Διεθνώς κυριαρχεί η συζήτηση για το χρηματοδοτικό κενό που παρουσιάζεται στην ελληνική οικονομία για το επόμενο διάστημα.

Τι σημαίνει χρηματοδοτικό κενό; Γενικά, αν αθροίσουμε από τη μία μεριά τις εκτιμώμενες εισροές χρημάτων (περιλαμβανομένων των λιγοστών δανείων που έχουν απομείνει από την υπάρχουσα δανειακή σύμβαση), από την άλλη μεριά τις εκτιμώμενες χρηματικές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν (περιλαμβανόμενων χρεωλυσίων και τόκων) και συγκρίνουμε τα δύο ποσά προκύπτει ότι οι εκτιμώμενες ανάγκες είναι μεγαλύτερες των εκτιμώμενων εισροών.

"Οι ενδείξεις ανάπτυξης είναι ακόμη εύθραυστες, πρέπει να γίνουν περισσότερα από τα κράτη - μέλη, ελπίζω ότι δεν θα υπάρξουν πρόωρες αυτοσυγχαρητήριες δηλώσεις ότι η κρίση τελείωσε, η ανεργία στην Ελλάδα και στην Ισπανία είναι απαράδεκτα υψηλή".

Τέτοιες κι άλλες παρόμοιες κοινοτοπίες γράφει ο γνωστός μας Όλι Ρεν στο ιστολόγιό του. Μεγάλες ιδέες μεγάλων ανδρών ή "γύρω - γύρω όλοι και στη μέση ο Όλι".

Με την πρόσφατη επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, επισημοποιήθηκε η ένταξη του ελληνικού προβλήματος στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιό του. Χαρακτηριστικό της σημασίας που αποδίδεται στη χώρα μας από αμερικανικής πλευράς ήταν η συγκέντρωση γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο επιτελείου βασικών συνεργατών του και αυτό παρ' όλο που η ελληνική παρουσία, πέρα από τον πρωθυπουργό, βρέθηκε εξαρχής υποβαθμισμένη και αξιοδάκρυτη. Του Κώστα Βεργόπουλου

Περισσότερη σημασία αποδίδει η αμερικανική πλευρά στην οικονομική και γεωπολιτική σταθεροποίηση της περιοχής από όσο πιστεύει η ελληνική.

Η Κατερίνα και η Ελένη είναι άνεργες. Ανήκουν στη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στη σκιά. Πίσω από τον ήλιο. Επιβιώνουν με τη σύνταξη της μητέρας τους. Η Κατερίνα κι η Ελένη έχουν κι από ένα παιδάκι. Χώρισαν πριν από λίγα χρόνια κι έτσι μένουν όλοι μαζί με τη μητέρα τους στο πατρικό τους σπίτι. Ο πατέρας τους έχει φύγει από τη ζωή κι οι πατεράδες των παιδιών τους αποσύρθηκαν διακριτικά από τις ευθύνες και τα.. βάρη.

Λίγα δεδομένα: Στην Ελλάδα οι νέοι είναι άνεργοι. Η διαφυγή των εσόδων από τα εισιτήρια λειτουργεί πλέον σαν απειλή για τον δημόσιο χαρακτήρα των συγκοινωνιών και το μέλλον των εργαζομένων σε αυτές. Το ποσοστό του προστίμου χρειάζεται στον ελεγκτή για να συμπληρώσει το μηνιάτικο. Η διοίκηση του οργανισμού από την αρχή προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη στον νεαρό, ενώ είναι σαφές ότι προηγήθηκαν λογομαχία και απειλή για «περαιτέρω» συνέπειες για το απλήρωτο εισιτήριο. Ο ελεγκτής δεν είναι αστυνομικός και επομένως έχει συγκεκριμένο «εύρος» κινήσεων απέναντι στον κάθε «τζαμπατζή». Της Άντας Ψαρρά

Ποιος θα γράψει μια τόσο θλιβερή

μπαλάντα για τους ελεγκτές εισιτηρίων άδοξοι πούναι;

(Στο διβάνι με τον Καρυωτάκη)

Η είδηση για τον θάνατο του 19χρονου στο Περιστέρι, που έπεσε και τραυματίστηκε θανάσιμα καθώς προσπαθούσε να βγει από το τρόλεϊ, συντάραξε και όχι άδικα μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, όπως τουλάχιστον εκφράστηκε στα κοινωνικά μέσα, κι ας επιμένει το κλισέ ότι τον Αύγουστο, και ακόμα πιο πολύ τον Δεκαπενταύγουστο, ειδήσεις δεν υπάρχουν πέρα από τα ρεπορτάζ για το πού πέρασαν τη χρονιάρα μέρα ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί.

Η «απομαγνητοφώνηση» των συνομιλιών των νέων που σπουδάζουν ή αυτών που μόλις αποφοίτησαν φέρνει στο προσκήνιο τη «γραμματική» και το «συντακτικό» ενός αισθήματος αβεβαιότητας και ανασφάλειας σχετικά με το επαγγελματικό τους μέλλον.

Ερευνα του Χρήστου Κάτσικα

Μολονότι προσβλητική για τη μνήμη του Θανάση Καναούτη, η Ελεγεία του Λοιδορημένου Ελεγκτή*, της Λένας Διβάνη, δεν ήταν παρά μια προσπάθεια να μπει φρένο στο συγκινησιακό “κατήφορο” της ελληνικής κοινωνίας μετά το θάνατο του 19χρονου παιδιού. Στην προσπάθεια αυτή, εξάλλου, η γνωστή συγγραφέας δεν είναι μόνη. Στην ειλικρινή αγωνία που εξέφρασε διά του γνωστού τιτιβίσματος για το συμπαθή κλάδο (και, παραδόξως, όχι συντεχνία) των ελεγκτών, αναγνωρίζεται ένα ολόκληρο ρεύμα στο δημόσιο χώρο. Μια αριστοκρατία του πνεύματος που, ιδίως από το 2008 και μετά, αδυνατεί πλέον να καταλάβει τον κόσμο.

Για την τοποθέτηση της Λ. Διβάνη, σχετικά με τον θάνατο 18χρονου νεαρού...     Διαβάζω επί λέξη τη δημόσια τοποθέτηση της προβεβλημένης συγγραφέως ροζ μυθιστορημάτων και αναπληρώτριας καθηγήτριας Ιστορίας Εξωτερικής Πολιτικής στο τμήμα Νομικής της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών Λένας Διβάνη για τον τραγικό θάνατο ενός παιδιού 18 χρονών που πήδηξε από το τρόλεϊ για να αποφύγει το πρόστιμο όταν ο ελεγκτής τον έπιασε χωρίς εισιτήριο:   "Συμπέρασμα: οι ελεγκτές δεν πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους γιατί κάποιος τζαμπατζής μπορεί να πηδήξει από το όχημα. Λογικό".

Pages