη μια ρεαλιστική συνθήκη, την οποία και αναπτύσσει, μέχρι να αγγίξει τον παραλογισμό. Αυτό μας έμοιαζε οικείο, σε σχέση με την καθημερινότητά μας στην Ελλάδα και θελήσαμε να το διερευνήσουμε και σκηνικά.

-Η παράσταση “Contra στην Πρόοδο – ένα πεδίο μνήμης” εστιάζει στη μνήμη και την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τεχνολογικό περιβάλλον. Τι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως “πυξίδα” για τη διατήρηση της μνήμης απέναντι στους αλγόριθμους και την ψηφιακή επεξεργασία του παρελθόντος;

Όταν ψάχνουμε για «πυξίδες» νομίζω πως πάντα πρέπει να στρεφόμαστε στους άλλους ανθρώπους και στη σχέση μας μαζί τους. Και σίγουρα να αναζητούμε τη θέση μας στον κόσμο.
Το ίδιο λοιπόν θα απαντούσα και σε ό,τι έχει να κάνει με τον σύγχρονο άνθρωπο, που έρχεται όλο και περισσότερο αντιμέτωπος με την τεχνολογική πρόοδο.

-Το σκηνικό σύμπαν της παράστασης χαρακτηρίζεται ως «ανοίκειο αλλά οικείο», με αισθητικές αναφορές στην pop και sci-fiκουλτούρα. Ποια ήταν η σκηνοθετική και εικαστική πρόθεση πίσω από αυτή την επιλογή;

Από τα έργα του Εστέβα Σολέρ, όπως προανέφερα, αναδύθηκε μια σκηνική σύνθεση γρήγορων, σχεδόν κινηματογραφικών σκηνών, με ρυθμό αποσπασματικό και ταυτόχρονα πυκνό.

Χτίσαμε μια δραματουργία πάνω στη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας μέσα από μια αισθητική glitch: σκηνές που μοιάζουν να παγώνουν, να επανεκκινούν ή να αποσυντίθενται, σαν σήματα που διακόπτονται στιγμιαία, πριν επανέλθουν αλλοιωμένα.

Αυτή ήταν και η προσέγγιση σκηνοθετικά: η παράσταση εξελίσσεται μέσα από μια αλληλουχία απότομων μετατοπίσεων, όπου τίποτα δεν εξελίσσεται με γραμμικότητα. Εργαστήκαμε με τις/τους ηθοποιούς πάνω στην εναλλαγή ψυχικών και σωματικών υφών, χωρίς προειδοποίηση, σχεδόν χωρίς γραμμική ροή, όπως και στη ζωή, όπου η πραγματικότητα διακόπτεται και επανέρχεται υπό νέους όρους.

Όσο για αυτό το «ανοίκειο αλλά οικείο», από τη μία, η χρήση στοιχείων της pop και sci-fi κουλτούρας —τα κοστούμια, τα βίντεο, τα ηχητικά μοτίβα, οι τεχνολογικές αναφορές— λειτουργεί σαν αναγνωρίσιμο πεδίο για το κοινό· από την άλλη, η ενορχήστρωση αυτών των στοιχείων με μια ποιητική, αμφίσημη γλώσσα και μια διαρκή μετατόπιση δημιουργεί μια σκηνική πραγματικότητα αλλόκοτη: σαν να βλέπεις ένα όνειρο αλλοιωμένο, μια εικόνα με pixels.

-Το έργο φαίνεται να συνομιλεί με το διήγημα «Εκπνοή» του Ted Chiang, με το θέατρο του παραλόγου, αλλά και με την πολιτική φαντασία. Πώς ενσωματώθηκαν αυτές οι επιρροές στη σκηνική γλώσσα της παράστασης;

H «Εκπνοή» αποτέλεσε την έμπνευση για τον δραματουργικό σκελετό, την πλοκή. Ο Ted Chiang ασχολείται με έναν κόσμο του μέλλοντος και με την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα σε αυτό. Ο τρόπος που βλέπει τον άνθρωπο σε αυτό το τεχνολογικό μέλλον είναι πολύ ανθρώπινος· αγωνίες, ανησυχίες, ταλαντεύσεις, που αντιμετωπίζει και ο σύγχρονος άνθρωπος. Αυτή η αναφορά έφτιαξε μια συνεκτική γραμμή —στο μέτρο του δυνατού— για τα μονόπρακτα του Εστέβα Σολέρ. Μονόπρακτα τα οποία έχουν ξεκάθαρες επιρροές από μεγάλους δημιουργούς του παραλόγου, όπως ο Ιονέσκο, ή από τον σουρεαλιστικό κινηματογράφο, από τον Μπουνιουέλ. Στην παράσταση τα ύφη συμπλέκονται και δημιουργούν μια παράξενη σκηνική γλώσσα, νομίζω. Από τα πιο ωραία σχόλια που ακούσαμε είναι ότι όλοι οι ηθοποιοί παίζουν στην ίδια παράσταση. Η σκηνική ενότητα ενός ετερόκλητου υλικού είναι πολύ δύσκολη στο σημερινό θέατρο.

-Η δραματουργία βασίζεται σε μια σειρά σύντομων μονόπρακτων. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στην ενοποίησή τους, ώστε να διαμορφωθεί μια συνεκτική αφήγηση και μια ενιαία θεατρική εμπειρία για το κοινό;

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ήταν μια πρόκληση η αποσπασματικότητα των σκηνών, απαιτούσε συγκέντρωση, εγρήγορση και πολλή αφοσίωση από όλα τα άτομα. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν και είναι η υφολογική συνοχή: στη δραματουργία, τη σκηνοθεσία, την υποκριτική, τη σκηνογραφία και το βίντεο. Ακόμη και τώρα είναι πολύ φιλόδοξη η σύνδεση όλων αυτών των αναφορών.

-Σε μια εποχή, όπου οι κοινωνίες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν την έννοια της «προόδου», τι εύχεστε να κρατήσει ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;

Ο ρόλος του θεάτρου νομίζω πως εξακολουθεί να είναι η συνάντηση. Οπότε, αν το κοινό «κρατάει» κάτι, φεύγοντας, αυτό ελπίζω να είναι μια κοινή συλλογική ανησυχία ή ένα κοινό συλλογικό αίσθημα. Μπορεί αυτό να αφορά κάτι μεγάλο, όπως η θέση του στον σύγχρονο κόσμο ή και κάτι πιο «μικρό», μια προσωπική του σχέση, για παράδειγμα.

-Μετά την ολοκλήρωση του κύκλου παραστάσεων στην Αθήνα, ετοιμάζεστε για τρεις παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη. Τι προσδοκάτε από τη συνάντησή σας με το κοινό της πόλης;

Προσωπικά, προσπαθώ να μην έχω προσδοκίες από το κοινό. Πέραν του να έρθει σε αυτό το ραντεβού. Από ‘κει και έπειτα ξεκινούν οι προσδοκίες του κοινού από την παράσταση.

-Μιλήστε μας λίγο για την ομάδα Dulcinea. Ποια είναι η φιλοσοφία σας και ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα;

Η Dulcinea είναι μια ομάδα που συγκροτήθηκε από την ανάγκη μας να προσεγγίσουμε το θέατρο όχι μόνο ως καλλιτεχνική πράξη, αλλά και ως πράξη φροντίδας και συλλογικής σκέψης. Μας ενδιαφέρει κάθε έργο να συνομιλεί με το παρόν, να προκαλεί ερωτήματα, να ενεργοποιεί τη μνήμη και τη φαντασία. Πιστεύουμε σε μια πιο οριζόντια, συνεργατική διαδικασία. Η φιλοσοφία μας βασίζεται στην αναζήτηση μιας σκηνικής γλώσσας που να είναι φιλόξενη, αλλά όχι απλοϊκή· μιας γλώσσας που μπορεί να εμπεριέχει το χιούμορ, την ποίηση, την πολιτική.
Τα επόμενά μας βήματα είναι κάπως θολά προς το παρόν. Προσωπικά, θα με ενδιέφερε να ασχοληθούμε με τη δημιουργία προσβάσιμων παραστάσεων και να εξερευνήσουμε μορφές, που θα διευρύνουν τη θεατρική εμπειρία για όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.

Δείτε το trailer της παράστασης:

Πληροφορίες παράστασης:

Συντελεστές

Κείμενο: Εστέβα Σολέρ

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ & Els de Paros

Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Ιακώβου

Διασκευή & Δραματουργία: Ιωάννα Κανελλοπούλου,  Άννα-Μαρία Ιακώβου

Σκηνογραφία & Ενδυματολογία: Ζενεβιέβ Αθανασοπούλου

Βίντεο: Γιάννης Παπαγεωργίου

Σχεδιασμός φωτισμού: Σωτήρης Ρουμελιώτης
Χορογραφία: Δημήτρης Γαλανάκης

Μουσική επιμέλεια: Άννα-Μαρία Ιακώβου, Κώστας Χατζηγεωργίου

Βοηθός Παραγωγής: Αγγελική Νικολαΐδου

Βοηθός Ομάδας: Στέφανος Καλτζίδης

Φωτογραφίες: Γιάννης Παπαγεωργίου, Bobina Films

Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας  Δουζίνας

Κασιούμη Αλεξάνδρα (Θεσσαλονίκη)

Παίζουν: Αλέξανδρος Καλτζίδης, Δημήτρης Καπετάνιος, Μάρω Καραγεώργου, Κατερίνα Συναπίδου, Κώστας Χατζηγεωργίου

Info:

Τοποθεσία: Artbox Fargani Theater, Αγίου Παντελεήμονος 10, Θεσσαλονίκη
Ημερομηνία: Παρασκευή 30, Σάββατο 31 Μαΐου και Κυριακή 1 Ιουνίου, 21.15. Διάρκεια: 75’
Πληροφορίες: Τηλ.: 6970627896

Τιμές εισιτηρίων: 13€ (κανονικό), 10€ (μειωμένο)

Ηλεκτρονική Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/contra-stin-proodo-ena-pedio-mnimis/

Το άρθρο «Κόντρα στην Πρόοδο – ένα πεδίο μνήμης»: Το θέατρο ως χώρος συλλογικής ανησυχίας εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Μετά την τεράστια ανταπόκριση του κοινού και τις sold-out παραστάσεις στην Αθήνα, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, η θεατρική παράσταση “18/9” έρχεται στο Θέατρο Αυλαία για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, από τις 24 έως τις 27 Φεβρουαρίου 2025.

Η παράσταση, που έχει κερδίσει κοινό και κριτικούς, ξετυλίγει με καθηλωτικό τρόπο την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, εστιάζοντας στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης.

…………………………………………………………………..

Μια τέτοια μέρα είναι ωραία να πεθαίνεις όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα»

Όχι δε γνώριζα το θύμα. Δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ. Πρώτη φορά τον είδα εκείνο το βράδυ.

Όχι, ούτε τους κατηγορούμενους γνώριζα προσωπικά, γνώριζα όμως την οργάνωση. Είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος της γειτονιάς…

Μια χώρα παραδομένη στη φρίκη ακροδεξιών εγκλημάτων.

Άνθρωποι υπομένουν σιωπηλοί τις απειλές, τη βία, το θάνατο.

Φόβος κυρίαρχος, φόβος παντού.

Δεν έχω καμία αμφιβολία. Έγιναν όλα, όπως σας τα είπα. Όσες φορές κι αν μου κάνετε αυτή την ερώτηση, θα δίνω την ίδια απάντηση.

Ναι, μπορώ να τους αναγνωρίσω. Είμαι έτοιμη.

Το «18/9» είναι ένας μονόλογος αγωνίας και αγώνα.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εμβληματική δίκη για τη ναζιστική οργάνωση.

Στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά μπλέκονται μέσα από τη μυθοπλασία με το κοινωνικό ψυχογράφημα ενός κοριτσιού που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σ’ ένα ακροδεξιό έγκλημα με αποτέλεσμα να αλλάξει η ζωή της και να βρεθεί μπροστά σε αδυσώπητα διλήμματα.

Η ηρωίδα στο «18/9» δεν είναι αήττητη, ατρόμητη, γυαλιστερή ηρωίδα. Είναι διάφανη και εύθραυστη. Μπορούμε να δούμε όλες τις πληγές της. Είναι δικός μας άνθρωπος, γειτόνισσα, φίλη, αδελφή που παλεύει με τους φόβους της, τώρα, λίγες ώρες πριν από την κατάθεσή της στην δίκη για τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής.

Ένας απλός άνθρωπος που γίνεται υποκείμενο της ιστορίας.

Ταυτότητα παράστασης

Ιδέα: Δώρα Χρυσικού

Κείμενο: Μαρία Λούκα, Κοραής Δαμάτης

Συμμετοχή στην α’ γραφή του δικαστικού κειμένου: Χρύσα Λύκου

Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Κοραής Δαμάτης

Δημιουργία σκηνικού χώρου: Αρετή Μουστάκα

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Βίντεο παράστασης: Πηγή Δημητρακοπούλου

Μουσική επιμέλεια: Παύλος Ιωάννου

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασσόπουλος

Εκφώνηση δελτίου ειδήσεων: Νατάσα Γιάμαλη

Φωνή μητέρας: Ασπασία Κράλλη

Φωτογραφίες: Μάριος Λώλος – Αλέξανδρος Κατσής

Γραφιστική Επιμέλεια &Trailer : Mαύρα Γίδια

Γραφείο Τύπου & Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα

Social Media : Social WaveAth

Ερμηνεύει η Δώρα Χρυσικού

Παραγωγή: Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή.

Χορηγός:Symbeeosis

Υποστήριξη: Σημείο για την Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς

Ευχαριστίες

Ευχαριστούμε θερμά τον Κώστα Κουτσογιάννη και τον Γιώργο Παξινό για την στήριξη και την βοήθεια τους.

Πληροφορίες παράστασης

Στο Θέατρο Αυλαία, για 4 μοναδικές παραστάσεις,  24 – 27 Φεβρουαρίου 2025

Ημέρες και ώρες παραστάσεων

Δευτέρα,Τρίτη, Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00

Εισιτήρια

Γενική είσοδος: 18 ευρώ
Μειωμένο: 16 ευρώ

Διάρκεια : 70 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Προπώληση:https://www.ticketservices.gr/event/theatro-avlaia-18-9/?lang=en

Το άρθρο Θεατρική Παράσταση «18/9» εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Πώς θα περιγράφατε την παράσταση «Οι Μεθυσμένοι» σε κάποιον που δεν την έχει παρακολουθήσει;

Οι Μεθυσμένοι του Ivan Vyrypaev είναι μία παράσταση «συναντήσεων». Άνθρωποι με πολύ διαφορετικές ιδιότητες και εμπειρίες συναντιούνται και μιλάνε για όσα απασχολούν έναν άνθρωπο στο σήμερα. Όλη η παράσταση διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια μίας νύχτας. Βλέπουμε ανθρώπους σε απροσδόκητες καταστάσεις να προσπαθούν να βρούνε την «επαφή», άλλοτε με τον απέναντί τους και άλλοτε με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Το έργο ασχολείται με διαχρονικά υπαρξιακά ερωτήματα, όπως η αναζήτηση της αλήθειας, η ύπαρξη του ανθρώπου, η συνύπαρξη του με το θείο. Πώς φέρνει το έργο αυτά τα ερωτήματα στο σήμερα ώστε να εμπλέξει το κοινό σε αυτή την αναζήτηση;

Στο σήμερα καλούμαστε να επιβιώσουμε σε ένα καθεστώς παραλογισμού σε όλα τα επίπεδα. Από τον καταιγισμό πληροφοριών που λαμβάνουμε, μέχρι τους ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς της καθημερινότητας μας, τις ολοένα σκληρότερες πολιτικές. Οι εξελίξεις μας προλαβαίνουν και εμείς καλούμαστε να προσαρμοστούμε ανά πάσα στιγμή και τότε ίσως βρίσκουμε ένα σημείο στο χρόνο να αναρωτηθούμε τη θέση μας σε αυτό το μέρος που λέγεται πλανήτης Γη. Στη παράσταση βλέπουμε ανθρώπους σε σημαντικές ή και όχι τόσο στιγμές της ζωής τους υπό την επήρεια του αλκοόλ να προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με κάτι που θα τους δώσει νόημα, με τον δικό τους Θεό, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα/καθεμία.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, κ. Παράσχος, τελειώνει το σκηνοθετικό του σημείωμα με την φράση «Και το μόνο που πρέπει να κάνουμε σ’ αυτόν τον κόσμο είναι να βρούμε ξανά την επαφή». Ποια είναι η δική σας ερμηνεία της έννοιας «επαφή», όπως την περιγράφει;

Νομίζω ότι είναι η φράση που συνοψίζει όλη την παράσταση. Η επαφή είναι κάτι πολύ προσωπικό για τον καθένα. Είναι ο τρόπος που ερμηνεύουμε τον κόσμο, που κοιτάμε ένα άλλο ζευγάρι μάτια, ο τρόπος που νοιαζόμαστε. Ζούμε σε μία εποχή που η εικόνα είναι το κυρίαρχό μέσο κι ότι δεν αναρτάται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οριακά δεν υπάρχει. Επικρατεί ένα αλλεπάλληλο κυνήγι να προλάβουμε τα πάντα, να είμαστε καλοί σε όλα κι εκεί είναι που ξεχνάμε πως είναι απλώς να «υπάρχουμε μαζί»,

Το έργο είναι γραμμένο το 2012, μέσα στην παγκόσμια οικονομική και αξιακή κρίση. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος χαρακτήρας ή στιγμή του έργου που θεωρείτε ότι είναι καθοριστικός για το έργο και την ηθογραφία της εποχής μας;

Υπάρχει μία στιγμή στη παράσταση όπου ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο ηθοποιός που υποδύεται τον Λόρενς, μας μεταφέρει ένα μήνυμα από τον Θεό, «γιατί ο Θεός μιλάει με τον κόσμο μέσω μεθυσμένων». Μιλάει για όλη τη σύγχρονη κουλτούρα, τη ψυχοσύνθεση του δυτικού ανθρώπου, την ματαιότητα της καθημερινότητας και τη σχέση μας με την αγάπη. Είναι ένας αποκαλυπτικός μονόλογος που με συγκινεί κάθε φορά που τον ακούω.

Πείτε μας κάποια λόγια για τον χαρακτήρα που υποδύεστε; Πώς συνδεθήκατε μαζί του;

Μία μεγάλη πρόκληση στη παράσταση είναι ότι όλοι οι ηθοποιοί υποδυόμαστε 2-3 ρόλους και είμαστε σχεδόν συνέχεια επί σκηνής. Αν και δε θέλω καθόλου να διαλέξω, θα πω για την Μάγδα που είναι ο πρώτός ρόλος που έχω στη παράσταση. Η Μάγδα έχει μόλις παντρευτεί, αλλά δεν είναι πραγματικά χαρούμενη. Φαίνεται να της λείπει κάτι και να μη μπορεί να καταλάβει τι, φαίνεται να δυσκολεύεται να κατανοήσει την αγάπη.
Δε ξέρω πως συνδέθηκα, πάντως κάπως ήρθαν και κούμπωσαν κάποια λόγια μέσα μου από την αρχή. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να τα έχω πει εγώ. Νιώθω ότι είναι ένα κείμενο που δε μπορείς να μη ταυτιστείς με κάποιον από τους χαρακτήρες, γιατί είναι όλοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με προβλήματα και υπαρξιακές αναζητήσεις που μοιάζουν με τις δικές μας.

Οι αντι-ήρωες του έργου βρίσκονται σε κατάσταση μέθης. Πώς προσπαθείτε να προσεγγίσετε αυτή την κατάσταση αποφεύγοντας τα κλισέ και εστιάζοντας στο βάθος του κειμένου;

Η μέθη είναι μία κατάσταση όπου οι άμυνες πέφτουν και το μυαλό μας σκέφτεται σε άλλες ταχύτητες. Θέλαμε να αποφύγουμε να είναι μία «μεθυσμένη» παράσταση καθ’ όλη τη διάρκεια. Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ανδρέα Παράσχου, προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε τους ρόλους υπό το πρίσμα της μέθης, χωρίς ωστόσο να είναι παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια των σκηνών. Είναι μία οπτική που υποστήριξε και ο ίδιος ο Ιβάν Βιριπάγιεφ σε μία συνάντηση που είχαμε την μεγάλη χαρά να κάνουμε μαζί του για τους Μεθυσμένους κατά τη διάρκεια του πρόσφατου ταξιδιού του στη Θεσσαλονίκη.

Ποια είναι η πιο αξέχαστη στιγμή από την προετοιμασία ή την πρόβα αυτής της παράστασης;

Υπάρχει μία χορογραφία στη παράσταση, που προέκυψε σε μία από τις πρώτες μας πρόβες με αφορμή ένα ποίημα που είναι γραμμένο στην εισαγωγή του κειμένου των Μεθυσμένων, το «Ρουμπαγιάτ». Εκείνη η πρώτη φορά που χορέψαμε όλοι μαζί τον «ψίθυρο του Θεού» μου έχει χαραχθεί στη μνήμη σαν ένα όνειρο, μια διαστολή στο χρόνο.

Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός στο ελεύθερο θέατρο στη Θεσσαλονίκη;

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ίδια η καθημερινότητα. Γιατί όπως όλοι ξέρουμε, ένας ηθοποιός στο ελεύθερο θέατρο καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο και τρεις δουλειές στη καλύτερη περίπτωση κι αυτό φυσικά έχει τις αντίστοιχες συνέπειες.

Αν μπορούσατε να προβάλλετε ένα μήνυμα της παράστασης προς το κοινό, ποιο θα ήταν αυτό;

Και το μόνο που πρέπει να κάνουμε σ’ αυτόν τον κόσμο είναι να βρούμε ξανά την επαφή…

Η ταυτότητα της παράστασης

Δεκατέσσερις χαρακτήρες, από τον διευθυντή ενός μεγάλου φεστιβάλ κινηματογράφου μέχρι μια πόρνη πολυτελείας, όλοι τους βρίσκονται στις πιο παράλογες καταστάσεις, κατά τη διάρκεια μιας μόνο νύχτας. Ένας από αυτούς βρίσκεται σε ένα μπάτσελορ πάρτι, ένας άλλος επιστρέφει στο σπίτι μετά από ένα επίσημο δείπνο και κάποιοι άλλοι πίνουν μέχρι τελικής πτώσης στο σπίτι με τους φίλους τους. Δε τους συνδέει μόνο το γεγονός ότι ο καθένας από αυτούς είναι τύφλα στο μεθύσι. Αυτή η μέθη δεν χαλαρώνει απλώς τη γλώσσα τους, αλλά θέτει σε κίνηση μια αλυσίδα απροσδόκητων συνομιλιών για την αληθινή αγάπη και την επιθυμία να ζήσουν χωρίς φόβο, επιτρέποντάς τους να έρθουν αντιμέτωποι με την κατανόηση της ιδέας του θείου μέσα στην ανθρωπότητα.

Σκηνοθετικό σημείωμα:
Στους Μεθυσμένους ο Ivan Vyrypaev καταπιάνεται με θέματα που αφορούν την ύπαρξη του ατόμου, την αναζήτηση του εαυτού και της αλήθειας, αναδεικνύοντας την ρευστότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Πρόσωπα διαφορετικών ηλικιών και ιδιοτήτων – εν μία νυκτί- υπό την επήρεια του αλκοόλ αναζητούν την προσωπική τους αλήθεια, τον δικό τους Θεό, φανερώνοντας όλα τα βαθιά ερωτήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Τί είναι ο έρωτας; Πού βρίσκεται η ευτυχία; Πώς μοιάζει ο ψίθυρος του Θεού; Είναι όλα σε αυτόν τον κόσμο προαποφασισμένα; Όλοι οι χαρακτήρες ισορροπούν στο ίδιο σχοινί, έτοιμοι να πέσουν.
Σε μία εποχή που υπάρχει μια συνεχόμενη μέθη με αυτά που μας «ποτίζουν», αυτοί οι άνθρωποι είναι γυμνοί, αποκαλύπτοντας τον εαυτό τους με τα φωτεινά αλλά και τα σκοτεινά τους στοιχεία. Είναι άνθρωποι του 21ου αιώνα, βυθισμένοι και «μεθυσμένοι» στην σκέψη, τη θλίψη και τον υπαρξισμό. 
-Και το μόνο που πρέπει να κάνουμε σ’ αυτόν τον κόσμο είναι να βρούμε ξανά την επαφή.

                                                                                                                                                                Ανδρέας Παράσχος

Συγγραφέας: Ivan Vyrypaev
Μετάφραση: Δαυίδ Μαλτέζε
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Παράσχος
Σκηνικά / Κοστούμια: Μαρίνα Κωνσταντινίδου
Κίνηση: Τάσος Παπαδόπουλος
Μουσική: Μαρενγκλέν Μπούζο
Γραφιστικός σχεδιασμός: Ζωή Πάπαρη
Φωτιστικός σχεδιασμός: Αθηνά Μπανάβα
Trailer: Αθηνά Τρούσσα, Ιάσονας Πρελορέντζος, Μαλβίνα Παπάζογλου
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσινάρης
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Αλεξάνδρα Κασιούμη

Παραγωγή: Bloom Theatre Group

ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Άννα-Μαρία Γάτου
Γιώργος Κωνσταντίνου
Βασίλης Μπόγδανος
Γιώργος Κωνσταντινίδης
Υρώ Τσάμογλου

Το άρθρο «Οι Μεθυσμένοι», μια παράσταση για την εμπειρία της συνάντησης εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

«Ο Μικρός Πρίγκιπας» στο Βαφοπούλειο – Νέα Παραγωγή

Το πασίγνωστο και διαχρονικά αγαπημένο έργο του Antoine de Saint-Exupery ζωντανεύει στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο. Μια ιστορία – σταθμός για την παγκόσμια λογοτεχνία και για τον Μικρό Βορρά μια συλλογική ανάγκη: να ονειρευτούμε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα.

Μέσα από ποικίλες τεχνικές θεατρική αφήγησης με έμφαση στην χρήση μάσκας, το ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα ξεδιπλώνεται και σας καλεί να γίνετε συνταξιδιώτες στην διαπλανητική του περιήγηση και την γνωριμία του με νέους παράξενους μα συνάμα συναρπαστικούς κόσμους. Ένα έργο που μας θυμίζει την δύναμη της φιλίας και την ανάγκη όλων μας για σεβασμό και φροντίδα.

Πότε:

-Σάββατο 7 και 14 Δεκεμβρίου στις 17:00.

-Κυριακή 1, 8 και 15 Δεκεμβρίου στις 11:30.

Πού: Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Βαφοπούλου 3, Θεσσαλονίκη

Ηλικίες: Από 4 ετών

Προπώληση: Στη more.com, στο Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, Λεωφ. Νίκης 3 και στα ταμεία του θεάτρου

Κρατήσεις: 693 4600074

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Νικολαΐδης
Θεατρική απόδοση: Τάσος Ράτζος
Σκηνογραφία/ενδυματολογία/Ειδικές κατασκευές: Κατερίνα Λιόλιου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θοδωρής Παπαδημητρίου
Στίχοι: Μαρία Αγγελίδου & η ομάδα
Κινησιολογία: Τάσος Παπαδόπουλος
Σύνθεση, live looping/διδασκαλία τραγουδιών: Αφροδίτη Νικολιουδάκη
Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Μελίνα Χατζηγεωργίου, Άννα Παπαφίγκου
Φωτισμοί: Γιάννης Κυρατζής

Κατασκευή μάσκας: Νιόβη Μπολιάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία Δήμου
Γραφιστικός σχεδιασμός: Ντόρη Λούκρη
Φωτογραφίες/ trailer: Ζαφείρης Σαλμανλής
Κατασκευή επιπέδου: Γιώργος Μαυρόπουλος

*Ευχαριστούμε την Sophie Lies για την παραχώρηση του τραγουδιού «Χωρισμός»

Παίζουν: Νεκταρία Γκαγκαβούζη, Ζαννέτα Γονιδάκη, Νικόλας Δρίγκας

*Η παράσταση είναι υπό την αιγίδα και την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

«Ο Ραφτάκος των Λέξεων» στο Θέατρο In Situ

Ο πιο αγαπημένος Ράφτης μικρών και μεγάλων βάζει ξανά μπρος την ραπτομηχανή του αυτή την φορά σε έναν νέο και φιλόξενο θεατρικό χώρο της πόλης που μοιάζει να φτιάχτηκε γι’ αυτόν!

Την πιο χουχουλιάρικη εποχή του χρόνου, ο Ραφτάκος μας επιστρέφει για να φτιάξει τα πιο όμορφα και μοναδικά ρούχα με… λέξεις και να μας θυμίσει ότι η τρυφερότητα και η καλοσύνη είναι απαραίτητα συστατικά ενός καλύτερου κόσμου.

Μην χάσετε την sold-out παράσταση του Μικρού Βορρά που σημειώνει τον 6ο χρόνο επιτυχίας!

Πότε: Από την Κυριακή 1/12 και κάθε Κυριακή του Δεκεμβρίου καθώς και Δεύτερη μέρα Χριστουγέννων (Πέμπτη 26/12)

Ώρα: 11:30

Πού: Θέατρο In Situ

Ηλικίες: Για παιδιά από 4 ετών

Προπώληση: Στο Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, Θεσσαλονίκη, Λεωφ. Νίκης 3

Κρατήσεις: 693 4600074

Συντελεστές

Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου

Θεατρική διασκευή: Μικρός Βορράς

Σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος

Σκηνικό – Κοστούμια: Ελένη Ιωαννίδου

Μουσική: Θοδωρής Παπαδημητρίου

Επιμέλεια κίνησης: Λένα Μοσχά

Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Φλώρα Σπύρου

Σχεδιασμός αφίσας: Ντόρη Λούκρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Πολυξένη Αϊμαλιώτη

Διδασκαλία Τραγουδιών: Έλσα Μουρατίδου

Φωτογραφίες: Ζαφείρης Σαλμανλής

Παίζουν: Σωκράτης Λογοθέτης, Μαίρη Λιόλιου, Γιάννης Μονοκρούσος

Χορηγός Επικοινωνίας : ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Εκδόσεις Μεταίχμιο – Ekdoseis Metaixmio

«Ο Εγωιστής Γίγαντας» σε πολλαπλούς χώρους

Ο Εγωιστής Γίγαντας του Oscar Wilde είναι ένα διαχρονικό παραμύθι για μικρά και για μεγάλα παιδιά. Είναι ένα αριστούργημα της παιδικής λογοτεχνίας που μιλάει για συναισθήματα και καταστάσεις που όλα τα παιδιά από μικρή κιόλας ηλικία καλούνται να διαχειριστούν. Στη θεατρική διασκευή της ομάδας, μεταφέρουμε τον κόσμο του Oscar Wilde στον σύγχρονο δικό μας κόσμο με χιούμορ, τρυφερότητα αλλά και με προβληματισμό, τονίζοντας τα -πάντα επίκαιρα- θέματα της ενεργού πολιτότητας.

Η τεράστια επιτυχία με τα συνεχόμενα sold–out της περσινής σεζόν για δύο μόνο παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη!

Πότε:

• Κυριακή 8 Δεκεμβρίου στις 11:30 στο Θέατρο Αλέξης Μινωτής.
• Σάββατο 28 Δεκεμβρίου στις 11:30 στο Θέατρο Άνετον.

Ηλικίες: Για παιδιά από 4 ετών

Προπώληση: Στη more.com και στο Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, Λεωφ. Νίκης 3 και για την παράσταση στο «Αλέξης Μινωτής» στο Βιβλιοπωλείο «Γραφεύς», Μεγ. Αλεξάνδρου 3

Κρατήσεις: 693 4600074

Συντελεστές

Συγγραφέας: Oscar Wilde
Μετάφραση: Δημήτρης-Χρυσός Τομαράς
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Νικολαΐδης
Θεατρική απόδοση: Η ομάδα
Σκηνογραφία/ενδυματολογία: Πετρούλα Λιώρα, Ανδρεάνα Λιώρα
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θοδωρής Παπαδημητρίου
Στίχοι: Αντώνης Παπαθεοδούλου, Ευαγγελία Παπαμιχαήλ
Κινησιολογία: Τάσος Παπαδόπουλος
Διδασκαλία τραγουδιών: Αφροδίτη Νικολιουδάκη
Φωτισμός: Γιάννης Τούμπας
Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Μελίνα Χατζηγεωργίου
Δραματουργική επιμέλεια: Ελευθερία Καμπαγιοβάνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία Δήμου
Μουσική/στίχοι για το τραγούδι “Αυτός ο κήπος είναι δικός μου”: Αφροδίτη Νικολιουδάκη
Γραφιστικός σχεδιασμός: Ντόρη Λούκρη
Φωτογραφίες/trailer: Ζαφείρης Σαλμανλής
Παίζουν: Άγγελος Γουγούσης, Μυρσίνη Καρματζόγλου. Βάσω Μάμαλη
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Τάσος Ράτζος

*Η παράσταση είναι υπό την αιγίδα και την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού

«Οδύσσεια του Ομήρου»

Η Οδύσσεια του Ομήρου, το δεύτερο μεγάλο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, επιστρέφει τον Δεκέμβρη για μία μόνο παράσταση!

Η Ομήρου Οδύσσεια αποτελεί ίσως το πιο γνωστό κείμενο που πραγματεύεται τις έννοιες της περιπέτειας, της περιπλάνησης και της αέναης ανάγκης του ανθρώπου για το “νόστο”, την επιστροφή στο οικείο, στην “πατρίδα”.

Μέσα από διάφορα αφηγηματικά μέσα όπως παντομίμα, αυτοσχεδιασμό και -φυσικά- διάδραση, με ζωντανή μουσική και τραγούδι, τα παιδιά μετατρέπονται σε συνταξιδιώτες και οι ηθοποιοί στο όχημα ώστε να ξετυλιχθεί η μεγάλη περιπέτεια των ηρώων.

Πότε: Κυριακή 8 Δεκεμβρίου στις 17:30.
Πού: Θέατρο Άνετον, Θεσσαλονίκη.

Ηλικίες: Για παιδιά από 8 ετών, εφήβους/ες, νέους/ες

Προπώληση: Στη more.com και στο Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, Λεωφ. Νίκης 3

Κρατήσεις: 693 4600074

Συντελεστές

Κείμενο: Μικρός Βορράς
Σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος
Σκηνικό: Μαρία Καβαλιώτη
Κοστούμια-Μακιγιάζ-Χτενίσματα: Στέφανος Μπαμπούλης
Μουσική: Θοδωρής Παπαδημητρίου, Γιώργος Βραχνός
Επιμέλεια Κίνησης: Λένα Μοσχά
Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Φλώρα Σπύρου
Βοηθός σκηνοθέτη: Πολυξένη Αϊμαλιώτη
Φωτογραφίες: Ζαφείρης Σαλμανλής
Βίντεο: Γιάννης Τόμτσης
Διδασκαλία τραγουδιών: Έλσα Μουρατίδου.
Φιλολογική επιμέλεια: Αναστασία Κεφαλά

Παίζουν: Μαρία Ματσίκα, Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, Νεφέλη Μπένου, Αλέξανδρος Νικολαΐδης

Το άρθρο Ο Μικρός Βορράς φέρνει το θέατρο σε κάθε γειτονιά της Θεσσαλονίκης και τον Δεκέμβρη εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Κάθε μήνα, σε διαφορετικό κάθε φορά χώρο, θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε έναν/μία  χορευτή/τρια ή χορογράφο.

Την Κυριακή 20 Οκτωβρίου η Μάρθα Πασακοπούλου εγκαινιάζει την καινούργια ενότητα του muzike με το dance edition#1 στο Studio ΚΙΝΟΥΜΕ, με δύο performances για όλη την οικογένεια. Στις 11.00 υποδεχόμαστε οικογένειες με παιδιά έως 11 ετών και στις 13.00 υποδεχόμαστε οικογένειες με παιδιά από 11 ετών και πάνω.

muzike dance editions – Performances σύγχρονου Χορού για Όλους και Όλες

Το muzike φέτος φέρνει το νέο project ‘dance editions’, με performances  σύγχρονου χορού! Κάθε μήνα, σε διαφορετικό κάθε φορά χώρο, θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε έναν/μία εξαίρετο/η χορευτή/τρια ή χορογράφο. Σε αυτές τις εκδηλώσεις θα έχετε την επιλογή, και σας το προτείνουμε, να μην είστε απλώς θεατές. Όλοι/όλες, ανεξαρτήτου ηλικίας, από το πιο μικρό παιδί ως τον πιο μεγάλο ενήλικα, θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε το σύγχρονο χορό με έναν αλλιώτικο τρόπο και να συνδεθείτε με τον εαυτό σας αλλά και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες μέσω του χορού, εκφράζοντας ελεύθερα τα συναισθήματά σας και βιώνοντας τα ευεργετικά οφέλη που μπορεί να χαρίσει ο χορός.

Μπορείτε να ζήσετε αυτή τη μοναδική εμπειρία, μόνοι σας, με την παρέα σας, τους γονείς, τα παιδιά ή τα εγγόνια σας.

Η Μάρθα Πασακοπούλου στο dance edition #1

Γεννημένη το 1984 στον Πειραιά, η Μάρθα είναι χορεύτρια και χορογράφος, με έδρα την Αθήνα και το Λονδίνο. Σπούδασε στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Ν. Κονταξάκη και στο τμήμα Χημείας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 2010 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο London Contemporary Dance School ως μέλος της ομάδας EDge με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα improvisation scores.

Χορός και Μουσική για Όλους και Όλες

Στις εκδηλώσεις του muzike, στόχος μας είναι όλοι οι θεατές και θεάτριες, από τα πιο μικρά παιδιά μέχρι και τους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, να μπορούν να εκτεθούν στην τέχνη χωρίς περιορισμούς. Τα μωρά θα μπορούν να γελάνε ή να κλαίνε, σε ένα κλίμα κατανόησης και όλοι θα μπορούν να κινούνται ελεύθερα στο χώρο και να αλληλεπιδρούν με τους καλλιτέχνες, εξερευνώντας και απολαμβάνοντας τη μουσική και το χορό. Όλοι οι χώροι θα είναι κατάλληλα διαμορφωμένοι ώστε να είναι ασφαλείς, δημιουργώντας τις ιδανικές συνθήκες για χαλάρωση, ελευθερία έκφρασης και δημιουργικότητα.

Σας προσκαλούμε λοιπόν να έρθετε, να ζήσετε την εμπειρία του muzike και να δημιουργήσετε νέες αναμνήσεις μαζί με την οικογένεια και τους φίλους σας!

Χρήσιμες πληροφορίες

Οι εκδηλώσεις του muzike είναι family friendly και είναι ανοιχτές σε εγκύους και σε όσους/ες συνοδεύονται από παιδιά.

Πότε: Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2024

Ώρα: Στις 11.00 & στις 13.00*

Πού: Studio KINOYME, Καμβουνίων 9, Είσοδος Β – 1ος όροφος

Διάρκεια performance: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 12€

Για οικογένεια άνω των 3 ατόμων: 10€

Για παιδιά <4 ετών: Είσοδος δωρεάν

Προπώληση: https://www.more.com/dance/children/muzike-dance-edition-1-martha-pasakopoulou/

Προσοχή: Ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος, οπότε φροντίστε να κάνετε την κράτησή σας εγκαίρως.

Περισσότερες πληροφορίες: Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας https://muzike-family-concepts.gr/ ή να επικοινωνήσετε μαζί μας στο muzike.thessaloniki@gmail.com

– Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού –

*Στις 11.00 υποδεχόμαστε οικογένειες με παιδιά < 11 ετών και στις 13.00 υποδεχόμαστε οικογένειες με παιδιά  > 11 ετών

Συντελεστές

Ιδέα – Διεύθυνση παραγωγής:  Λένα Μοσχά

Υποστήριξη Παραγωγής: Sara Kuhnt

Υπεύθυνη σχεδιασμού διευρυμένου χορογραφικού χώρου: Σόνια Ντόβα

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Λουκία Αργυριάδου

Χορεύτρια/ Performer: Μάρθα Πασακοπούλου

Παραγωγή: muzike family conceρts

Το άρθρο muzike dance edition #1: Martha Pasakopoulou εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Η devised παράσταση «Προσοχή: Εκτελούνται Έργα» αναδεικνύει το καίριο και διαχρονικά άλυτο ζήτημα της Θεσσαλονίκης: το Μετρό, ένα πολυδιάστατο θέμα με πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές προεκτάσεις, κρυμμένες επί σειρά ετών κάτω από το χαλί.

Πόσο χρειάζεται να περιμένει κανείς για την ολοκλήρωση ενός έργου; Πότε απέκτησε μυθολογικό, ανεκδοτολογικό και συμβολικό χαρακτήρα η κατασκευή του Μετρό της Θεσσαλονίκης, επηρεάζοντας τον συλλογικό ψυχισμό της πόλης; Πόσο γρήγορα θα ξεχάσουμε τις εικόνες των εργοταξίων στη Μετά Μετρό Εποχή, όταν εξελιγμένοι αυτόματοι συρμοί θα φτάνουν κάθε τρία λεπτά; Στην παράσταση «Προσοχή: Εκτελούνται Έργα», σταθμοί της πραγματικής ιστορίας του Μετρό, συνεντεύξεις εμπλεκομένων, ερωτηματολόγια και επιτόπια έρευνα μπλέκονται με φανταστικές ιστορίες και προσωπικές σκέψεις, μετατρέποντας την αναμονή για το Μετρό σε έναν εναλλακτικό κοινωνικό στοχασμό.

Μια ομάδα νέων ηθοποιών, που δεν θυμάται πώς ήταν η Θεσσαλονίκη χωρίς εργοτάξια, ερευνά επί σκηνής το δίπολο στασιμότητα-μετακίνηση σε μια προσπάθεια να απαντήσει στο ερώτημα: Τι είδους μετακινήσεις ονειρεύονται οι νέοι άνθρωποι της πόλης, όχι μόνο στους δρόμους αλλά και στη ζωή τους; Αγωνιζόμενη να αντισταθεί σε μια νομοτέλεια παραίτησης, η ομάδα δημιουργεί ένα έργο για το έργο. Ένα έργο που ψάχνει απεγνωσμένα την ολοκλήρωσή του.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Νοεμή Βασιλειάδου

Έρευνα – Πρωτότυπο Κείμενο: Ομάδα Τροχιές

Δραματουργία: Νοεμή Βασιλειάδου, Χάρις Σερδάρη

Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: Γρηγόρης Λιόλιος

Κίνηση: Μαίρη Γιαννούλα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χάρις Σερδάρη

Σχεδιασμός Φωτισμών: Αθηνά Μπανάβα

Σύμβουλος Δραματουργίας: Πάνος Δεληνικόπουλος

Σύμβουλος Σκηνογραφίας / Ενδυματολογίας: Μαρία Καραδελόγλου

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ευαγγελίου, Λευτέρης Τσινάρης, Σταυρούλα Ντολοπούλου

Γραφιστική Επιμέλεια: Γιώργος Λεμονής

Προσαρμογή Trailer: Karen Gkiounasian

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Λία Κεσοπούλου

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου ΤΡΟΧΙΕΣ

Οργάνωση Παραγωγής: Metropolitan: The Urban Theater

ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ

Δημήτρης Γούλιος, Μαρία Καραγκιοζίδου, Βασίλης Μπόγδανος, Βασιλεία Κλήμη, Σοφία Στυλιανού και ο μουσικός Γρηγόρης Λιόλιος

Το άρθρο Προσοχή: Εκτελούνται έργα – Η παράσταση για το Μετρό της Θεσσαλονίκης επιστρέφει! εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Το έργο της ΚΑΙ ΛΕΓΕ ΛΕΓΕ είναι ένα απόλυτο έργο για τον έρωτα, το οποίο παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία στο Θέατρο Τέχνης στην Αθήνα και τώρα έρχεται για μόνο για τέσσερις παραστάσεις στο Θέατρο Αυλαία.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Επειδή στον κόσμο της Λένας Κιτσοπούλου το απόλυτο Sold Out είναι η καψούρα, το υπέροχο τραγούδι του Στράτου ΚΑΙ ΛΕΓΕ ΛΕΓΕ εμπνέει για να δημιουργηθεί ένα έργο για τον έρωτα, ανολοκλήρωτο, λάθος, εκτός εποχής, ανεπίκαιρο και ανέντιμο. Όπως ο ίδιος ο έρωτας.

Στο ΚΑΙ ΛΕΓΕ ΛΕΓΕ οι ηθοποιοί τα δίνουν όλα σε ένα glam σκυλάδικο, οι ήρωες του Τσέχωφ μας συστήνονται ξανά χωρίς να κρύβουν ανομολόγητα πάθη αλλά μας βγάζουν όλα τα άπλυτα στην φόρα, το θέατρο τίθεται υπό κριτική και οι θεατές καλούνται να βιώσουν όλα αυτά στον υπέρτατο βαθμό. Όπως στον έρωτα. Ευελπιστούμε στην παρουσία σας και στην συμμετοχή σας.

«Εγώ προσωπικά είμαι ερωτευμένη και πιστεύω ότι θα μου φαίνεται όταν θα με κοιτάτε. Και προσωπικά δεν έχω αίσθηση για όλο αυτό που ζούμε. Αν είναι αλήθεια. Ή παραίσθηση»
Λένα Κιτσοπούλου.                                                                                                                              

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθοί Σκηνοθέτριας: Μαριλένα Μόσχου, Σαβίνα Τσάφα

Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Βασιλική Ζωχιού

Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης, Γιάννης Μπουρνιάς

Σχεδιασμός αφίσας – banner: Αντώνης Γλυκός

Υπεύθυνος επικοινωνίας για τη Θεσσαλονίκη: Απόστολος Λιάπης

Παραγωγή: Constantly Productions Μ.ΕΠΕ

Ηθοποιοί:  Αμαλία Ζαμπέτα, Λένα Κιτσοπούλου, Γιάννης Κότσιφας, Νικόλας Μαραγκόπουλος,

Ιωάννα Μαυρέα, Πάνος Παπαδόπουλος, Γαλήνη Χατζηπασχάλη.

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ                                                                                                                                                                                 

Πέμπτη: 26/09/2024 στις 21:15

Παρασκευή: 27/09/2024 στις 21:15

Σάββατο: 28/09/2024 στις 21:15

Κυριακή: 29/09/2024 στις 19:30

Διάρκεια παράστασης                                                                  

120’ λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ                                                                

Κανονικό Εισιτήριο: 20€

Εκπτωτικό Εισιτήριο:18€  ( Άνω των 65 / Πολυτέκνων / Φοιτητικό/ Ανέργων/ΑΜΕΑ /Ατέλειες)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ                                                                                           

• Ηλεκτρονική αγορά εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/kai-lege-lege-1/
• Θέατρο Αυλαία – Δευτέρα με Παρασκευή 10:00 με 15:00 | Τηλ: 2310 230013

Το άρθρο Και λέγε λέγε, της Λένας Κιτσοπούλου, στο Θέατρο Αυλαία για 4 παραστάσεις εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Συνοπτικά, το πρόγραμμα των φετινών Ημερών Αντίρρησης:

Σάββατο 29 Ιουνίου 2024

19:00 – 20:00 > Project Άμλετ, Τμήμα Υποκριτικής Εφήβων

21:00 – 22:30 > Αυλαία και πάμε, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων Σοφία-σαν

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

19:00 – 20:30 > Ο εφιάλτης της ευτυχίας, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων δράση-αντίδραση Ι

21:00 – 22:30 > Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ξανά, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων δράση-αντίδραση ΙΙ

Αναλυτικά, οι παραστάσεις των φετινών Ημερών Αντίρρησης:

Project Άμλετ, Τμήμα Υποκριτικής Εφήβων

Διασκευή του ομώνυμου έργου του William Shakespeare

Πρώτη παρουσίαση: U_TH FESTIVAL 2024, 3^ο Φεστιβάλ Εφηβικών Θεατρικών Ομάδων Θεσσαλονίκης

Με αφορμή το έργο του Σαίξπηρ και με όχημα τον λόγο του Χειμωνά, η εφηβική ομάδα της εταιρείας θεάτρου αντίqρηση θέτει τα δικά της ερωτήματα για τη Ζωή, τον Θάνατο, τον Έρωτα, την Πίστη, την Εκδίκηση, τη Ματαιότητα, το Φαίνεσθαι και το Είναι των πραγμάτων. Όπως ο Άμλετ, έτσι και κάθε άτομο στην εφηβεία αμφισβητεί τα πάντα, θέλει να γκρεμίσει τον παλιό κόσμο και να χτίσει έναν καινούριο που θα βγάζει περισσότερο νόημα. Ερωτεύεται, φοβάται, θυμώνει, απελπίζεται, μα πάνω απ’ όλα επιζητά την αποδοχή: την αποδοχή γι’ αυτό που Είναι και όχι γι’ αυτό που Φαίνεται.

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Νικόλας Μαραγκόπουλος

Δραματουργική επεξεργασία: Δόμνα Χουρναζίδου

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά):

Ζήσης Αγαθόνικος, Ολίνα Γκατένιο, Δημήτρης Ιωαννίδης, Ελένη Ιωαννίδου, Ζαχαρίας Καλπουρτζής, Γιώργος Κανιώρας, Σοφία – Δέσποινα Κοντζίνου, Σταύρος Κουνατίδης, Ανδριάνα Μαντζή, Στέλλα Μπένη, Αλίκη Μπόγκοραντ, Θάνος Παράς, Νίκη Προκοπίου, Έλλη Σιώνα, Ελισάβετ Σολωμονίδου, Εύα Σταματίου, Νεφέλη Φούκα

Αυλαία και πάμε, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων Σοφία-σαν

Διασκευή του ομώνυμου έργου του Rick Abbott

Στην προσπάθειά τους να ανεβάσουν ένα θεατρικό έργο, τα μέλη ενός θιάσου περνούν από…σαράντα κύματα! Η συγγραφέας αλλάζει συνεχώς το κείμενο, οι ηθοποιοί γίνονται μαλλιά κουβάρια, ο σκηνοθέτης χάνει την υπομονή του και η πρεμιέρα πλησιάζει! Η παράσταση θα είναι για γέλια ή για κλάματα; Επιτυχία ή Βατερλώ;

Σκηνοθεσία – Υποκριτική διδασκαλία: Σοφία Καλεμκερίδου

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά):

Κατερίνα Κουκότα, Δέσποινα Κουκουρίκου, Μαρίζα Κουτσοσπύρου, Χάρης Μπεζδεμιώτης, Φώτης Μπογιατζόγλου, Φωτεινή Μποροδήμου, Χριστίνα Σπυριδάκη, Βασίλης Τραγούλιας, Δημήτρης Χανόπουλος

Ο εφιάλτης της ευτυχίας, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων δράση-αντίδραση Ι

Βασισμένο σε αποσπάσματα του ομώνυμου έργου της Justine Del Corte

Ευτυχία: η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου που πηγάζει από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επίτευξη των σκοπών του.

Ποιος ο ρόλος της οικογένειας, της κοινωνίας, του φύλου, του έρωτα, του σεξ, της αγάπης, του χρήματος, της σωματικής και ψυχικής υγείας σε αυτή τη διαδρομή;

Με αφορμή το τολμηρό, αστείο, τρυφερό και ερωτικό κείμενο της Μεξικανικής καταγωγής Αυστριακής συγγραφέως, η ομάδα συνθέτει μια σπονδυλωτή ιστορία, όπως αυτές που εμφανίζονται συχνά στα όνειρά μας, βασισμένη σε μαρτυρίες και εμπειρίες ανθρώπων – κυρίως γυναικών – που κυνήγησαν το όνειρο και έζησαν έναν εφιάλτη.

*Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών.

Σκηνοθεσία – Υποκριτική διδασκαλία: Νικόλας Μαραγκόπουλος

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά):

Κατερίνα Ασημακοπούλου, Ελίζα Βασιλακίδου, Άρτεμις Βιλντιρή, Μαίρη Βιράνη, Άλκης Ζυγανιτίδης, Νικήτας Καραγιώργος, Ασημίνα Κιντώνη, Γιώργος Κοιλανίτης, Ευαγγελία Μαβίδου, Χρύσα Μπάρα, Ιωάννα Μπουσμπούκη, Μυρτώ Παρδαλάκη, Χριστίνα Πελεκούδα, Χρήστος Πολατίδης, Ειρήνη Χατζηγιάννη

Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ξανά, Τμήμα Υποκριτικής Ενηλίκων δράση-αντίδραση ΙΙ

Βασισμένο σε αποσπάσματα του Harold Pinter

Ένας νέος, άνεργος άντρας συλλαμβάνεται μέσα στο σπίτι του χωρίς να ξέρει τον λόγο, κρατείται και βασανίζεται από την αστυνομία. Το ίδιο συμβαίνει με τη σύζυγό του και τον εννιάχρονο γιο τους. Την ίδια στιγμή, μια παρέα νέων της σύγχρονης αστικής τάξης, βυθισμένη στα ατομικά και υπαρξιακά της προβλήματα, διασκεδάζει σε ένα πάρτι καταναλώνοντας αλκοόλ και ανούσιες συζητήσεις. Έξω, στους δρόμους, έχοντας εξαθλιωθεί από τη φτώχεια και την ανέχεια, ο κόσμος έχει ξεσηκωθεί και η αστυνομία βρίσκεται εκεί για να κάνει αυτό που γνωρίζει καλά: να επαναφέρει τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Σκηνοθεσία – Υποκριτική διδασκαλία: Νικόλας Μαραγκόπουλος

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά):

Θοδωρής Θεμελιώτης, Βασιλική Κελαϊδινού, Ειρήνη Κολυβάκη, Δροσούλα Μακρίδου, Περίανδρος Μαλούτας, Σταυρούλα Μαστοροδήμου, Μαρία Μιναρετζή, Κωνσταντίνος Ξηραδάκης, Ελίζα Πασβάτη, Γεωργία Σουλτανίδου, Χριστίνα Σπυριδάκη, Χριστόδουλος Τζίμας, Δέσποινα Τζούμα, Αθανασία Χαϊδεμένου και Γιώργος Κανιώρας στον ρόλο του εννιάχρονου γιου.

Πληροφορίες

Χώρος: Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, Τσιμισκή 136, Θεσσαλονίκη

Τιμή εισιτηρίων: 8€ γενική είσοδος

Προπώληση εισιτηρίων > https://www.more.com/theater/imeres-antirrisis-1/ και από το Ταμείο του Θεάτρου ΑΥΛΑΙΑ

Το άρθρο Ημέρες Αντίρρησης στο Θέατρο Αυλαία στις 29 και 30 Ιουνίου εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.

Μετουσιώνοντας τα αληθινά όνειρα και τα προσωπικά βιώματα των οκτώ ηθοποιών του θιάσου σε φαινομενικά παράταιρες εικόνες που ακροβατούν ανάμεσα στην κωμωδία και την ποίηση, οι Μάσκες Νυκτός είναι μια παράσταση αλλιώτικη, που δεν βασίζεται σε μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είναι μια πρωτότυπη σκηνική αφήγηση που συνδυάζει μια πληθώρα θεατρικών ειδών (θέατρο της επινόησης, σωματική κωμωδία, θέατρο μάσκας, κλόουν, μπουρλέσκ κ.ά.) και, αξιοποιώντας κοστούμια και σκηνικά αντικείμενα κατασκευασμένα με υλικά καθημερινής χρήσης, δημιουργεί έναν ολόκληρο κόσμο που μας προσκαλεί να τον εξερευνήσουμε· έναν γρίφο που μας προκαλεί να τον ερμηνεύσουμε (ή και όχι)· μια μοναδική εμπειρία που εξάπτει τη φαντασία μας και ανανεώνει την αντίληψή μας για το τι είναι θέατρο.

Λίγα λόγια για τον φορέα vatiras

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία vatiras είναι φορέας τέχνης, εκπαίδευσης και πολιτισμού. Μέσα από την οργάνωση και παραγωγή καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και την υλοποίηση εκπαιδευτικών δράσεων, αποσκοπεί να συνεισφέρει στον διάλογο μεταξύ των τεχνών και της κοινωνίας του σήμερα. Ο vatiras συμμετείχε στο Φεστιβάλ του Δήμου Θεσσαλονίκης «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2023» με την πολυσυζητημένη long duration performance «24 ώρες στην πόλη | Σαν Σκιά | Θεσσαλονίκη».

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Δραματουργική επιμέλεια: Αλέξανδρος Μιχαήλ

Σκηνικό – Κοστούμια: Μαρία Καραδελόγλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σωτήρης Ρουμελιώτης

Επιμέλεια μουσικής – Διασκευές – Πλήκτρα: Αλέξανδρος Μιχαήλ

Sound editing: Μάριος Β. Αποστολακούλης

Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Μαυρόπουλος

Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου

Οπτική επικοινωνία (φωτογραφίες, video, αφίσα): Χρήστος Κυριαζίδης

Οργάνωση παραγωγής: vatiras

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Κωνσταντίνος Δράκος Μυσιρλόπουλος, Γιώργος Νέστωρας, Εύα Τσακίρη, Mαρία Φαμιλίτου, Αναστάσης Φιλοξενίδης, Μαρία Κυριακή Φωτιάδου, Μαρία Χασεκίδου, Μέλινα Ψαροπούλου

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Χώρος: Θέατρο Τ, Αλ. Φλέμινγκ 16, Θεσσαλονίκη

Παραστάσεις: 27 Μαΐου έως 18 Ιουνίου 2024, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30

Διάρκεια παράστασης: 70’ (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων: 12€ κανονικό | 10€ μαθητών, φοιτητών, ανέργων, ΑμεΑ, πολυτέκνων & άνω των 65 | 8€ θεατρικές ατέλειες

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/maskes-nyktos/

Πληροφορίες / Κρατήσεις: 2310 854 333

Parking: Ιδιωτικός χώρος parking ακριβώς δίπλα από το Θέατρο Τ. Τιμές: 3€ η πρώτη ώρα | +1€ για κάθε επόμενη ώρα

Σας ενδιαφέρει:

• Το Θέατρο Τ είναι προσβάσιμο σε αναπηρικά αμαξίδια.
• Δεν επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.
• Με την επίδειξη του εισιτηρίου σας, έχετε 10% έκπτωση στο ουζερί «Το Πλατανάκι» ακριβώς απέναντι από το Θέατρο Τ.

Το άρθρο «Μάσκες Νυκτός», από τις 27 Μαΐου έως τις 18 Ιουνίου στο Θέατρο Τ εμφανίστηκε πρώτα στο AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη.