Κάποιοι συμπατριώτες μας δεν είδαν τον τελικό του «Survivor» στην τηλεόραση, όπως δεν είδαν τον τελικό της Eurovision, όπως δεν βλέπουν τα μεγάλα ντέρμπι ή τη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση άλλης μια κρίσιμης συνεδρίαση της Βουλής για άλλη μια δέσμη μνημονιακών μέτρων. Οχι γιατί δεν ήθελαν, αλλά γιατί δεν μπορούσαν.

Απόψε, για δεύτερη νύχτα στη σειρά, περίπου 20.000 αστυνομικοί οπλισμένοι με την καλύτερη τεχνολογία ελέγχου του πλήθους που μπορεί να αγοράσει κανείς με λεφτά, έχασε τελείως τον έλεγχο του κέντρου του Αμβούργου. Η χθεσινή νύχτα ήταν αρκετά άγρια, με συγκρούσεις και αποκεντρωμένες επιθέσεις να συνεχίζονται αρκετά μετά την ανατολή του ηλίου. Απόψε αναγκάστηκαν να αποσυρθούν εντελώς από τη γειτονιά Σάντσε για αρκετές ώρες, καθώς οδοφράγματα φλέγονταν στις διασταυρώσεις και χιλιάδες άνθρωποι κάθε κοινωνικής προέλευσης χαίρονταν με την ψυχή τους μία ζώνη χωρίς αστυνομία. Τώρα ο δήμαρχος που κάλεσε τους G20 στο Αμβούργο ζητά να τεθεί τέλος στη βία που ο ίδιος ξεκίνησε.

Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά, με αφορμή την ψήφιση της σύμβασης παραχώρησης από το Δημοτικό Συμβούλιο Παύλου Μελά. Η ανακοίνωση αποτελεί και την τοποθέτηση του εκπροσώπου της Πρωτοβουλίας και Περιφερειακού Συμβούλου Κεντρικής Μακεδονίας, Γιώργου Θεοδωρόπουλου, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου:

Τέτοιες μέρες, δυο χρόνια πριν, βρισκόμαστε στο μεσοδιάστημα μεταξύ της προκήρυξης του δημοψηφίσματος και της διεξαγωγής του, στις 5 Ιουλίου του 2015. Όλοι, κι εμείς κι αυτοί, ξέρουμε καλά τι έγινε τότε. Και οι «παραμένοντες» το ξέρουν καλά. 

Αρκετοί δε από τους εξέχοντες παραμένοντες έχουν μια παράξενη –παράξενα βιωματική- σχέση με το γεγονός, στο μέτρο που πολύ κρύφτηκαν εκείνη τη βδομάδα. Οι λαλιστότατοι των μέσων είχαν καταστεί πραγματικά αόρατοι. Πολλοί, μάλιστα, λειτουργούσαν από, κι εγώ δεν ξέρω ποια παρασκήνια, προκειμένου να ακυρώσουν τη δυναμική του όχι. Έμοιασε να τρόμαξαν περισσότερο και από τους ρητά μενουμευρωπαίους. 

Η είδηση είναι της περασμένης εβδομάδας, αλλά δεν είναι μπαγιάτικη: «Σε τελετή που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 13 Ιουλίου», διαβάζουμε, «ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, θα αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ».

Οι ανθρωπιστικές καταστροφές δεν είναι καταστροφικές για όλον τον κόσμο. Αμέσως μόλις δημιουργηθεί ένας καταυλισμός προσφύγων, πλακώνουν γραφεία συμβούλων, πωλητές καρτών πληρωμών και κολοσσοί του επίπλου. Όλοι τους επιθυμούν να επωφεληθούν από τη «βιομηχανία της ανθρωπιστικής βοήθειας», της οποίας ο ετήσιος τζίρος υπερβαίνει τα 25 δισ. δολάρια. 

Ξεκινάω να βγω μια βόλτα στη γειτονιά μου. Βλέπω ένα πεζοδρόμιο με ράμπα και νιώθω χαρούμενος. Είμαι τυχερός γιατί δεν υπάρχουν και πολλές ράμπες. Προχωράω λίγα μέτρα με το αναπηρικό αμαξίδιο μου και ξεκινούν τα προβλήματα. Ο μανάβης έχει απλώσει τα καφάσια με τα φρούτα του σε όλο το πεζοδρόμιο και δε μπορώ να περάσω. Λίγο παρακάτω ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο.

Υποθέστε για μια στιγμή πως η κυβέρνηση αποφάσιζε, έτσι για ένα βίτσιο, μια και από τη συνολική της πολιτική δεν προκύπτει, να μην πληρώσει τις δόσεις προς την ΕΚΤ του ερχόμενου Ιουλίου. Αυτά τα 7 δισεκατομμύρια λέω, για τα οποία η φασαρία με την καθυστέρηση της δεύτερης αξιολόγησης έγινε τόσο δραματική από μια στιγμή κι έπειτα. Τι θα συνέβαινε, άραγε;

Pages