Οταν τα κυβερνητικά κόμματα στριμώχνονται από τις δημοσκοπήσεις, επιστρατεύουν δύο επιχειρήματα για να περιορίσουν τις αρνητικές εντυπώσεις. Το ένα είναι ότι «τα γκάλοπ απλώς αποτυπώνουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης σε μια δεδομένη στιγμή» (εξαιρετικά πρωτότυπο) και το άλλο είναι το προβάδισμα του επικεφαλής της κυβέρνησης έναντι του αντιπάλου του. Πράγματι, δεν πρέπει τα κόμματα να δίνουν στις μετρήσεις μεγαλύτερο βάρος απ’ αυτό που έχουν. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι μπορούν να τις διαβάζουν κατά πώς τα συμφέρει.

Η άνοδος του ναζισμού στην Ελλάδα, εκτός από τις άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις που μας επεφύλασσε, ανέδειξε και την απροσδόκητη ανεκτικότητα των νεοφιλελεύθερων έναντι του οργανωμένου φασισμού. Από γνωστούς ηθοποιούς που αποφάσισαν να πολιτευτούν έως το Protagon, από τον Τζήμερο και την παρέα του των βορείων προαστίων έως τους ακραιφνείς νεοφιλελεύθερους της ΝΔ, η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζεται με επιείκεια, ανοχή, και συμπάθεια –συγκεκαλυμμένη μεν, πλην όμως ορατή δια γυμνού οφθαλμού, ως ημι-παράνομη έλξη. Πρόκειται για μια έλξη που απελευθερώνει το μίσος των νεοφιλελεύθερων για την Αριστερά.

Με εμπροσθοφυλακή τα δελτία των 8, τα κεντρικά άρθρα πολλών εφημερίδων και τις περισσότερες εκπομπές του «πρωινού καφέ», επιχειρεί να συκοφαντήσει τους εκπαιδευτικούς για να «φρενάρει» μία από τις μεγαλύτερες –όπως φαίνεται– κινητοποιήσεις.

Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να λειάνει το έδαφος για χιλιάδες νέες μετακινήσεις και απολύσεις

Έρευνα του Χρήστου Κάτσικα

Αφορμή για όσα ακολουθούν μου έδωσε το άρθρο του πρύτανη του ΑΠΘ Γ. Μυλόπουλου στην Εφ. Συν. της Παρασκευής (6 Σεπτεμβρίου), στο οποίο διαπίστωνε την αναμφισβήτητη ύπαρξη «θετικών» στο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για το Λύκειο με ασύγγνωστη, κατά τη γνώμη μου, ελαφρότητα. Εξηγούμαι, αμέσως.

Από χθες το βράδυ αναρωτιέμαι διαρκώς ποια μπορεί να είναι η σοβαρή Χρυσή Αυγή που ψάχνει ο εκλεκτός συνάδελφος -ναι, είμαι και εγώ συνταξιούχος της Τραπέζης της Ελλάδος- Μπάμπης, για να του την κάνω δώρο στην ονομαστική του εορτή. Τι να είναι άραγε η σοβαρή Χ.Α.; Ίσως να είναι εκείνη στην οποία ο Καιάδας εξακολουθεί μεν να τραγουδάει τα σουξέ του για τους Εβραίους που καίγονται στο Άουσβιτς και την Άννα Φρανκ που γ..., δεν το κάνει όμως πλέον στα γκαράζ του, το κάνει στο Μέγαρο φορώντας φράκο και διευθύνοντας τεσσαρακονταμελή ορχήστρα πνευστών. «Ρε Μήτσο, με πόσα ωμέγα γράφεται το όμποε;».

Το σημερινό άρθρο θα έπρεπε να δημοσιευτεί χτες, αλλά επειδή με ταλαιπωρεί μια άτιμη ίωση τα ανακλαστικά μου είναι σαφώς αμβλυμένα. Σκέφτηκα μάλιστα να μη γράψω καν άρθρο, αλλά θα ήταν φυγομαχία για ένα γλωσσικό ιστολόγιο, να μη σχολιαστεί ένα θέμα στο οποίο άλλωστε έχουμε κατ’ επανάληψη αναφερθεί.

Ο Μπάμπης έχει ένα όνειρο. Θέλει να δει την πατρίδα του καθαρή από αλλόθρησκα, αλλόφυλα και κομμουνιστικά σκουπίδια.

 

 

Ο Μπάμπης έχει μονίμως στο μπαλκόνι του κρεμασμένη την γαλανόλευκη και όσοι «σκουρόχρωμοι» τον συναντούν στη γειτονιά αλλάζουν πεζοδρόμιο.  Ο Μπάμπης κουβαλάει μονίμως στην κωλότσεπη ένα σουγιά. Αυτό είναι το ιδεολογικό του εργαλείο. Αυτό το έδωσε και το παρατσούκλι που τον ξέρουν όλοι. Είναι ο «Μπάμπης ο σουγιάς».

 

Το κεντρικό σημείο αναφοράς της κρίσης που βιώνουμε από το 2008 και μετά είναι το τραπεζικό σύστημα. Όσο και αν γίνεται προσπάθεια από τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην Ευρώπη να αποδοθεί η κρίση στα κρατικά ελλείμματα των χωρών της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, η αλήθεια είναι ότι η κρίση που βιώνουμε είναι κυρίως τραπεζική. Πως μπόρεσαν όμως τραπεζικοί και ασφαλιστικοί κολοσσοί όπως η Lehman Brothers και η AIG να καταρρεύσουν; Φταίει η απερίσκεπτη πολιτική των διοικήσεών τους ή μήπως το πρόβλημα είναι όπως πολλοί λένε συστημικό. Αν πάλι είναι συστημικό τι είναι αυτό που κάνει το «σύστημα» τόσο ευάλωτο;

Τον τελευταίο χρόνο η πολιτική ηγεσία του ΔΝΤ (στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνω εντεταλμένους υπαλλήλους του στην Ελλάδα, π.χ. τον κ. Τόμσεν) στέλνει προς την Αθήνα μήνυμα συνεργασίας για την αναμόρφωση (αν όχι την ανατροπή) του ελληνικού μνημονιακού «προγράμματος».

Πρόδηλα αντιεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά έχουν οι αλλαγές που προωθούνται από το υπουργείο Παιδείας με το νομοσχέδιο για το Λύκειο και την Τεχνολογική Εκπαίδευση. Στην προκαταρκτική συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή υπήρξαν σκληρότατες κριτικές ενώ απορρίφθηκε απ΄ όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς, μαζί και από τον Συνήγορο του Παιδιού, οι οποίοι εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις και πλήρη διαφωνία για την ψήφισή του στις 10.9.2013. Θλιβερή διαπίστωση είναι ότι την επόμενη μόλις μέρα αρχίζουν τα μαθήματα. Προχειρότητα και ανεπάρκεια σε όλο της το μεγαλείο.

Pages