20ο ΦΝΘ: Η μουσική, απάντηση στα «παιχνίδια» της ζωής

Το ντοκιμαντέρ του Στίβεν Νομούρα Σίμπλε, ήταν ένα απ’ αυτά που συζητήθηκαν πολύ στο φετινό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Η δύναμη ενός ανθρώπου που αντιμετωπίζει τις νόσους της εποχής με μεγάλη δύναμη και διάθεση για δημιουργία, που δεν τα παρατά, και θέλει να ρίξει την αυλαία πάνω στη σκηνή, ενεργός, γράφοντας στο αγαπημένο του πεντάγραμμο και παίζοντας τη μελωδία στο πιάνο.

Γράφει ο Μίλτος Τόσκας

Στη μουσική ορολογία, η coda είναι το τελευταίο μέρος μίας σύνθεσης. Η τελευταία περίοδος της ζωής και του έργου του Ριουίτσι Σακαμότο καθορίστηκε από δύο σημαντικά γεγονότα: την πάλη του με τον καρκίνο και την έκρηξη του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα. Παλεύει για έναν κόσμο που αφήνει πίσω και θέλει να τον κληροδοτήσει καλύτερο απ ‘ ότι τον βρήκε, στις επόμενες γενιές.

Οι νότες αποτελούν διέξοδο από την ασθένεια και τη σκληρή μάχη. Κυριεύουν τις αισθήσεις, προκαλούν όμορφα συναισθήματα και του δίνουν δύναμη να αντιμετωπίσει το τέρας, που του επιτίθεται. Αγωνίζεται να αποτρέψει μία υποτροπή. Με σύμμαχο την καλή ψυχολογία και τη θέληση για ζωή. " Δεν ξέρω πόσος χρόνος μου μένει να φτιάξω μουσική"...

Κι έρχεται η στιγμή, που οι τέχνες συνδέονται και συμπληρώνουν η μία την άλλη, σε μία αποθέωση της έμπνευσης. Αποσπάσματα από ιστορικές ταινίες του Κινηματογράφου δένουν με τη μουσική, και στέλνουν ένα συνολικό μήνυμα. Το έργο του θα αποτελέσει, παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Η μουσική, ως απάντηση στα παιχνίδια της ίδιας της ζωής, τα λόγια είναι περιττά.

Ένα σαφές κοινωνικοπολιτικό σχόλιο για την κατάσταση της ανθρωπότητας και τα συμφέροντα που κυριαρχούν. " Καταστρεφόμαστε από μόνοι μας ", τονίζει χαρακτηριστικά ο σπουδαίος συνθέτης. Μοναδικά τοπία, πρέπει να επιστρέψουμε στη φύση και να την αγαπήσουμε, πριν αυτή μας εκδικηθεί." Ανάμεσα στους φλεγόμενους Δίδυμους Πύργους, είδα πουλιά να πετούν. Το κοντράστ ανάμεσα στον πόνο του ανθρώπου και τη Φύση ."

Καθώς γινόμαστε κοινωνοί ενός μουσικού αριστουργήματος εν τη γενέσει του, βλέπουμε τον τρόπο, με τον οποίο ο καλλιτέχνης " ακούει " το σύμπαν νιώθοντας πως κάθε τέλος, είναι μία νέα αρχή. Μία καθ’ όλα συγκινητική αλληγορία, που καθήλωσε τους θεατές σε δύο προβολές. Συμπέρασμα: Μόνο η αγάπη κι η συλλογική προσπάθεια μπορούν να νικήσουν το μίσος.

*Την Κυριακή 11 Μαρτίου ήταν η επέτειος έξι χρόνων από την καταστροφή που προκάλεσε στην Φουκουσίμα ο σεισμός και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου 2011, αφήνοντας πίσω τους 18 χιλιάδες νεκρούς ή αγνοούμενους.

Τα πυρηνικά ατυχήματα στον σταθμό Φουκουσίμα 1 το 2011 αφορούν στη σειρά των καταστροφικών γεγονότων στη μονάδα παραγωγής ενέργειας Φουκουσίμα 1 στην Ιαπωνία την άνοιξη του 2011 και αποτελούν μία από τις πιο σημαντικές οικολογικές επιβαρύνσεις από καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα.

Οι καταστροφές προέκυψαν ως ακολουθία του γεγονότος του μεγάλου σεισμού της 11ης Μαρτίου στο Σεντάι και του τσουνάμι που τον ακολούθησε.