Εικοσιτέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του 38χρονου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων. Εικοσιτέσσερα χρόνια και η παρουσία των νεοναζί της Χρυσής Αυγής στο κοινοβουλιο, η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά με τη παρουσία των Μπαλτάκων, των Φαήλων, των Παπαμιμίκων και των Βορίδηδων και τα ακροδεξιά παραληρήματα για τον φράχτη στον Έβρο και την ρητορεία τρομοκράτησης του λαού κρατά ζεστή τη μνήμη του Ν. Τεμπονέρα και του αγώνα για παιδεία και ελευθερία. 

Για την ιστορία, η 28η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί από το 1925 ως Εθνική ημέρα του Φασισμού, λόγω της Πορείας προς τη Ρώμη (Marcia su Roma), που οργανώθηκε από τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1922.
Την 28η Οκτωβρίου 1940, μέσω του διορισμένου πρωθυπουργού και δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, λέγεται το περιβόητο «Όχι» στο φασιστικό τελεσίγραφο του Μουσολίνι και ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις αρχίζουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.

Της Ντίνας Μπατζιά

Ιστορική αναφορά στο ξυπόλυτο τάγμα, μια σταλιά παιδικές ψυχές, τα παλικαράκια που προσπαθούσαν να επιβιώσουν, ξεγελώντας το θάνατο και μετατρέποντας τον αγώνα για επιβίωση σε παιχνίδι.  

Που παίξαν τη ζωή τους κορόνα γράμματα με τα φασιστικά ντουφέκια, για ένα κομμάτι ψωμί.  Αυτούς τιμάμε σήμερα, τους σαλταδόρους της Κατοχής.

Του θανάση Τσακίρη

Η μεταπολίτευση της 24ης Ιουλίου 1974 βρήκε το ελληνικό συνδικαλιστικό κίνημα με ηγεσία διορισμένη από τις «κυβερνήσεις» της επταετούς στρατιωτικής δικτατορίας, διασπασμένο πολιτικά, διεσπαρμένο οργανωτικά και με πολλά συνδικαλιστικά στελέχη σε εξορίες και φυλακές. Η «σύντομη δεκαετία του ’60», κατά την οποία το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ανθούσε, παρά τις κρατικές και κομματικές παρεμβάσεις των κυβερνήσεων της ΕΡΕ και των «αποστατών», δεν στάθηκε δυνατό να βάλει τη σφραγίδα της στην περίοδο της πρώτης φάσης της μεταπολίτευσης, όπως θα διαπιστώσουμε παρακάτω.

Του Θανάση Τσακίρη

Ήταν μια θερμή ημέρα του Ιουλίου˙ θερμή από πολλές απόψεις. Η κυριότερη αιτία, όμως, ήταν μία˙ σε λίγες ώρες ένα ιδιωτικό αεροπλάνο θα προσγειωνόταν στο δυτικό αεροδρόμιο του Ελληνικού και ο βασικός επιβάτης του θα γινόταν δεκτός από εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες που τον περίμεναν στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας να επαναφέρει τη δημοκρατία στη χώρα και να τιμωρήσει (σύνθημα «δώστε τη χούντα στο λαό») τη χούντα των συνταγματαρχών που επί εφτά χρόνια είχε καταργήσει κάθε έννοια ελευθερίας, δημοκρατίας και κράτους δικαίου.