Πάνε πολλά χρόνια από τότε που οι μέρες του Σεπτέμβρη έρχονταν με μόνη τη θλίψη της μέρας που μικραίνει και την αναμονή των μαθητών για να ζωντανέψουν οι αίθουσες. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, το μυαλό των περισσότερων εκπαιδευτικών δεν είναι στην ουσία της δουλειάς μας· δεν είναι στο γνωστικό αντικείμενο και στους τρόπους που θα το συζητήσουμε με τους μαθητές. Βεβαίως και η έγνοια μας παραμένει στους μαθητές, παιδιά μας κι αυτά, που τους σκιάζει εκείνο το ανείπωτο ποσοστό της ανεργίας των νέων ειδικά. Και 'κει κάπου συναντιέται η μοίρα των απολυμένων, των “διατεθειμένων”, των επισφαλώς εργαζόμενων εκπαιδευτικών με τους νέους της κοινωνίας μας.

Οπως τα μυρμήγκια έτσι και ο πολυπράγμων υπουργός Προστασίας φροντίζει από νωρίς για τον χειμώνα που έρχεται. Φέτος, λοιπόν, πέρα από τις πρώτες πρόβες που θα γίνουν στην (υποβαθμισμένη) ΔΕΘ, έχει από νωρίς η ΕΛ.ΑΣ. φροντίσει να πιάσει -ή καλύτερα να αδειάσει- όλα τα νεολαιίστικα στέκια του άκρου που δεν αντέχει καθόλου ο υπουργός. Με εισβολές σε καταλήψεις στεκιών που εντελώς τυχαία γίνονται και στόχοι ναζιστικών συμμοριών, ο κύριος υπουργός υπηρετεί, κατά τη γνώμη του, την τάξη και την ασφάλεια των πολιτών.

Πριν από τέσσερα χρόνια , μια γυναίκα στα τριάντα της, βγήκε στο CNN για να κατακρίνει την επίθεση του Ισραήλ εναντίον της Γάζας με μια άψογη αγγλική προφορά. “Η ισραηλινή βάρβαρη επίθεση εναντίον αθώων πολιτών” ήταν “τρομακτική”, ήταν ο παθιασμένος λόγος της. Οι αριθμοί των νεκρών “αυξάνονται συνεχώς”. Περιστασιακά έμοιαζε σχεδόν να κατακλύζεται από συγκίνηση καθώς μιλούσε για μητέρες που αδυνατούσαν ακόμη και να δώσουν στα παιδιά τους ένα ποτήρι γάλα.

Η αλλαγή στον χαρακτήρα του λυκείου, τόσο στο γενικό λύκειο και την επαγγελματική εκπαίδευση όσο και στο σύστημα πρόσβασης στα ανώτατα ιδρύματα, δεν γίνεται προκειμένου να εκσυγχρονιστεί το όλο σύστημα, όπως ισχυρίζεται το υπουργείο Παιδείας. Άλλωστε, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως οι αλλαγές αυτές δεν υπαγορεύτηκαν όλες από το Μνημόνιο, ούτε και είναι σύμπτωμα και αποτέλεσμα της κρίσης των τελευταίων ετών. Είχαν αρχίσει να δρομολογούνται πριν από την έλευση της κρίσης και σε μεγάλο βαθμό ήταν αποτέλεσμα παρεμβάσεων διεθνών οργανισμών.1

Ένα ερώτημα επανέρχεται κάθε τόσο στα χείλη όσων επιχειρούν να ερμηνεύσουν την αιφνίδια εισόρμηση της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό προσκήνιο. Πώς είναι δυνατόν να διεκδικεί διψήφια ποσοστά του εκλογικού σώματος ένα ανοιχτά ναζιστικό κόμμα σε μια χώρα που υπέφερε όσο λίγες από την τριπλή κατοχή του Άξονα και που διαθέτει νωπές ακόμα μνήμες της ναζιστικής βαρβαρότητας, σε τόπους θυσίας όπως το Δίστομο, η Κλεισούρα, τα Καλάβρυτα, ο Χορτιάτης, αλλά βέβαια και σ’ όλες τις πόλεις με εβραϊκές κοινότητες και πρώτα απ’ όλα τη Θεσσαλονίκη;

Αλληλεγγύη στον Σάββα Μιχαήλ και τον Κωνσταντίνο Μουτζούρη

Την Τρίτη το πρωί δικάζονται στην Ευελπίδων ο Σάββας Μιχαήλ και ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ Κωνσταντίνος Μουζούρης. Κατηγορούνται για «συκοφαντική δυσφήμιση», «διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια» και «διατάραξη της κοινής ειρήνης». Ο πρώτος για μια ανακοίνωση που εξέδωσε το ΕΕΚ κατά της Χρυσής Αυγής. Ο δεύτερος, επειδή στον χώρο του Πολυτεχνείου «στεγαζόταν» ψηφιακά το Indymedia, στο οποίο φιλοξενήθηκαν καταγγελίες εναντίον των νεοναζί.

Μια γυναίκα στην Κέρκυρα σκότωσε την κόρη της και αυτοκτόνησε. Αφησε μάλιστα πίσω της και σημείωμα. «Σύγχρονη Μήδεια!» λέει το κλισέ. Το ίδιο κλισέ εξάλλου χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο για την αυτόχειρα της Κέρκυρας αλλά και για τις άλλες τρεις γυναίκες που μέσα στο καλοκαίρι για λόγους που κανείς, εκτός ίσως από κάποιους ειδικούς, δεν μπορεί να γνωρίζει προέβησαν σε παρόμοιες πράξεις. Τρεις νεαρές γυναίκες στο Διδυμότειχο, στο Αλεποχώρι και στην Ηλεία, οδηγημένες από γνωστές-άγνωστες αιτίες, έφτασαν να σκοτώσουν τα παιδιά τους.

Όλον τον Αύγουστο, που υποτίθεται πως δεν υπάρχουν ειδήσεις, τα κανάλια αναφέρονταν συχνά στην «άρση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας»• μακάρι να κυριολεκτούσαν, και να αίρονταν, παναπεί να καταργούνταν, οι αποφασισμένοι πλειστηριασμοί, όμως ήταν μια φριχτά παραπλανητική φραστική οικονομία αφού εννοούσαν «άρση της αναστολής πλειστηριασμών», αναστολή που είχε θεσπιστεί το 2008 και στις 31 Δεκεμβρίου 2013 εκπνέει, οπότε, αν δεν παραταθεί, κινδυνεύουν χιλιάδες συμπολίτες μας που αδυνατούν να πληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο, κι έτσι θα βγουν σπίτια σε πλειστηριασμό, θα βγουν στο σφυρί όπως λέμε, έκφραση γεννημένη από το σφυράκι που χρησιμοποιεί ο διευθυντής της δημοπρασίας για να κατακ

Ο γείτονας στο χωριό μου έχει ένα παλιό τρακτέρ μπελαρούς, αγορασμένο στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και κατ' ουσίαν παροπλισμένο εδώ και χρόνια. Στην εποχή του, δεν έκανε μόνο τη δουλειά του, αλλά ήταν μαστ! Το φροντίζει όσο μπορεί και το αγκυροβολεί με προσοχή κάθε φορά που χρειάζεται να το μετακινήσει για τις λίγες δουλειές που χρειάζεται πλέον. Είναι γεμάτο με πατέντες που διορθώνουν τα προβλήματα της χρήσης και του χρόνου· για παράδειγμα, σχοινιά κρατούν την θεόστραβη πόρτα που μισοκλείνει την καμπίνα, σύρματα αντικαθιστούν σε ορισμένα σημεία τις βίδες που χάθηκαν, ένα κιλίμι είναι στρωμένο στο κάθισμα.

Pages