Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας μόλις έχει διακηρύξει την ανεξαρτησία της, ή όπως λένε οι ίδιοι οι καταλανιστές, την «ρεπούμπλικα». Από την πλευρά της η κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης έχει ενεργοποιήσει το άρθρο 155 του Συντάγματος, καταλύοντας την αυτοκυβέρνηση της περιοχής, καθαιρώντας όλους τους τοπικούς άρχοντες και αναλαμβάνοντας κεντρική διαχείριση όλων των θεσμών μέχρι τις εκλογές που προκηρύχτηκαν για τις 21 Δεκεμβρίου.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ιωάννη Μουζάλα, από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης, για τη θέση του επιτρόπου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης μάς προκάλεσε βαθιά ανησυχία. Τούτο γιατί φοβόμαστε, όχι μόνο εμείς αλλά και πολύ μεγάλο μέρος του χώρου των δικαιωμάτων στη χώρα μας, ότι η θητεία του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής δεν μπορεί να αποτιμηθεί ως προάγουσα τον σεβασμό των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. 

Με σοβαρά τραύματα μεταφέρθηκε το Σάββατο στο νοσοκομείο Γεννηματάς 61χρονος εργαζόμενος στην υπηρεσία καθαριότητας στον δήμο Δέλτα που καταπλακώθηκε από σιδερένια πόρτα στο κεντρικό αμαξοστάσιο του δήμου. Το ατύχημα σημειώθηκε γύρω στις 2 το μεσημέρι της Δευτέρας, όταν ο εργαζόμενος πήγε να κάνει εργασίες υποστήριξης της πύλης.

Ένας διαφορετικός τρόπος δράσης

Πέρα από την μετατροπή των τοπικών θεσμών σε μηχανισμούς αυτοδιακυβέρνησης, ο κοινοτισμός διαθέτει επίσης την δυνατότητα να θηλυκοποιήσει την πολιτική με τρόπο που η δράση σε εθνικό επίπεδο δεν είναι σε θέση να το πράξει.

Χθες γνώρισα την Σελήνη ή Τσουράν, όπως είναι το κανονικό της όνομα, που σημαίνει στα κινεζικά Πονεμένη Όμορφη. Ένα καταπληκτικό κορίτσι από μια επαρχιακή πόλη της Κίνας, την Χε Φέι, κοντά στην Σαγκάι, με πληθυσμό 4 εκ. κατοίκους. Η Σελήνη μιλάει πολύ καλά τα ελληνικά, έχει σπουδάσει στη χώρα της Συγκριτική Γλωσσολογία, μελετά την ελληνική λογοτεχνία, και εδώ, στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει τον τελευταίο καιρό, κάνει το διδακτορικό της πάνω σε ένα καταπληκτικό κατά την άποψή μου θέμα: Τις μεταφορές του θανάτου στην ελληνική και στην κινεζική λογοτεχνία.

Μέχρι τη βία που θύμισε μέρες Φράνκο στην Καταλονία, είχε κανείς την αίσθηση πως, με την εξαίρεση του Κυπριακού, ο χάρτης της Ευρώπης είχε παγιωθεί με το τέλος της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Υπήρχε, βεβαίως, το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας του 2014. Και φυσικά τα γεγονότα στην Ουκρανία. Όμως η μεν ήττα του σκωτσέζικου εθνικισμού έδειχνε να αποθαρρύνει ανάλογες προσπάθειες σε ορατό μέλλον· η δε αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ υποστηρίζεται ως τώρα μόνο από τη Ρωσία – και με πολύ προσεκτικούς χειρισμούς.

«Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε από τη χούντα»! Το σύνθημα αυτό των Ελλήνων «αγανακτισμένων» ταιριάζει γάντι στα αιματηρά γεγονότα της Καταλονίας, καθώς η έκρηξη βίας από πλευράς των Ισπανών αστυνομικών σε βάρος εκατοντάδων αθώων, ειρηνικών πολιτών, στο όνομα μάλιστα της «συνταγματικής νομιμότητας», σίγουρα δεν περιποιεί τιμή για την ποιότητα της αστικού τύπου δημοκρατίας όχι μόνο στην Ισπανία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. 

Η αγγλική λέξη «παθέτικ» σημαίνει κάτι περισσότερο από παθητικός. Δηλώνει ένα είδος καταστατικής ανημπόριας, σχεδόν υπαρξιακής τάξης.

Pages