«- Είναι τελικά αυτή η τριλογία έργο ζωής για σας;…                     
                                    Και τι είναι, αλήθεια, αυτό που θα κρατήσετε, όταν 
                                    θα έχει ολοκληρωθεί;
                                   -Το ερώτημα είναι όχι τι θα κρατήσω, αλλά τι θα δώσω
   και με τις τρεις ταινίες.»*

Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ήταν τυχερό, με την έννοια ότι δεν είχε το συνηθισμένο κακό τέλος των δικτατοριών, αλλά έπεσε μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα. Δεν πέρασε έτσι από φάση ανοιχτής παρακμής, ενώ τα κοσμοϊστορικά γεγονότα που ακολούθησαν, ο πόλεμος και η Κατοχή, το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης, ο Εμφύλιος Πόλεμος, βοήθησαν στο να ξεχαστεί η δικτατορία, όσο κι αν η γύμνια του καθεστώτος ήταν φανερή (δείτε, ας πούμε, τι λέει ο Σεφέρης στο Πολιτικό Ημερολόγιο για την ποιότητα των τεταρταυγουστιανών που είχαν τοποθετηθεί σε καίριες κρατικές θέσεις).

Πολύ καλά έκανε η πυροσβεστική και εμπόδισε το σόου του Κασιδιάρη και των ομοίων του που με πρόσχημα την «βοήθεια» στην κατάσβεση της πυρκαγιάς έβαλαν όλα τα σήματα και τα ναζιστικά τους αξεσουάρ για να μας πείσουν ότι μόνο με στρατιωτικούς σχηματισμούς και φάλαγγες μπορούμε να οργανώνουμε τη «δράση» μας. Της Άντας Ψαρρά

Με τα αξεσουάρ πηγαίνουν στα νοσοκομεία για αίμα μόνο σε Έλληνες, με τα αξεσουάρ παραταγμένοι μοιράζουν τα τρόφιμα μόνο για Έλληνες με καλυμμένα τα σύμβολα κακοποιούν μετανάστες και με τον ίδιο τρόπο πήγαν χθες σύσσωμοι να μπερδευτούν στα πόδια της πυροσβεστικής.

Η Ευκαρπία είναι ένα άλλο «γαλατικό χωριό» στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Ενα «χωριό» που αντιστέκεται για πολύ καιρό σθεναρά και – μέχρι σήμερα- αποτελεσματικά στα σχέδια της τοπικής ηγεσίας του «γαλαζοπράσινου μνημονιακού αυτοδιοικητικού μπλόκ» και του «λόμπι» της καύσης των απορριμμάτων, που σκοπεύουν να «φυτέψουν» ένα φαραωνικού τύπου Σταθμό Μεταφόρτωσης (σύμμεικτων) Απορριμμάτων (ΣΜΑ) ως αναγκαίο κρίκο για την ολοκλήρωση των σχεδίων τους. Ο αγώνας των κατοίκων της Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης μέχρι σήμερα είχε αποτέλεσμα γιατί ήταν μαζικός, ενωτικός και αυτόνομος και είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός γνήσιου λαϊκού κινήματος με τέσσερα χαρακτηριστικά:

Σε επικοινωνιακό σόου για την εργατικότητα της κυβέρνησης και την αποφασιστικότητα του πρωθυπουργού, εξελίχθηκε και η τελευταία από τις σπάνιες συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Για χάριν των ΜΜΕ, ο πρωθυπουργός ζήτησε χθες «συνεχή παρουσία και δράση» ακόμη και τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, ενώ για τυχόν ολιγοήμερες διακοπές, συνέστησε στους υπουργούς να συνεννοηθούν με τον γραμματέα της κυβέρνησης. Όλες οι κινήσεις της κυβέρνησης και του κ. Σαμαρά γίνονται για το θεαθήναι και καταλήγουν να είναι επικίνδυνες, γράφει στην «Αυγή» ο Θανάσης Καρτερός.

 Με το νέο της πόνημα με τίτλο «Αυτή είναι η «οικονομική αυτοτέλεια, κύριοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;» η κ. Βούλτεψη  που κατά το συνήθειο στέλνει σε τοπικά blogς,  χωρίς όμως να υπογράφει, με την ιδιότητά της ως κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Ν.Δ., φαίνεται να μπερδεύει τα τρόλεϊ με τα μούσμουλα ή άλλως την σύλληψη για χρηματισμό του αντιδημάρχου Χαϊδαρίου με το Οικονομικό Παρατηρητήριο των ΟΤΑ.

Μου μοιάζεις ή σου μοιάζω πολύ, όλοι το λέμε άμα γνωριστούμε καλύτερα. Στο φιζίκ, στις εκφράσεις, στον τρόπο που κινούμαστε στο χώρο – σε πολλά.

Δε βγαίνω βέβαια συχνά εκτός εαυτού με το κράτος μου, ούτε με την κυβέρνηση, όπως εσύ – είμαι αυτό που θα ΄λεγε κανείς “νομοταγής πολίτης”.

Έχω ακούσει να με λένε και “δουλοπρεπή”.

Είμαι ευγενής προς τους ξένους γενικά, και κατά πάσα πιθανότητα έχω βγάλει κι ένα πανεπιστήμιο – ή προς τα ΄κει οδεύω. Ή το βγάζει τώρα, όπου να΄ ναι, το παιδί μου.

Δουλεύω ή θα δουλέψω πολύ στη ζωή μου. Όπως και συ. Μάλλον κακοπληρωμένος. Οι χαλεποί καιροί.

Είμαι φίλαθλος, ή οπαδός, ή χουλιγκάνι.

Σκυφτός, ωχρός, προβληματισμένος, με χαμόγελο σταθερά παγωμένο. Για μέρες τον βλέπω να κάθεται ανέκφραστος, με βλέμμα απλανές και σκέψεις που δεν χρειάζεται να είσαι ψυχολόγος για να καταλάβεις πως ταξιδεύουν σε κάτι πολύ δυσάρεστο. Και από δίπλα η γυναίκα του. Προσπαθεί να δείχνει δυνατή. Πότε-πότε, συμμετέχει σε κάποια συζήτηση αλλά με το βλέμμα πάντα στον άνδρα της. Δείχνει σαν να την πνίγουν οι ενοχές, που ακόμα μπορεί να χαμογελά. Ή να προσποιείται. Φιλοξενούμενοι στο ίδιο ξενοδοχείο κοινών φίλων, αποφασίζω να τον προσεγγίζω. Με φόβο, πρέπει να παραδεχθώ. Είμαι αρκετά δειλός για να μιλάω για τον καρκίνο. Δεν πάει πολύ καιρός που έχασα ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο.

Στις αρχές Οκτωβρίου 2012 επισκέφτηκε την Αθήνα η Καγκελάριος Μέρκελ. Με απόφαση του  Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής, απαγορεύτηκε, για πρώτη φορά μετά την περίοδο της χούντας, για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία στην ευρύτερη περιοχή της πόλης. Για την αιτιολόγηση της απαγόρευσης, ξεθάφτηκε ως και χουντικό νομοθετικό διάταγμα (794/1971) του οποίου η σχέση με το ισχύον Σύνταγμα είναι αυτή του φάντη με το ρετσινόλαδο. Η αυτή περίπου απόφαση – χωρίς πλέον αναφορά στο χουντικό νομοθέτημα - ελήφθη και προ ημερών για την επίσκεψη του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών.

Pages