Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών στην Αίγυπτο ενίσχυσαν τη θέση όσων αντιμετώπιζαν εξαρχής με περιφρονητική διάθεση ή αίσθηση ματαιότητας τη λεγόμενη Αραβική Ανοιξη. Παρόμοιες διαθέσεις μοιράζονται, παραδόξως, άνθρωποι που βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του πολιτικού φάσματος: συντηρητικοί, που είναι έτοιμοι να δουν στο τέλος κάθε λαϊκής εξέγερσης την οικονομική κατάρρευση, το πολιτικό χάος και την ηθική εξαχρείωση, αλλά και αριστεροί, οι οποίοι εύκολα διακρίνουν πίσω από κάθε κίνημα που δεν ανταποκρίνεται στα δικά τους στερεότυπα τον δάκτυλο της Αμερικής ή των διεθνών ελίτ του χρήματος. 

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Αίγυπτο αλλά και στην ευρύτερη περιοχή έχουν οδηγήσει πολλούς στο συμπέρασμα ότι την Αραβική Ανοιξη έχει πλέον διαδεχθεί ένας αραβικός χειμώνας. Σ' αυτούς συγκαταλέγονται βέβαια κατ' αρχάς αυτοί που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν επιφυλακτικοί ή εχθρικοί απέναντι στους λαϊκούς ξεσηκωμούς -ειδικά όταν αφορούν μουσουλμανικές χώρες- και προφήτευσαν το μοιραίο τους τέλος.

Σε κάποιο χωριό της Ινδίας ένα παιδί περιμένει αυτή τη στιγμή υπομονετικά μπροστά σε ένα μηχάνημα που θυμίζει αρκετά τα ATM μιας τράπεζας. Με τη διάφορα ότι το μηχάνημα δεν δίνει χρήματα αλλά παίρνει λεφτά για να δώσει μικρές ποσότητες νερού. Για το βρετανικό περιοδικό Economist η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί ένα θαύμα της ιδιωτικής πρωτοβουλία, η οποία προσφέρει πόσιμο νερό σε περιοχές που για χρόνια αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα ύδρευσης. Για δεκάδες οργανώσεις και ερευνητές όμως είναι μια εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη όπου το νερό θα έχει πάψει οριστικά να αποτελεί δημόσιο αγαθό και η τελευταία σταγόνα του θα ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικών.

Απαντώντας η πανεπιστημιακός και συγγραφέας Λένα Διβάνη με άρθρο της στο «protagon. gr» στις επιθέσεις που δέχτηκε στο διαδίκτυο, και όχι μόνο, επειδή χαρακτήρισε τον άτυχο 19χρoνο «τζαμπατζή», έγραψε ότι αν ήξερε πως το παιδί ήταν νεκρό και αν μπορούσε να υποψιαστεί τον αρρωστημένο οχετό, ποτέ δεν θα το έγραφε. Η κ. Διβάνη αναφέρει επίσης ότι χωρίς να ξέρει πως το παιδί είναι νεκρό, εξοργίστηκε μ’ αυτά που διάβαζε στο διαδίκτυο εναντίον των ελεγκτών και αποφάσισε να παρέμβει σε πρώτο χρόνο και εν θερμώ: «και τότε σταματάω στην άκρη του δρόμου και γράφω τη φράση».

Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος! Συγγνώμη για το άκομψο και δύσοσμο της παρομοίωσης, αλλά αυτό ήταν το καυστικό σχόλιο των παλιών θυμόσοφων όταν ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές μιας εν εξελίξει συναλλαγής, σχέσης ή κατάστασης ανέτρεπε τα δεδομένα με κάποια ενέργειά του. Κι έτσι ο επικείμενος γάμος, οι ελπίδες για βίο ανθόσπαρτο, οι προσδοκίες, οι όρκοι, οι αγάπες και οι υποσχέσεις πήγαιναν στον κάλαθο των αχρήστων.

Η Αίγυπτος, εάν μπορέσει, εξαιρώντας τους παλαιοκαθεστωτικούς και αντιρροπώντας τις ξένες επιρροές, να τις ανασυνθέσει σ’ ένα μεταβατικό συν-υπαρκτικό σχέδιο, θα βρει τον δρόμο της

Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για τη δραματική τροπή της πολιτικής κατάστασης στην Αίγυπτο προπαντός αν αυτό πρέπει να γίνει εν μέσω πένθους πολλών εκατοντάδων νεκρών. Ιδιαίτερα όταν δεν προτίθεσαι να περιοριστείς σε μια μανιχαϊστική περιγραφή της και να μιλήσεις μόνο για κάποια αυτονόητα.

Το tweet της για τον 19χρονο Θανάση που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιχείρησε να αιτιολογήσει με άρθρο της στο protagon.gr η συγγραφέας Λένα Διβάνη.

Κάτι άλλο είχα σκοπό να γράψω σήμερα, αλλά όταν πέφτει στην απόχη σου ένα τόσο θεϊκό μαργαριτάρι, και μάλιστα υπουργικό, αξίζει να αλλάξεις σχέδιο, πολύ περισσότερο που το εν λόγω μαργαριτάρι υπάρχει κίνδυνος να θεσμοποιηθεί, να γίνει δηλαδή θεσμική κι επίσημη κοτσάνα.

Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα πιάνεται από τον τουρισμό. Η αυξημένη προσέλευση μεταφράζεται απεγνωσμένα σε σωτηρία της βαριά νοσούσας οικονομίας. Πράγματι, η αυξημένη δραστηριότητα μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερα έσοδα από φόρους, να προσφέρει εποχική εργασία, να κινήσει κάπως τη λιπόθυμη αγορά μέσω των προμηθειών. Ωστόσο οι προσδοκίες δεν πρέπει να διογκώνονται, παρότι φέτος οι αφίξεις είναι περισσότερες και η σεζόν φαίνεται να επιμηκύνεται κατά τι.

Πρώτα αποκεφάλισαν το κίνημα, έβαλαν τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας και δεκάδες συνεργάτες του στη φυλακή. Στη συνέχεια, φίμωσαν τη φωνή τους κλείνοντας ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Μετά, εισέβαλαν σε τζαμιά και έσφαξαν εκατοντάδες υποστηρικτές που διαμαρτύρονταν στον δρόμο. Τώρα σχεδιάζουν να εξαλείψουν το κίνημα, εξαγγέλλοντας πως είναι παράνομο να συμμετέχει κανείς σε αυτό.

Pages