Δεκάδες πολίτες φωνάζοντας “Πρώτη φορά Αριστερά-Μόνο με τα ΜΑΤ μπορεί να κυβερνά” συγκεντρώθηκαν στα ειρηνοδικεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης ματαιώνοντας πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας σε αίθουσες φρουρούμενες από ΜΑΤ. 

Η πρώτη κατοικία παραμένει απροστάτευτη για πολλούς ανθρώπους που δεν καταφέρνουν είτε να  ενταχθούν στο νόμο “Κατσέλη” είτε να είναι συνεπείς στις ρυθμίσεις του. 

 

Φωτογραφία: Δημήτρης Τοσίδης

Τον Αύγουστο του 1976, το περιοδικό “The Nation” δημοσίευσε ένα δοκίμιο που ταρακούνησε το πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ, τόσο για αυτό που λεγόταν αλλά και για το ποιος το έλεγε. Το δοκίμιο «Τα Chicago Boys στην Χιλή: Το απαίσιο κόστος της οικονομικής ελευθερίας» ( “The ‘Chicago Boys’ in Chile: Economic ‘Freedom’s’ Awful Toll” )  γράφτηκε από τον Orlando Letelier, πρώην δεξί χέρι του προέδρου της Χιλής Salvador Allende.

Πρόσφυγες περπατούν κοντά στην Πάνω Σκάλα στην πόλη της Μυτιλήνης κατευθυνόμενοι προς το camp του Καρά Τεπέ.

Τα ξημερώματα της 15ης Σεπτεμβρίου στην Πιατσέντσα της Ιταλίας όχημα της εταιρείας logistics GLS σκότωσε τον Abd Elsalam Ahmed Eldanf, έναν 53χρονο εργάτη από την Αίγυπτο, πατέρα πέντε παιδιών, ο οποίος συμμετείχε στην περιφρούρηση της απεργίας που είχε κηρύξει το συνδικάτο USB. O Sergio Bologna σχολίασε το γεγονός στην ιταλική εφημερίδα Il Manifesto.

Βασική έγνοια του Αλέξη Τσίπρα από τον Ιανουάριο του 2015 ήταν το να μην αποτελέσει το μαύρο πρόβατο στις Συνόδους Κορυφής. Οι ομόλογοι του τον είχαν ταυτίσει με την καταστροφή κι «ένα φάντασμα που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη» αλλά εν τέλει αυτός κατάφερε να γίνει αποδεκτός ως «υπεύθυνος ηγέτης» και πολυπόθητη μεταγραφή της Ομάδας των Σοσιαλιστών.

Στο εσωτερικό μέτωπο  βασική του έγνοια είναι να «μην είναι σαν τους άλλους, τους πρωθυπουργούς του παλιού». Παρουσιάζει τον εαυτό του σαν σοβαρό, υπεύθυνο και ευαίσθητο, σαν έναν ηγέτη που ήρθε επιτέλους να δώσει «τέλος στο πάρτι», «τέλος στη διαπλοκή» και να μας κάνει μια σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα που φροντίζει τους πολίτες της.

Επιβάτες στην στάση Αγ. Σοφία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης περιμένουν το λεωφορείο. Ο ΟΑΣΘ βρέθηκε στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας μετά τις απανωτές αποκαλύψεις για τα υπέρμετρα κέρδη του και τις κακές υπηρεσίες που προσφέρει.

Ένα προσφυγόπουλο ποζάρει στον φακό κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας για το κλείσιμο των συνόρων και τις συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα φιλοξενίας στο άγαλμα Βενιζέλου. Πάνω από 57.000 εκτιμάται ο αριθμός των εγκλωβισμένων προσφύγων σε όλη την Ελλάδα, 17.000 από αυτούς φιλοξενούνται σε κέντρα στην Βόρεια Ελλάδα. Θεσσαλονίκη, Πέμπτη 01 Σεπτεμβρίου 2016.

 

 

Φωτογραφία: Δημήτρης Τοσίδης

Το alterthess.gr πάει διακοπές.

Η συντακτική ομάδα του alterthess.gr σας εύχεται καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

Θα επιστρέψουμε ανανεωμένοι και ανανεωμένες.

Η διαδρομή από το αεροδρόμιο του Ρίο μέχρι την καλή πλευρά της πόλης παρουσιάζει έναν «κίνδυνο» για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων: Ο επισκέπτης είναι πιθανό να αντικρίσει και την άλλη πλευρά, καθώς περνάει δίπλα από τις χιλιάδες φαβέλες της εξαθλιωμένης περιοχής του Μαρέ. Για να το αποφύγουν αυτό, οι αρχές ύψωσαν ένα τείχος ανάμεσα στο δρόμο και τις καλύβες που συνωστίζονται δίπλα. Το «Τείχος της Ντροπής», όπως αποκαλείται.

Του Θάνου Καμήλαλη για το thepressproject.gr

Αποχή από τη σίτιση και διαμαρτυρίες εντός και εκτός του κέντρου φιλοξενίας προσφύγων Softex στη δυτική Θεσσαλονίκη πραγματοποιούν τις τελευταίες μέρες οι πρόσφυγες που διαμένουν σε αυτό, διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες διαβίωσης τους.

Γυναίκες, άνδρες, και παιδιά, με πλακάτ στα χέρια διαμαρτύρονται για τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης τους στο camp, με έμφαση στην κακή ποιότητα φαγητού catering που τους παρέχεται. Μάλιστα έχουν προχωρήσει σε πολυήμερη αποχή συσσιτίου.

Μικρά παιδιά κρατούν αυτοσχέδια πλακάτ που γράφουν στα αγγλικά «πεθαίνουμε με το να μένουμε εδώ», «είμαι άνθρωπος και έχω το δικαίωμα να ζήσω μια αξιοπρεπή ζωή», και «απεργία πείνας».

Pages