Είναι γνωστό πως οι πολιτικοί αρέσκονται στους ευφημισμούς. Ο σημερινός πρωθυπουργός, ωστόσο, έχει το κάτι παραπάνω στην άσκηση αυτής της πρακτικής. Το έχει σχεδόν τερματίσει.

Για όλους και όλες τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, που είμαστε σήμερα στην εκδήλωση αυτή, όσο διαφορετικές και να είναι οι διαδρομές μας στη ζωή και στους αγώνες για να την κάνουμε πιο όμορφη, σημαίνει ότι ο Δεκέμβρης για εμάς σήμανε και σημαίνει ακόμα, πολλά.  

Πολλά σαν βίωμα για όσους τον ζήσαμε, πολλά σαν κινηματικός και ιστορικός πλούτος για όσες περιμένουμε με ανυπομονησία τους επόμενους Δεκέμβρηδες, αλλά και τόσα πολλά, όσο πολλά συνηθίζουν να σημαίνουν για τους -μακροχρόνια αλλά προσωρινά- ηττημένους, οι χαμένες τους μάχες που για λίγο τους έκαναν να νομίζουν ότι είναι κοντά στη νίκη τους.

Ο Δεκέμβρης του 2008 διαμόρφωσε καθοριστικά μια ολόκληρη γενιά. Ήταν βράδυ Σαββάτου όταν μάθαμε τα νέα. Στα Εξάρχεια ένας πιτσιρικάς έπεσε νεκρός από σφαίρα μπάτσου. Η είδηση στην αρχή φάνηκε εξωπραγματική, σουρεαλιστική. Για εμάς, που ούτε καλά καλά είχαμε κλείσει τα 18, που δεν είχαμε ακόμα διαμορφωμένα τα αντανακλαστικά και την αίσθηση του συλλογικού, η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου έμελλε να αποτελέσει την αρχή μιας νέας ζωής.

Σε πολιτεία βρέθηκα που 'ψαχνα για καιρό

στου ονείρου μου τον χάρτη τον κρυμμένο

πάω να την ψηλαφίσω τρέχω να τη χαρώ

κι αυτή με προσπερνάει με βλέμμα ξένο

(“Kif”: Στίχοι: Μ. Τόκας, Ευ. Λιαρός, α’ εκτέλεση Δ. Μητροπάνος)

Οι πρόσφατες μαθητικές καταλήψεις με κεντρικό επίδικο την ελληνική αποκλειστικότητα επί της Μακεδονίας δημιούργησαν μια κάποια έκπληξη. Δεν είναι και λίγο το ένα στα τρία σχολεία στην περιοχή μας να συμμετέχει σε μια ρητά εθνικιστική κινητοποίηση. Δεν είναι καθόλου λίγο.

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στη Βία των Γυναικών και η ευαισθητοποίηση είναι καλό πράγμα, αρκεί να συνοδεύεται και από συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες που θωρακίζουν τις γυναίκες.

Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από την Αριστερά και τις συνακόλουθες προσδοκίες που αυτή είχε δημιουργήσει, η μεγάλη μάχη της κοινωνίας μετά την αναδίπλωση κι ενσωμάτωση της τελευταίας στις επιταγές του ευρωπαϊκού κατεστημένου είναι για τα καλά χαμένη. Τα νεανικά όνειρα αρχίζουν και τελειώνουν στις εκπτώσεις της Black Friday, στους νικητές των τηλε-ριάλιτυ επιβίωσης στις ζούγκλες του χυδαίου καπιταλισμού, στους influencers του instagram, ενώ η νεοφιλελεύθερη δεξιά τρίβει τα χέρια της από ικανοποίηση περιμένοντας την επάνοδό της στην εξουσία, αφού το δόγμα της είναι ήδη κυρίαρχο.

Pages