Ένας σοφός πολιτικός αναρωτήθηκε προχθές το εξής: τί είναι αυτό που ενώνει τους ανθρώπους; Ο στρατός; Το χρήμα; Οι σημαίες; Όχι, λέει, είναι οι ιστορίες. Στην πάλη για εξουσία, ο πιο δυνατός είναι αυτός που έχει την καλύτερη ιστορία.

Το έγκλημα που διαπράχθηκε στη Θεσσαλονίκη το βράδυ της 22.5.1963 ήταν, μάλλον, αυτό που συγκλόνισε περισσότερο την Ελλάδα κι έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο στη νεοελληνική ιστορία, απ’ όλα όσα συνθέτουν τη μακριά γραμμή του αίματος των πολιτικών εγκλημάτων στην πόλη.

Tην κριτική στήριξή της στον συνδυασμό «Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία– Αντικαπιταλιστική Αριστερά» δηλώνει η τοπική συνέλευση Θεσσαλονίκης της «Συνάντησης για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά».

Στις δεκαετίες ’60 και ’70 η Ιταλία υπήρξε το πλέον ενδιαφέρον και πλούσιο πολιτικό και πολιτισμικό εργαστήρι στην Ευρώπη. Πλούσιο σε κοινωνικές σχέσεις – και ενδιαφέρον κυρίως για τη σύντηξη που πραγματοποιήθηκε εκεί, τη γόνιμη ένωση του πολιτικού με το πολιτισμικό.

Tην Τετάρτη 22 Μαΐου η πρωτοβουλία «Για Χίλιους Λόγους, Με Χίλιους Τρόπους» καλεί στην δημόσια προβολή του βίντεο, με το οποίο συμμετέχει στην πανευρωπαϊκή αντιφασιστική καμπάνια 5Μ-Η Αγκαλιά των Λαών στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης (Ομπρέλες), στις 7:00μ.μ.

Στη σύλληψη τεσσάρων ατόμων που προχώρησαν σε παρέμβαση στα δικαστήρια πετώντας τρικάκια με συνθήματα αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα προχώρησε η αστυνομία.

Pages