Είναι κρίμα που ο Καρλ Μαρξ δεν είναι πια κοντά μας για να σχολιάσει την είδηση ότι το 90% των εργαζομένων στα καταστήματα Sports Direct προσλαμβάνονται πια με συμβάσεις έκτακτης ανάγκης (zero hour contracts) - είναι διαθέσιμοι για όσες ώρες εργασίας είναι διατεθειμένος να τους προσφέρει ο εργοδότης τους

Ο συγγραφέας του Κομμουνιστικού Μανιφέστου θα είχε πολλά να πει για την είδηση ότι ο αριθμός των εργαζομένων για την ελαστικότερη από όλες τις μορφές εργασίας εκτινάχτηκε πέρσι κατά 25%.

Ήταν αναμενόμενο ότι από τη βαρβαρότητα των μνημονιακών  πολιτικών δε θα γλύτωναν ούτε οι ανήλικοι μαθητές , πόσο μάλλον που αυτοί θα είναι η επόμενη γενιά ενηλίκων η οποία  θα βιώσει περισσότερο από την τωρινή , τις συνέπειες ενός εργασιακού μεσαίωνα σε ένα κράτος – άθλιο προτεκτοράτο των δανειστών και των «σωτήρων» μας.

Ήδη οι πανελλαδικές εξετάσεις στο Λύκειο μέσα σε τρία  χρόνια κρίσης ανέδειξαν τον ταξικό χαρακτήρα του σχολείου, κάνοντας τον ανταγωνισμό για τα παιδιά των φτωχότερων οικογενειών ακόμη μεγαλύτερο.

Αρκετός λόγος έγινε τελευταία για την αλληλεγγύη με αφορμή τη διανομή τροφίμων από τη Χρυσή Αυγή. Εμμεση ή άμεση αναφορά στο θέμα έγινε, επίσης, με τα κείμενα του κ. Μαραντζίδη (18/7)και της κ. Ρηγοπούλου (24/7) από τις στήλες αυτής της εφημερίδας. Με αφορμή τα παραπάνω ακολουθούν ορισμένες σκέψεις μου πάνω στο θέμα της αλληλεγγύης.

Προχθές ανέβηκα ξανά στη Σαλονίκη. 

Τελευταία, από τότε που εκπροσωπώ το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στο ΔΣ του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ανεβαίνω συχνά. Και μ΄ αρέσει. Όχι ότι σας κόφτει, αλλά Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που μεγάλωσα και η φράση πατρίδα είναι η παιδική ηλικία με εκφράζει εντελώς. Όποτε επιστρέφω βρίσκομαι σπίτι. Και μόνο να αντικρύσω τον Πύργο τον Λευκό μου φεύγει κάθε σκιά μελαγχολίας, με πιάνει μια αισιοδοξία, έτσι, άνευ λόγου και αποχρώσης αιτίας, ή μάλλον το αποχρώσης έχει να κάνει με το χρώμα του Θερμαϊκού.  

Αίσθηση έχει προκαλέσει η δήλωση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα πως 20 δισεκατομμύρια ευρώ βρίσκονται σε μπαούλα, μαξιλάρια και στρώματα. Χιλιάδες Έλληνες σκίζουν τα στρώματά τους, για να ανακαλύψουν τα δισεκατομμύρια που τους λείπουν.

Ο κ. Στουρνάρας δεν αποκάλυψε πόσα χρήματα βρίσκονται σε μπαούλα, πόσα σε μαξιλάρια και πόσα σε στρώματα, ώστε να μην γνωρίζουν οι πολίτες αν πρέπει να επενδύσουν σε στρώματα ή σε μαξιλαροθήκες.

Εδώ και περίπου δύο χρόνια, όταν οι Αμερικανοί ιθύνοντες ακούν περί Ελλάδας, κουνούν το κεφάλι όλο συμπάθεια. Μπορεί στις προεκλογικές τους αψιμαχίες να φοβερίζουν τους ψηφοφόρους πως αν εκλέξουν τον «αντίπαλο» η Αμερική θα έχει την τύχη της Ελλάδας, όμως, όταν κοπάσει η κακοφωνία τής μεταξύ τους εκλογικής μάχης, τους Έλληνες μας αντιμετωπίζουν όπως συμπαθή θύματα. Ποιανού; Της Ευρώπης.

Ένας από τους πιο γνωστούς μύθους της αρχαιότητας είναι εκείνος της αρπαγής της Περσεφόνης από τον θεό του Κάτω Κόσμου, του Άδη και των νεκρών, τον Πλούτωνα. Η αρπαγή και η κάθοδος στον Άδη της πανέμορφης κόρης της Δήμητρας σηματοδοτούσε την έλευση του χειμώνα και τη νάρκη της φύσης, η δε επιστροφή της στον κόσμο των ζωντανών, την άνοιξη, την αναζωογόνηση φυτών και ζώων, την καλοκαιρία, τη χαρά της ζωής. Προς τιμήν των δύο γυναικείων θεοτήτων γίνονταν, μεταξύ άλλων μεγάλων εορτών, και τα Ελευσίνια Μυστήρια, στον τόπο, τον οποίον υποτίθεται ότι διάλεξε ο Πλούτωνας για να ανοίξει τη γη και να αρπάξει την Περσεφόνη στα έγκατά της.

Είχα πάθει προσωπική ματαίωση πριν από δύο εβδομάδες, όταν μου έστειλαν ένα άρθρο του 902.gr που, στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τους Μπόλεκ και Λόλεκ, κατεδάφιζε τον Μπομπ Σφουγγαράκη. Είναι γνωστό σε φίλους ότι συχνά φοράω μια μπλούζα που απεικονίζει τον Μπομπ με τον φίλο του Πάτρικ.

Pages